دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫اوه!
‫- اینجا خوابیدی؟ ‫- بله.
‫دیشب خسته بودم. ‫تو خسته نبودی؟
‫نه، باید برم سر کار.
‫باشه، سرآشپز.
‫داریو! عجله کن.
‫دارم میام.
‫اینجام.
‫یه عشق قدیمی دوباره میاد در خونه‌ات رو میزنه.
‫می‌تونم یه قهوه بگیرم؟
‫لطفاً اون کیمونو رو دربیار.
‫مال دنیسه.
‫دنیس، دنیس...
‫- این اونه؟ ‫- نه، اون لوکاست.
‫- شوهر سابقت؟ ‫- نه، اون...
‫- یه دوست. ‫- دوست دارم دوستاتو ببینم.
‫حتماً، پس می‌تونم تو رو برای ناهار به خونه پدر و مادرم دعوت کنم.
‫- من جدی‌ام. ‫- منم همینطور.
‫- ببین کی اینجاست! ‫- خودشه!
‫بیا... ‫می‌تونیم باهات سلفی بگیریم؟
‫حتماً.
‫- می‌تونی عینکت رو برداری؟ ‫- باشه.
‫«فقط دستور پخت رو دنبال کن!»
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫مطمئن شو که رنگ‌های رنگین‌کمان رو به ترتیب نگه می‌داری.
‫بنفش پایین و قرمز بالا، ‫مگر اینکه کوررنگی داشته باشی.
‫می‌دونم ممکنه پیچیده به نظر بیاد ‫ولی بهت اطمینان می‌دم که نیست.
‫تو می‌تونی، انگیزه‌ات رو از دست نده!
‫فقط دستور پخت رو دنبال کن!
‫کات، عالی بود.
‫فکر می‌کنی ‫شوخی درباره کوررنگی...
‫برای شبکه‌های اجتماعی عالیه، ‫بهم اعتماد کن.
‫- حالا بریم سراغ شات‌های جزئی. ‫- باشه.
‫- سالوو، تو انجامش می‌دی؟ ‫- حتماً.
‫- ممنون. ‫- آنتونیو؟
‫گایا ترویس اینجاست برای تو.
‫- دارم میام. ‫- باشه.
‫- سالوو، از کیسه قنادی استفاده کن. ‫- باشه.
‫آماده‌ای؟
‫چشیدمش، ‫حالا وقت چند تا سواله.
‫عادت داری ضبط بشی، درسته؟
‫خب، آنتونیو...
‫همه تخصص‌هات رو چشیدم.
‫مال تو هستن؟
‫- نمی‌فهمم. ‫- تو بااستعدادی و معروفی...
‫پس کی می‌خوای یه جهش کنی ‫و یه خلاقیت خودت رو ارائه بدی،
‫یه دسر جدید که نماینده تو باشه؟
‫این چیزیه که قنادهای بزرگ انجام می‌دن.
‫- خب، فقط ماسکارپونه... ‫- مال سه سال پیشه.
‫و فقط یه تیرامیسوی بازسازی‌شده‌ست.
‫بعدش چی شد؟ ‫انگیزه‌ات رو از دست دادی؟
‫بگو، بهم بگو.
‫دیر وارد این حرفه شدی.
‫بله، تو نانوایی بانفی شروع کردم،
‫جایی که شبی 300 نون می‌پختم.
‫و لوکا،
‫صاحب اونجا، اون...
‫دسرها رو درست می‌کرد ‫و من نگاهش می‌کردم.
‫و واقعاً بهش علاقه‌مند شدم.
‫و یه شب...
‫- باهاش رقابت کردم و... ‫- و؟
‫حالا اینجاییم!
‫بله.
‫می‌بینی، آنتونیو...
‫برای خلق یه دسر
‫معمولاً آدم اجازه می‌ده تجربه راهنمایش کنه ‫و کسی الهام‌بخشش باشه.
‫کسی خاص هست
‫که به آنتونیو تو کارش الهام بده؟
‫یا تو زندگی شخصیش؟
‫عزیزم، امیدوارم واضح گفته باشی ‫که عملاً زندگی عاشقانه‌ای نداری.
‫شاید داشت باهات شوخی می‌کرد؟
‫- فکر کنم رادار همجنس‌گراش خرابه. ‫- امکان نداره.
‫گایا ترویس شاید درباره دسرها بدونه ‫ولی درباره مردها نه!
‫این درست نیست ‫که بگم کسی تو زندگیم نیست.
‫عزیزم، اون گفت «کسی خاص».
‫خب، شاید داریو ‫فقط یه رابطه یه شبه نباشه.
‫حتی شب اینجا خوابید.
‫و به زودی ‫مثل «بر باد رفته» غیبش می‌زنه.
‫حتی اینو بهم داد.
‫پس عشق واقعیه.
‫نظرت چیه؟
‫عالیه...
‫برای یه اسپایس گرل، ‫نه برای یه حسابدار.
‫باشه، مادر روحانی! ‫تو چه دوستی هستی.
‫- حداقل من حقیقت رو بهت می‌گم. ‫- حقیقت رو به یکی دیگه بگو...
‫مثل گایا ترویس.
‫می‌خواستی بگم سه ساله ‫رابطه واقعی نداشتم
‫و من عروسک خیمه‌شب‌بازی تاکو کیکم؟
‫خب، با نگفتن حقیقت ‫به مأمور مالیات، حسابدارت اینجا
‫برات معجزه کرد.
‫- ساکت شو. ‫- این ویدیو-دستورپخت‌ها کلی پول درمیارن!
‫با این همه پول چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم... شاید یه سفر خوب برم.
‫یا یه سرمایه‌گذاری خوب، تو تقریباً 40 سالته.
‫33... پس منو به صلیب نکش! ‫فهمیدی؟
‫نگران مصاحبه نباش.
‫نمی‌خوای بیای نمایشگاه؟
‫وقتی رسیدم زنگ می‌زنم.
‫این چیزیه که اون نوشته:
‫«آنتونیو، قناد جوان
‫که به طور معقولی ‫به سنت‌های گذشته پایبنده.»
‫این یعنی چی؟
‫اینکه تو از نظر احساسی یبوست داری ‫ولی می‌تونی تقلید کنی.
‫تو میکل‌آنژ نیستی، ‫ولی یه مانریستی.
‫- مصاحبه اینقدر بد بود؟ ‫- جمیلا ناراحت بود ولی...
‫بیا صادق باشیم، ‫کی این مقاله‌ها رو می‌خونه؟
‫ولی کلی آدم ‫ویدیو-دستورپخت‌هات رو می‌بینن!
‫درسته.
‫- تموم کردی؟ ‫- آره.
‫- حتی آشپزخونه رو هم تمیز کردم. ‫- خوبه، و چراغ‌ها؟
‫- تایمر تنظیم شده، به زودی خاموش می‌شن. ‫- پس فردا می‌بینمت.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، خداحافظ.
‫- می‌تونم برم؟ ‫- برو.
‫کات‌اوت رو بذارم داخل؟
‫آره، مشکلی نیست.
‫خداحافظ.
‫بسوزونش.
‫اون وقت دیگه ‫عروسک بادی خودش رو نداره.
‫بس کن، ‫سالوو دستیارمه!
‫شاگردت که دوست داره شلاق بخوره.
‫سقراط.
‫هیچ‌وقت سکس و کار رو قاطی نکن.
‫- ولی تو با پائولو بودی! ‫- دقیقاً، من «بودی»...
‫- حالا با پیتروام، خیلی بهتره. ‫- اون مشتریته.
‫دقیقاً!
‫باید برم...
‫دارم با پیترو قرار می‌ذارم.
‫- برای تشکیل پرونده مالیاتیش؟ ‫- کاش این بود.
‫ما تعطیلیم.
‫اینجا قنادیه یا اتاق تاریک؟
‫این چراغ‌ها وقتی تعطیلیم روشن می‌شن.
‫چی تورو اینجا آورده؟
‫یهو هوس ‫ماکارون 18 یورویی کردم پس...
‫مصاحبه رو خوندم.
‫- مصاحبه؟ ‫- تو دستته.
‫حالا چراغ‌های بازجویی روشن می‌شن؟
‫چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم، بعد از سه سال...
‫شاید یه بغل؟
‫- مقاله باعث شد دلتنگ بشی؟ ‫- بغضم گرفت.
‫وقتی درباره‌ات خوندم بغضم گرفت
‫که یه کارگر ساده تو یه نانوایی ‫تو حومه شهر بودی...
‫- که از استادش پیشی گرفت! ‫- و حالا اینجا رو اداره می‌کنه...
‫اسمش چی بود؟ تاکو کیک!
‫- ما همه‌چیزمون درباره برتریه. ‫- باشه، جناب عالی...
‫اگه خیلی مشغول ‫درست کردن کیک تولد لاپو الکان نیستی،
‫دوست دارم یه سفارش بدم.
‫تو صف وایستا.
‫حتی اگه برای من باشه؟
‫اگه برای قنادی باشه، شاید... شاید!
‫آنتونیو، قنادی تعطیل شد.
‫تعطیل؟
‫عمو و خالم بازنشسته شدن ‫و من به تنهایی نمی‌تونستم اداره‌ش کنم.
‫لعنتی، متأسفم.
‫منم همینطور.
‫ولی حالا اینجا جاییه که کار می‌کنم...
‫کجاست؟ اینجا.
‫پس فکر کردم...
‫یه کیک رنگین‌کمانی خوب؟
‫- یه کیک رنگین‌کمانی. ‫- یه کیک رنگین‌کمانی، فقط یکی.
‫برای پس‌فردا.
‫شدنیه؟
‫- لاپو رو عقب می‌ندازم. ‫- خوبه.
‫ولی به یه شرط: ‫خودت باید تحویلش بدی.
‫من اومدم لونه‌ات رو ببینم، ‫تو هم بیا مال منو ببین.
‫خداحافظ.
‫«پناهگاه».
‫پاهاتو تکون بده!
‫برای شما پسرا خیلی راحت‌تره!
‫مقاله تازه منتشر شده ‫و پسرا دارن پیداشون می‌شه که باتو باشن.
‫و تو حتی تو عکس افتضاح به نظر می‌رسیدی.
‫درسته.
‫سه سال غیبش زده ‫و حالا یه کیک رنگین‌کمانی می‌خواد؟
‫می‌خواد باتو باشه.
‫- تو بودی که رهاش کردی. ‫- فقط تو شبکه‌های اجتماعی بلاکش کردم.
‫بعد از اینکه اون تو رو آنبلاک کرد.
‫- آنبلاکم کرد؟ ‫- اون اولین نفر بعد از لورنزو بود.
‫لوکا فقط بعد از طلاقم ‫بهم کمک کرد.
‫اون بیشتر از یه کمک بهت کرد.
‫استخدامت کرد ‫چون می‌خواست باتو باشه.
‫این مثل آزار جنسیه، ‫نه داستان یه قدیس.
‫باسنت رو بالا نگه دار، هنوز تسلیم نشو!
‫اون دردسر بود.
‫شاید بد به نظر بیاد، ‫ولی هیچ‌وقت نتونست مرگ دنیس رو فراموش کنه.
‫دقیقاً.
‫تو یه زندگی جدید شروع کردی، ‫و اون نانوایی خانوادگیش رو بست.
‫حالا کجا کار می‌کنه؟
‫- تو یه کبابی؟ ‫- نه، فکر کنم یه کلوپ.
‫اسمش «پناهگاه»ه.
‫- حالا چی؟ ‫- اینا.
‫- امکان نداره، این کارو نمی‌کنم. ‫- بکن، حالا!
‫ورزش کن! ‫کربوهیدرات‌ها بده.
‫لعنتی تو!
‫عالیه، ولی چرخش نیاز به کار داره...
‫دستت رو صاف‌تر نگه دار، ‫ولی واقعاً خوب بود.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- دنبالش می‌گشتم...
‫پناهگاه.
‫پناهگاه؟
‫- رسیدی، عزیزم. ‫- عالیه.
‫- لوکا رو دیدی؟ ‫- سلام، آنتونیو. من تانکردی‌ام.
‫- سلام. ‫- خیلی خوشحال شدم که باهات آشنا شدم.
‫همیشه دنبالت بودم، ‫همه‌مون بودیم.
‫می‌خواستم ازت بپرسم... می‌شه لطفاً؟
‫- چی؟ ‫- شعارت رو بگو.
‫- لطفاً. ‫- اوه نه...
‫لطفاً، فقط یه بار. ‫التماست می‌کنم.
‫فقط دستور پخت رو دنبال کن.
‫خدای من! عاشقشم، خیلی باحاله. ‫بیا با من.
‫بعداً می‌بینمتون، بچه‌ها.
‫- بیا خونه‌مون رو ببین. ‫- خداحافظ.
‫- خب...
‫لوکا کلی درباره‌ت بهم گفته، ‫داخل منتظرته.
‫- ممنون که اومدی... ‫- چه قنادی!
‫رسیدیم! خوش اومدی...
‫- به پناهگاه. ‫- ممنون.
‫- یه جورایی... ‫- آره، می‌دونم.
‫هنوز داریم روش کار می‌کنیم، ‫ولی اینجا یه خونه گروهی برای نوجوان‌های LGBTQ+ هست.
‫اینا همه اتاق‌ها هستن...
‫اینجا کتابخونه‌ست و شرط می‌بندم ‫مثل همیشه خالیه.
‫و... خالیه!
‫ولی ما...
‫به آینده‌شون فکر می‌کنیم.
‫ما کلی بچه با مشکلات داریم ‫که از خونه‌هاشون بیرون شدن،
‫مشکلات خانوادگی دارن، ‫تو مدرسه به مشکل می‌خورن و...
‫به یه کار نیاز دارن.
‫مثل تو وقتی باهم آشنا شدیم، آنتو.
‫احمق!
‫عزیزم.
‫- کیک رنگین‌کمانی؟ ‫- آره، ایناهاش.
‫ممنون.
‫اونجا می‌بینمت.
‫عزیزم، بیا.
‫بیا، منتظرن.
‫تامارا، چطوره؟
‫خوشمزه‌ست. درسته؟
‫- چشیدی؟ ‫- خوبه؟
‫شاید اون درستش نکرده.
‫می‌دونی، سه سال پیش ‫این یارو کاملاً افتضاح بود.
‫همه‌چیزو خراب می‌کرد، ‫ولی همیشه دوباره امتحان می‌کرد...
‫- حالا می‌تونم حرف بزنم؟ ‫- حتماً.
‫همیشه منو اذیت می‌کرد ‫ولی خیلی سخت‌گیر بود.
‫ولی هرچی بیشتر این کارو می‌کرد، ‫بیشتر بهم کمک می‌کرد.
‫می‌دونی، من کسی بودم که...
‫زود تسلیم می‌شدم و ناامید می‌شدم.
‫ولی به لطف لوکا، عوض شدم.
‫من بهت یه فرصت دادم ‫و تو ازش استفاده کردی.
‫- به هر حال، بیایم بپزیم. ‫- باشه.
‫همه‌چیزو داریم؟
‫این یه کلاس قنادیه.
‫همه‌چیزو داریم، ‫مواد اولیه و چند تا کمک‌هزینه،
‫چند تا جنس فروش‌نرفته ‫از کسب‌وکارهای محلی...
‫- باقی‌مونده‌ها. ‫- باشه، باقی‌مونده‌ها، تامارا!
‫و تو رو داریم! ‫تو مهم‌ترین ماده اولیه‌ای.
‫برو.
‫تامارا؟ 25 دقیقه روی تایمر.
‫آماده‌ست.
‫این می‌ره تو یخچال، ‫فردا می‌بینیم مال تو خوب شده یا نه.
‫مال ما! تو هم مقصری.
‫صبر کن، تامارا. ‫با این پیش‌بندها خیلی بانمکین
‫و قنادهای معروف هر روز بهمون سر نمی‌زنن، ‫پس بیا یه عکس بگیریم.
‫- نزدیک‌تر بیا. ‫- باشه.
‫تانکردی، یه سلفی بگیر، ‫تو عکس باش.
‫درسته، ممنون.
‫باشه.
‫- نزدیک‌تر بیا. ‫- تامارا، شعارش چیه؟
‫فقط دستور پخت رو دنبال کن!
‫- بذار ببینم. ‫- عالیه.
‫- ریکی، بس کن! ‫- چی شده؟
‫- صدمه دیدی؟ ‫- نه.
‫- چرا داری می‌دوی؟ ‫- اوه...
‫- بگو. ‫- ریکی! ریکی.
‫بده به من، دیدمش.
‫- بازم نه! ‫- چی؟
‫- هیچی. ‫- ریکی، بکشش بیرون.
‫نذار من نقش پلیس رو بازی کنم...
‫- چرا داری منو لمس می‌کنی؟ ‫- وایستا.
‫هر بهانه‌ای برای لمس کردن من...
‫- این چیه؟ ‫- این...
‫چیز خوبیه، همه‌شو نکش بالا.
‫- چقدر بامزه‌ای؟! ‫- ریکی، بهت گفتم...
‫اگه می‌خوای اینجا بمونی، ‫مثل بقیه قوانین رو رعایت کن.
‫باشه، آروم باشین. ‫دیگه تکرار نمی‌شه، درسته؟
‫- و اگه دوباره تکرار شه... ‫- نمی‌شه، استالین...
‫خیلی ترسیدم.
‫ریکی، هی!
‫بسه. برو به اتاقت.
‫همه راه بیفتین، ‫نزدیک وقت شامه.
‫- از همه‌چیز ممنون. ‫- حتماً.
‫گوشیت، بده به من.
‫یاد بگیر چطور لبخند بزنی.
‫متأسفم، نمی‌دونم چی بگم.
‫- ممنون و دوباره بیا سر بزن. ‫- حتماً.
‫پس تو مددکار جوونی؟
‫و توش خوبم.
‫یه شاگرد سابق دارم ‫که حالا یه قناد معروف شده.
‫و یه اینفلوئنسر، به علاوه.
‫صادق باش، قبلاً اوضاع بهتر نبود؟
‫خوشحال‌تر نبودی وقتی با من می‌پختی؟
‫وقتی دنیس شب‌ها می‌اومد
‫و مهمونی‌های دیوونه‌وارمون...
‫همون نصیحت‌ها رو به اونا می‌دی؟
‫چه نصیحتی؟
‫- یادت نیست؟ ‫- نه.
‫- قانون شماره یک... ‫- اوه! نه، نه.
‫اونا جوونن ولی از تو تیزترن.
‫- تو 30 سالگی فقط یه مرد داشتی... ‫- شوهرم.
‫- که بهت خیانت کرد. ‫- مواظب باش!
‫حالا با کسی هستی؟
‫نه، فقط چند تا رابطه گذرا.
‫چند تا رابطه گذرا.
‫از مصاحبه فهمیدم.
‫عجیبه چون تو...
‫بد نیستی.
‫- تو چی؟ ‫- چی؟
‫- هنوز داری ادامه می‌دی؟ ‫- چی؟
‫رابطه با همکارا. ‫فعال اجتماعی عشق جدیدته؟
‫تانکردی دوست‌پسرمه.
‫پس عوض شدیم؟
‫دیگه اون مرد مجرد سرسخت نیستی.
‫این بار فرق داره.
‫فکر کنم قراره ازدواج کنیم.
‫چی بود اون؟
‫شاید باورش نکنی ولی...
‫شروع کردم به جمع فکر کردن.
‫بعد از حادثه دنیس، ‫خواستم یه تغییر ایجاد کنم و...
‫فکر کنم موفق شدم.
‫هر از گاهی دلم برای قنادی تنگ می‌شه
‫ولی...
‫دارم حوصله‌ت رو سر می‌برم.
‫- نه. ‫- دارم حوصله‌ت رو سر می‌برم.
‫اصلاً، واقعاً.
‫بچه‌ها، نمی‌تونم بهش فکر نکنم، ‫سال‌هاست این حس رو نداشتم.
‫چه حسی؟ شاد، هیجان‌زده...؟
‫نمی‌فهمی.
‫با لوکا بودم...
‫- اون یارو دیگه هم بود! ‫- کی؟
‫- جینو استرادای همجنس‌گرا. ‫- بس کن! معلم دینی همجنس‌گرا.
‫- مگه اونا نمی‌خوان ازدواج کنن؟ ‫- دقیقاً.
‫خب که چی؟ ‫اونم ازدواج کرد، ولی بعد...
‫- خفه شو! ‫- نمی‌فهمی.
‫لوکا برای کیک برنگشته، ‫واضحه که برای من برگشته.
‫گفت دلش برای قنادی تنگ شده: ‫یعنی من، ما.
‫آنتونیو...
‫صفحه‌های شکسته رو دوست داری؟
‫تو و لوکا سه سال پیش فرصتتون رو داشتین.
‫سکس عالی، سه‌نفری با دنیس، ‫مهمونی‌های دیوونه‌وار.
‫ولی بد تموم شد. قبولش کن، باشه؟
‫به خاطر آدمای دیگه ‫یا دلایل دیگه، کی می‌دونه!
‫قشنگ بود، ولی گذشته گذشته‌ست، ‫تو سرت فرو کن.
‫- ما عوض شدیم و بزرگ شدیم. ‫- تو پیرتر شدی و بدتر.
‫مثل فیلم‌ها،
‫دنباله‌ها همیشه بدتر از اصلن.
‫درست نیست، ‫«امپراتوری ضربه می‌زنه»؟
‫- خیلی بهتره. ‫- نگم از سه‌گانه آناکین!
‫- ولی بد تموم می‌شه. ‫- من یه فرصت دیگه می‌خوام.
‫- برای چی، معشوقه‌ش بودن؟ ‫- نه!
‫- من یه فرصت دیگه با لوکا می‌خوام. ‫- و داریو؟
‫بر باد رفته...
‫جمیلا؟
‫سالوو؟
‫- همه کجان؟ ‫- آنتونیو!
‫- کجا بودی؟ ‫- ببخشید ولی...
‫- مریضی؟ ‫- نه، فقط به اندازه کافی نخوابیدم.
‫خبر بزرگ: ایرنا اینجاست.
‫ایرنا؟
‫- من قاشق‌ها رو میارم، تکون نخور. ‫- نه، جمیلا، صبر کن.
‫دیدی؟
‫ایرنا یونسن، همسر فوتبالیست.
‫اون طرفداره و می‌خواد ‫یه ویدیو-دستورپخت باهات درست کنه.
‫- حالا؟ ‫- آره.
‫متوجه شدم طرفداره، ‫پس ازش پرسیدم و قبول کرد.
‫این همون فرصتیه که بعد از مصاحبه نیاز داریم.
‫می‌خواد باهات ‫یه «مون بلان» درست کنه.
‫اینا رو بذار روی چشات، ‫پف زیر چشات خیلی زیاده!
‫دارم میام.
‫نه.
‫آنتونیو، انگار جنازه‌ای، ‫بذار روشون.
‫می‌دونم نخوابیدی ‫چون گایا ترویس حسابی بهت تاخت،
‫دیوونه شدی ‫ولی ایرنا الان اینجاست!
‫- این ویدیو-دستورپخت بازگشت ماست. ‫- یه دستور جدید بازگشت منه.
‫- باید یه چیزی خلق کنم. ‫- نه، باید لبخند بزنی...
‫و بگی «فقط دستور پخت رو دنبال کن!»
‫دیگه از «فقط دستور پخت رو دنبال کن» خسته شدم!
‫هیس!
‫انگیزه‌ام رو از دست دادم.
‫از یه آدم با 100,000 فالوئر دور نشو!
‫من قنادی می‌کنم، نه ویدیو-دستورپخت!
‫این قاشق‌های لعنتی رو بگیر و ‫یه عروسک دیگه برای «مون بلان» ایرنا پیدا کن.
‫بازنده!
‫و اسمش مون بلانه!
‫- افتضاح به نظر می‌رسم؟ ‫- نه.
‫نه!
‫- منو می‌برید یه جای هیپستری؟ ‫- تو؟
‫یا بدتر، رقص! منو حساب نکن.
‫بیا.
‫برای فروش
‫- یه سفر به گذشته؟ ‫- تو هیچ‌وقت دست از حرف زدن نمی‌کشی!
‫زیاد حرف می‌زنم.
‫اینجا جای ماست.
‫مال من، تو، و دنیس.
‫برش می‌گردونیم.
‫تو...
‫بهترین نانوایی که می‌شناسم.
‫و من می‌خوام ‫بهترین قناد بشم، پس...
‫ولی تو می‌تونی هرجا بخوای کار کنی.
‫من جای خودمو می‌خوام، لوکا. ‫با تو.
‫فکر می‌کنم بتونیم باهم این کارو کنیم، ‫بهم اعتماد کن.
‫گفتی دلت براش تنگ شده ‫و ما خوشحال بودیم.
‫خب، چی جلوتو گرفته؟
‫تانکردی.
‫تانکردی خوشحال می‌شه ‫و ازم حمایت می‌کنه، ولی این دیوونگیه.
‫یه ماجراجویی فوق‌العاده‌ست.
‫با تو، آره.
‫من و تو می‌تونیم این کارو کنیم.
‫آره.
‫ولی یه چیز...
‫جای جدید، اسم جدید.
‫مثل چی؟
‫«دنیس».
‫خوشم اومد، خوشم اومد.
‫دنیس. باحاله.
‫- به عمت زنگ می‌زنی؟ ‫- تانکردی.
‫باور نمی‌کنی، ‫ولی آنتونیو منو برد به قنادی قدیمی‌م.
‫می‌خوایم امتحان کنیم...
‫- می‌دونی باز کردن اینجا چقدر هزینه داره؟ ‫- چقدر رو مخمی!
‫می‌شه درباره پول حرف نزنی؟
‫ببخشید اگه تو کارم خوبم.
‫فر نمی‌خرم که تو ‫برای یه عشق قدیمی آب دهنت راه بیفته.
‫آب دهنم راه نیفتاده، این رویامه.
‫رویات چیه؟ قناد بزرگ شدن ‫یا برگردوندن لوکا؟
‫مشکلی هست؟
‫- نه. ‫- خوبه.
‫تجهیزات آزمایشگاه ‫نیاز به سرویس دارن.
‫یا این ماه باز کنین ‫یا مثل یونان ورشکست می‌شین.
‫باشه، ولی باید روی ‫منو، تأمین‌کننده‌ها،
‫و پرسنل تمرکز کنیم.
‫- می‌تونی از بچه‌های کلاس استفاده کنی. ‫- نیروی کار رایگان، عالیه.
‫به لوکا می‌گفتم، ‫باید یه مهمونی تبلیغاتی داشته باشین.
‫- یا فقط یه عکس لخت ازشون؟ ‫- نه، تانکردی، ببخشید...
‫- مهمونی آخرین چیزیه تو لیست. ‫- ببخشید، راست می‌گی.
‫- ولی با ارتباطات شبکه‌های اجتماعی‌ت... ‫- شبکه‌های اجتماعی نه.
‫ما به یه تصویر جدید ‫برای من و این مکان نیاز داریم.
‫پس بیایم کار واقعی رو شروع کنیم.
‫- بازسازی می‌کنیم! ‫- با چه پولی؟
‫پیمانکاری که تو پناهگاه استفاده کردیم ‫عالی بود...
‫پیمانکار نه، من معمارم.
‫- کی؟ ‫- من.
‫- تو؟ ‫- آره.
‫- معمار رسمی؟ ‫- البته.
‫باشه.
‫مشکلی نداری من کارو انجام بدم؟
‫اصلاً.
‫نمی‌خوای اینو دربیاری؟
‫آره.
‫بریم.
‫چراغ‌ها رو سفارش دادم.
‫- می‌رم نقاشی رو تموم کنم. ‫- باشه.
‫لوکا!
‫تانکردی.
‫تانکردی! آره...
‫نه! فراموش نکردم، نکردم!
‫قسم می‌خورم!
‫مشغول کار بودیم، ‫گوشیمو چک نکردم.
‫دارم میام... فقط پنج دقیقه بهم بده.
‫پنج دقیقه دیگه اونجام. ‫آره، دارم میام.
‫خداحافظ.
‫- به کلاس نمی‌رسیم. ‫- بپر بالا.
‫- عجله کن. ‫- محکم بگیر.
‫ریکی؟
‫برق لب می‌خوای؟
‫نه، مرسی.
‫ظاهر طبیعی رو دوست دارم.
‫- ممنون. ‫- حتماً.
‫سلام.
‫کلاه ایمنی، لعنتی!
‫لوکا!
‫وقتی با توئه، همیشه تأخیر داره.
‫- اون تأخیر داره، نه من. ‫- با من همیشه به موقع‌ست.
‫خب...
‫تا وقتی بازسازی‌ها ‫تأخیر نداشته باشن، آقای معمار.
‫- همه‌چیز داره خوب پیش می‌ره. ‫- خوشحالم.
‫ولی می‌خواستم بهتون کمک کنم.
‫- تو؟ ‫- نه، من اینجا تو پناهگاه خیلی مشغولم.
‫ریکی می‌تونه کمک کنه.
‫ممنون، ولی خودمون می‌تونیم از پسش بربیایم.
‫فکرشو می‌کردم.
‫می‌بینی، می‌تونه ‫یه فرصت خوب براش باشه.
‫ریکی مشکلات داره، ‫نه فقط با مواد مخدر.
‫زندگی سختی داشته ‫و نذار درباره خانوادش شروع کنم.
‫ولی من درکش می‌کنم...
‫اون تنهاست.
‫دنبال توجهه، مثل من.
‫دنبال جای خودش تو زندگیه، ‫جایی که خوشحال باشه.
‫تو جای خوشحال داری؟
‫- تو چی؟ ‫- آره.
‫باغ پرتقال. ‫بچه که بودم و احساس تنهایی می‌کردم
‫و گم شده بودم، اونجا می‌رفتم، ‫و هنوزم می‌رم.
‫می‌رم به نقطه دید و...
‫نمی‌دونم، نورهای رم آرومم می‌کنه.
‫خب، درباره ریکی چی؟
‫باشه، خوبه، ‫یه جفت دست اضافی همیشه به درد می‌خوره.
‫- شاید این بهش کمک کنه. ‫- البته.
‫ممنون، تو...
‫واقعاً خاصی.
‫لوکا، برای پنجره‌ها...
‫اسمم ریکیه، نه لوکا.
‫داره پارک می‌کنه، الان میاد.
‫اوه، ببخشید.
‫ریکی، اون کمدته.
‫اون آبیه؟
‫سمت راست.
‫چی داری نگاه می‌کنی؟
‫- باید شروع کنیم. ‫- نه.
‫باید با لوکا بمونم، ‫همون‌طور که استالین گفت.
‫سلامتی.
‫لوکا، یه کم آبجو خریدم...
‫این آبجو فقط کف داره، ‫این آشغالو از کجا گرفتی؟
‫ریکی، می‌تونی بری به ابزارفروشی؟
‫تایم استراحتمه.
‫تایم استراحتشه.
‫من می‌رم.
‫- سلیقه‌ت تو انتخاب دوستا افتضاحه. ‫- دهنت رو ببند.
‫سلام.
‫دنبال آنتونیو بودم.
‫- سلام، آنتونیو اینجا نیست. ‫- قابل پیش‌بینی بود.
‫اومدم براش آرزوی موفقیت کنم ‫برای ماجراجویی جدیدش.
‫من چیزی از گل‌ها نمی‌دونم ‫ولی بهم گفتن اینا شانس میارن
‫پس خریدمشون...
‫ممنون.
‫می‌تونی بهش بگی من اینا رو آوردم؟
‫- داریو. ‫- داریو.
‫- لوکا. ‫- اوه، لوکا.
‫- آنتونیو از من حرف زده؟ ‫- آره.
‫نه، منظورم اینه... ‫از کلی آدم حرف می‌زنه.
‫- نقاش تویی؟ ‫- نه، من صاحبم.
‫- شریک آنتونیوام. ‫- شریکت...
‫ببخشید.
‫تأمین‌کننده‌ای داری؟
‫- کارت ویزیتت رو بذار. ‫- آنتونیو شماره‌مو داره.
‫هر وقت بخواد زنگ می‌زنه.
‫بامزه.
‫داریو کیه؟
‫یه تأمین‌کننده.
‫یه تأمین‌کننده برات گل میاره؟
‫اون آدم مهربون و شیرینیه.
‫یه رابطه گذرا، درسته؟
‫کی می‌دونه...
‫تو هیچ‌وقت عوض نمی‌شی.
‫آنتونیو، مخلوط‌کن کار نمی‌کنه.
‫باشه.
‫امروز تموم شد، فردا درستش می‌کنیم.
‫هی، لوکا؟
‫- می‌تونی منو برسونی؟ ‫- آره.
‫آره.
‫بیرون منتظر می‌مونم.
‫- چقدر رو مخه! ‫- اینقدر بدجنس نباش.
‫- من بدجنسم؟ ‫- آره، بدجنسی.
‫می‌بینمت.
‫کری، به پشتیبانی نیاز داریم.
‫تانکردی از اون بچه ‫برای جاسوسی از ما استفاده می‌کنه، مطمئنم.
‫باشه، عزیزم، بذار به عهده من.
‫زمین رو برات خالی می‌کنم.
‫اینا چطورن؟
‫اونا؟
‫آره.
‫شلوار جینن ‫و همیشه مدن.
‫- داری چی می‌گی؟ ‫- بچه لعنتی.
‫خرید کردن رو دوست نداری، نه؟
‫دوست دارم، ‫ولی پولی برای خرید ندارم.
‫- بریم برگردیم قنادی... ‫- نمی‌تونیم چون...
‫هنوز باید...
‫- صبر کن. ‫- آنتونیو منو اونجا نمی‌خواد.
‫نه، ولی آنتونیو و لوکا باید حرف بزنن.
‫به این می‌گی حرف زدن؟
‫اونا باید با هم باشن. ‫می‌تونی بگی، به استالین نمی‌گم.
‫- رفیق، یه لحظه بشین. ‫- خسته شدی؟
‫خیلی رو مخی، حالا بشین!
‫وای.
‫لوکا و آنتونیو دوستن.
‫دوستا با هم نمی‌خوابن.
‫دوستا صادقن و به هم کمک می‌کنن.
‫دوستا حتی وقتی موافق نیستن کمک می‌کنن.
‫فکر کنم به همین خاطر دوست ندارم.
‫حتی پدر و مادرم منو ول کردن.
‫تو پناهگاه هیچ دوستی نداری؟
‫دوست‌پسر؟
‫- کسی؟ ‫- گاهی می‌ذارم تامارا باهام باشه.
‫اون هم‌اتاقیمه.
‫اوه تامارا، چون تو...
‫- تو گرایش جنسیت منعطفی؟ ‫- آره.
‫چون واژن...
‫مثل شلوار جینه، همیشه مده.
‫- پس مردا نه؟ ‫- شوخی می‌کنی؟
‫فقط اگه بهم پول بدن.
‫عادلانه‌ست.
‫لعنتی، این سنگینه.
‫سنگینه.
‫- دیگه ورزش نمی‌کنی؟ ‫- نه، زیادی سیگار می‌کشم.
‫- بیا. ‫- چی؟
‫- بنوش. ‫- مرسی.
‫تو خیلی بدجنسی، ‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شی.
‫ولی تو این بدجنس رو دوست داشتی.
‫گور بابات، احمق!
‫- من احمقم؟ ‫- آره، تو احمقی.
‫تو... احمقی.
‫سلام.
‫برای بازرسی اومدیم.
‫درسته.
‫شاید بهتره طبقه بالا منتظر بمونم.
‫نه، الان میام.
‫من می‌رم، تو تمیز کن...
‫برو.
‫میخوایم بیرون هم میز بذاریم.
‫خوبه، خیلی خوبه.
‫مجوز غذاخوری فضای باز دارین؟
‫آره، آره، باید...
‫باید اینجا باشه.
‫ایناهاش.
‫- خوبه. ‫- آخر ماه باز می‌کنیم.
‫خوشحالم.
‫شوهرم همیشه اینجا می‌اومد ‫تا نون خامه‌ای بخره.
‫عاشقشون بود.
‫ببخشید، تسلیت می‌گم.
‫نه، عزیزم، زنده و سالمه!
‫- فقط دیابت داره. ‫- اوه، اون، شما همکارین.
‫اون شوهرمه و باهم همکاریم.
‫- باشه، لوکا... ‫- اون منم.
‫- آنتونیو همون یارو طبقه پایینه؟ ‫- آره.
‫شما دوتا بانمکین.
‫پس باهمید؟
‫می‌تونی بهم بگی!
‫نه، ما فقط شریکیم.
‫فقط شریک. ‫فهمیدم، شمام همکارین.
‫گراتزیانا، اینجا یه مشکل هست.
‫- می‌تونی بهش بگی بیاد بالا؟ ‫- چرا؟
‫معافیت آزمایشگاه زیرزمین رو ندارین.
‫نگران نباشین، ‫فقط باید درخواستش کنین،
‫از طریق ایمیل می‌فرستن، ‫فقط یه تشریفاته.
‫- چقدر طول می‌کشه؟ ‫- بستگی داره.
‫60، 90 روز...
‫لطفاً در حالت انتظار بمونین ‫تا وصلتون کنیم.
‫این معافیت لعنتی!
‫- بدون اون نمی‌تونیم باز کنیم. ‫- می‌دونم.
‫اینو فراموش کردی، آقای معمار؟
‫درخواستش کردیم ‫ولی شهرداری هیچ‌وقت جواب نداد.
‫- قطع کن، به تیلده زنگ می‌زنیم. ‫- نه، سیاست رو قاطی نکن.
‫ولی اون همه رو تو شهرداری می‌شناسه، ‫یه لحظه‌ست.
‫خودمون درستش می‌کنیم.
‫- باشه. ‫- الو؟
‫آره.
‫آره، قبلاً زنگ زدم...
‫لعنتی کجا بودی!؟ ‫بالاخره پیدات کردم.
‫- به تلفنام جواب بده. ‫- گوشیمو گرفتن، اسکار.
‫برام مهم نیست کی گوشیتو گرفته، ‫تو جنسای منو داری
‫و برعکس تو، ‫من دوست ندارم گول بخورم.
‫اسکار! گمشو بیرون.
‫- باز تو؟ بهتره گمشی. ‫- الان برو.
‫وگرنه...؟ ‫می‌خوای منم به فرزندی قبول کنی؟
‫- بریم بیرون حرف بزنیم. ‫- ریکی، نرو.
‫- دخالت نکن! ‫- بریم بیرون حرف بزنیم.
‫اون اینجا می‌مونه، برای ما کار می‌کنه.
‫می‌خوای اینجا بمونی؟ ‫فکر کنم ایده بدیه.
‫اگه اینجا بمونی ‫یکی از اونا می‌شی، یه احمق.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫- چی شده؟ ‫- اون احمق کیه؟
‫اون احمق داداشمه.
‫- به پلیس زنگ بزن. ‫- به هیچ‌کس زنگ نزن.
‫زنگ بزن.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫مرسی.
‫ریکی، من می‌رسونمت. ‫لوکا و تانکردی رفتن کلانتری.
‫نیازی به نجات دادنم توسط کسی ندارم.
‫خوشم نمیاد ‫که داری نگران من می‌شی.
‫فکر می‌کردم نمی‌تونی منو تحمل کنی ‫و نمی‌خوای من اینجا باشم.
‫اوضاع...
‫ولی تو منو اینجا می‌خوای.
‫لباساتو دربیار.
‫چی؟
‫- خجالت می‌کشی؟ لباساتو دربیار. ‫- چه مرگته!؟
‫- بیا. ‫- بس کن!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- به کسی نمی‌گم.
‫این کارا رو نکن!
‫- مثل کارایی که با لوکا می‌کنی؟ ‫- من با لوکا چی کار می‌کنم؟
‫- ما دوستیم. ‫- دوست؟
‫منم دوست‌پسرت نیستم، ‫می‌خواستم بهت حال بدم که تشکر کنم.
‫- اینجوری تشکر می‌کنی؟ ‫- خب؟
‫- اولاً، تو برای من کار می‌کنی... ‫- برای تو کار می‌کنم؟
‫اگه برای تو کار می‌کنم بهم پول بده.
‫بیا.
‫این برای تاکسی کافیه؟
‫می‌بینمت، آنتونیو.
‫نه.
‫- گند زدی. ‫- تو فقط شانس آوردی.
‫شانس؟ تو مستقیم اومدی طرفم.
‫- بی‌خیال شو. ‫- باید روی منو تمرکز کنی.
‫- به یه دسر جدید نیاز داریم... ‫- خواهش می‌کنم!
‫فقط ولش کن.
‫اوضاع با لوکا چطوره؟
‫- زیادی مشغولِ که به من فکر کنه. ‫- یه چند تا علامت بهش بده.
‫می‌خوای برگرده؟ ‫پس به یه برنامه نیاز داری.
‫هدف و برنامه. ‫هدف و برنامه.
‫بس کن! آنتونیو مشکلات دیگه‌ای داره ‫مثل اون معافیت لعنتی...
‫اون قیافه رو درنیار! ‫به یه تأمین‌کننده شکلات نیاز داریم.
‫صبر کن، ‫بیا روی برنامه تمرکز کنیم.
‫آخرین باری که لوکا ‫واقعاً رو مخ بود کی بود؟
‫وقتی حسودیش شد.
‫- یه کم دیگه می‌خوای؟ ‫- نه، وگرنه چاق می‌شم.
‫تو که چیزی نخوردی.
‫خب...
‫با بابام حرف زدم، ‫همه‌چیز درست شد.
‫بیا به سلامتی کسب‌وکارت نوشیدنی بخوریم. ‫اسمش چیه؟
‫- «دنیس». ‫- دنیس.
‫دنیس.
‫بیا فقط بگیم «دنیس»، ‫اینجوری بهتره.
‫لبخند بزن.
‫بیشتر لبخند بزن.
‫خوبه.
‫می‌خوای پستش کنی؟
‫با من؟
‫تشنته؟
‫فقط...
‫این پسته‌ها...
‫شورن!
‫فردا باهات لوکا رو آشنا می‌کنم.
‫- شریکت. ‫- دوستم.
‫دارین باهم می‌خوابین؟
‫- می‌تونی بهم بگی، عصبانی نمی‌شم. ‫- آره، به‌عنوان دوست...
‫ولی قبلاً وقتی...
‫وقتی کار می‌کردیم...
‫حالا دوباره باهم کار می‌کنین.
‫چیز مهمی نبود.
‫فقط...
‫چند شب باهم بودیم.
‫رفتین رقص؟
‫مست کردین؟
‫مهمونی‌های دیوونه‌وار، ‫دنیس بهشون می‌گفت چیزای عجیب و غریب.
‫دنیس هم بود؟
‫سه‌نفری داشتین، واو.
‫بهش زنگ بزن.
‫- به کی؟ ‫- لوکا، بهش بگو بیاد اینجا.
‫ولی این بار، ‫من کیمونو می‌پوشم.
‫چرا من نه؟
‫آنتونیو، چی می‌خوای؟
‫باشه... اینا همه رایگانن، ‫فقط برای تو.
‫- برای دنیس. ‫- برای دنیس.
‫درسته.
‫50 درصد تخفیف روی نشاسته، ‫شربت گلوکز،
‫شکر اینورت، ‫و کرم تارتار. لوکا!
‫دارم برای منفعت خودتون توضیح می‌دم،
‫برای شیرینی‌های وگان ‫به کرم تارتار نیاز دارین.
‫بدون من چی کار می‌کردین؟
‫- شیرینی کوچولوی من. ‫- سلام.
‫چی شده؟
‫داریم مواد سفارش می‌دیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- سلام، من تانکردی‌ام. تو کی هستی؟ ‫- داریو.
‫- دوست آنتونیو. ‫- دوست؟ اوه، لطفاً، لوکا.
‫اون همون جذابه تو استوری دیروز.
‫تو استوریش بود.
‫حالا می‌فهمم ‫چرا آنتونیو تو رو قایم کرده.
‫باید به مهمونیم بیای.
‫- اگه بخوای میام. ‫- ما می‌خوایم بیای.
‫بعلاوه، مهمونی‌های تولدم ‫همیشه پر از آدمای جالبن.
‫باید با دوستم تیلده که تو سیاسته آشنا شی...
‫عالیه.
‫ببخشید.
‫آنتونیو؟
‫- همه‌چیز روبراهه؟ ‫- آره.
‫- آرزو کردی؟ ‫- آره.
‫هی بچه‌ها، چون هوا آفتابیه، ‫یه بازی کنیم؟
‫- حتماً! ‫- آره.
‫بیاین تیم تشکیل بدیم.
‫- من با آنتونیوام. ‫- خوبه.
‫لوکا با ماست.
‫پناهگاه ‫علیه بقیه دنیا.
‫ولی ما یه نفر کم داریم.
‫ریکی؟
‫نه، من با پری‌ها هستم.
‫بسه. کیک خوردیم، ‫حالا یه کم کارائوکه چطوره؟
‫- نمی‌خوای؟ ‫- نه.
‫تیلده سلیاک داره.
‫نمی‌تونم صبر کنم تا ‫«فقط ماسکارپونه» معروف‌تو امتحان کنم.
‫اون قدیمی شده.
‫منظورم... آنتونیو ‫کلی سورپرایز تو آستینش داره.
‫منوی جدیده؟
‫کی باز می‌کنین؟
‫- اگه باز کنن... ‫- لطفاً!
‫تیلده، حالا که بحث شد، ‫کسی تو شهرداری هست...
‫داریم غذا می‌خوریم، حالا وقتش نیست.
‫ببخشید، بعداً حرف می‌زنیم.
‫- راستی، درباره شهرداری، حدس بزن چی. ‫- چی؟
‫با استفانو و شورا رفتم ‫به Tree of Life،
‫کمپ محیط‌زیستی لهستانی.
‫- لهستان باحاله. ‫- با یه زوج دیگه آشنا شدیم.
‫می‌دونم این قراره به کجا برسه... ‫چی کار کردین؟
‫اینگا و اولاف.
‫اون مثل یه پیشاهنگ بود، ‫اون یکی مثل یه الف.
‫استفانو، داری گوش می‌دی؟ ‫یه چیزی بهش بگو!
‫اون بود ‫که می‌خواست چادرمونو شریک شه.
‫داری درباره ‫چیزای سوینگر یا عیاشی حرف می‌زنی؟
‫این فقط شب اول بود، ‫بعد یه زوج دیگه...
‫نه، لطفاً بس کن. ‫نمی‌تونم اینو گوش بدم.
‫نمی‌خوام قضاوت کنم، ‫ولی این موقعیت زوج باز
‫یه چیزیه که نمی‌تونم بفهمم، ‫من هیچ‌وقت نمی‌تونستم این کارو کنم.
‫مخصوصاً با لوکا... ‫من خیلی حسودم.
‫- تاتو! ‫- اون 60 سالشه؟!
‫دیگه هیچ‌وقت دعوتت نمی‌کنم.
‫برای من، عشق اینه: ما.
‫لوکا، نظرت چیه؟
‫- درباره چی؟ ‫- درباره چی؟!
‫درباره اون: ‫تو با تیم تیلده‌ای یا تاتو؟
‫- معلومه، من متعصبم. ‫- پس راه و روشت عوض شده؟
‫دیگه چیزای عجیب و غریب نیست؟
‫ها، عجیب و غریب چی؟
‫نمی‌دونی؟
‫اون، آنتونیو، و دنیس...
‫داریو، بیا یه بطری دیگه بیاریم. ‫بیا.
‫نه، من میام.
‫ببخشید.
‫بیا.
‫چه مرگته!
‫لوکا، چی شده؟
‫چرا به دوست‌پسرت ‫از کارای ما گفتی؟
‫من هیچ‌وقت به تانکردی چیزی نگفتم.
‫ببخشید، نمی‌دونستم.
‫چیزای عجیب و غریب ...
‫اون احمق درباره چیزای عجیب و غریب ما چی می‌دونه؟
‫ولی حسابی خوش گذشت.
‫هیچ‌وقت پیامای صوتی‌مو گوش ندادی، نه؟
‫آنتونیو؟
‫دوست دارم با دوست‌پسرم تنها حرف بزنم.
‫حتماً.
‫بطری رو گرفتی؟
‫- بطری... ‫- احمق!
‫- باور نمی‌کنی چی گفت... ‫- واسه همین داریو رو آوردی!
‫- تقصیر من نیست که اونا حرف نمی‌زنن. ‫- «تقصیر من نیست»...
‫- فکر کردی از کامیون شلغم افتادم؟ ‫- باید استندآپ کنی.
‫- می‌دونی، من... ‫- آفرین: هدف و برنامه!
‫لطفاً، اون گند زد!
‫صبر کن...
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫فقط همون‌جوری که تو منو می‌خوای
‫دوستت دارم
‫مثل هیچ‌وقت قبلاً عاشق نبودم
‫من تنها کسیم
‫که می‌تونی عاشقش باشی
‫نمی‌بینی که من چند قدم باهات فاصله دارم
‫از تو
‫نمی‌دونی چقدر عشق بهت دادم
‫چقدر عشق هدر دادم
‫تو سکوت منتظرت بودم
‫تا منو ببینی
‫من همونم که تو می‌خوای.
‫- مرسی. ‫- آفرین.
‫عالی بود!
‫می‌خواستم...
‫هدیه‌ای که لوکا بهم داد ‫رو با همتون شریک شم.
‫بیشتر از یه هدیه
‫یه قوله.
‫تو افتتاحیه دنیس اجرا می‌کنم ‫با لباس درگ کامل
‫با همه اعضای پناهگاه.
‫آره، فکر می‌کنم عالیه
‫برای تصویر جدید مکانمون. درسته؟
‫درسته.
‫هدف و برنامه؟
‫کارت تولد رو داری؟ ‫تیلده هم می‌خواد امضا کنه.
‫آره.
‫- عصبانی هستی؟ ‫- نه.
‫پس کارت رو بیار ‫تا تیلده امضا کنه.
‫و یه امضای دیگه هم بگیر، ‫بهش نیاز داریم.
‫- عزیزم؟ ‫- چطور بود؟
‫- تو فوق‌العاده‌ای؟ ‫- مرسی.
‫اینو فراموش کرده بودم...
‫برو، دیگه اینجا نیا.
‫- چی شده؟ ‫- بهم دست نزن!
‫- بیا. ‫- بهم دست نزن!
‫- دیگه اینو نمی‌خوای؟ ‫- نه.
‫نه، من یه کار واقعی دارم.
‫میریانا، با اون شروع کن ‫و مطمئن شو که خوب همش بزنی.
‫- از مچ‌هات استفاده کن. ‫- محکم‌تر.
‫خوبه.
‫این تارتار لعنتی خیلی سنگینه.
‫کرم تارتار نیست، بازش کن.
‫- این چیه؟ ‫- یونیفرمت.
‫- من این آشغالو نمی‌پوشم. ‫- اون یکی.
‫ژاکت سرآشپز؟
‫ولی اون حتی ‫بلد نیست شکر الک کنه!
‫مشکلی نیست... ‫فقط دستور پخت رو دنبال کن.
‫واضح نگفتم؟ ‫جواب بده!
‫مگه واضح نگفتم؟ ‫گفتم هیچ لطفی نکن.
‫- من ازش نخواستم. ‫- پس چرا تیلده درستش کرد؟
‫- بچه‌ها، چی شده؟ ‫- چی شده...
‫معافیت رو گرفتیم.
‫- این خبر عالیه! ‫- دیدی؟
‫خبر عالی نیست، ‫حالا بهش بدهکارم.
‫- گفتم این کارو نکن. ‫- من نکردم.
‫چرا گفت این هدیه از طرف توئه؟ ‫چرا همیشه دخالت می‌کنی؟
‫فقط به کار خودت برس!
‫همیشه داری سعی می‌کنی ‫همه رو نجات بدی، همیشه!
‫ببخشید.
‫اشتباه کردم، ببخشید.
‫انتخاب تو از رو زمینم ‫یه اشتباه بود؟
‫چرا مغازه بسته شد؟
‫چرا؟
‫چون معافیت نداشتی؟ ‫نه.
‫- چون تو به زور سرپا بودی. ‫- جرأت نکن.
‫بهش بگو ما چطور آشنا شدیم.
‫می‌دونی لوکا وقتی تو رفتی چی شد؟
‫یه روح.
‫یه معتاد که از این مهمونی به اون مهمونی می‌رفت، ‫هیچ‌کدومو از دست نمی‌داد.
‫مطمئن نیستم برای مواد بود، ‫برای رابطه،
‫یا برای پاک کردن دنیس.
‫حدس بزن کی نجاتش داد ‫وقتی غشش کرد.
‫منتظر این لحظه بودی، نه؟
‫نه.
‫منتظر بودی ‫تا اینو تو صورتم بکوبی.
‫نه.
‫من منتظر بودم که خوشحال باشم.
‫باهم.
‫- ولی حالا خودت می‌تونی از پسش بربیای. ‫- خوبه.
‫این اولین چیز درستی بود ‫که گفتی.
‫دیگه بهت نیازی ندارم.
‫باشه.
‫لوکا، همه‌چیز روبراهه؟
‫آنتونیو؟
‫- می‌تونم یه مسواک بگیرم؟ ‫- آره.
‫- کابینت سمت راست. ‫- مرسی.
‫حتماً.
‫نظرت چیه؟
‫رو دنیس بهتر بود.
‫تو خیلی برای تعریف کردن خسیسی!
‫- می‌دونی حالا چی دوست دارم؟ ‫- من یه دونه می‌پیچم.
‫نه، تو کندی.
‫من کند بودم.
‫مرسی.
‫- من شروع کنم؟ ‫- بفرما.
‫خب...
‫می‌بینم...
‫من، تو، قنادی،
‫و یه صف بی‌انتها بیرون.
‫خوبه.
‫تو چی می‌بینی؟
‫من می‌بینم...
‫من، تو، تو قنادی،
‫ولی ما پیر شدیم.
‫و ورشکست.
‫وای، تو خیلی بدبینی!
‫- ورشکست... ‫- باشه.
‫بیا، تمومش کن.
‫- بگیر. ‫- مرسی.
‫دلم برای چیزای عجیب و غریب تنگ شده...
‫نباید سیگار بکشی،
‫غمگینت می‌کنه.
‫- فکر می‌کنی؟ ‫- آره.
‫من احمق بودم که باهات در تماس نبودم.
‫تو مشغول کارت بودی.
‫و ویدیوهای دستور پخت.
‫ترسیدم که فراموش کرده باشی.
‫فرق بین فراموش کردنِ یه چیز ‫و بیخیال شدن رو می‌دونی؟
‫فرقی نداره، هم‌معنین.
‫اشتباهه، ما ازشون ‫مثل هم‌معنی استفاده می‌کنیم ولی...
‫- فرق بزرگیه. ‫- مثلاً؟
‫فراموش کردن یعنی ‫«از ذهنت پاک کردن»،
‫بیخیال شدن یعنی ‫«از قلبت پاک کردن».
‫و می‌تونم بهت اطمینان بدم که...
‫تو این همه سال من هیچ‌وقت ‫در مورد دنیس یا تو فراموش نکردم...
‫یا ما.
‫لوکا؟
‫سلام، آنتونیو.
‫دیگه هیچ‌وقت تماس نمی‌گیری... ‫خب.
‫هر وقت تونستی زنگ بزن، خداحافظ.
‫هی، آنتونیو.
‫می‌دونم دیر وقته.
‫می‌دونم، ولی...
‫نمی‌خوای باهام حرف بزنی...
‫ولی...
‫خب، می‌خواستم بهت بگم ‫که دلم برات تنگ شده.
‫و اینکه نمی‌تونم...
‫با کسی حرف بزنم...
‫یا با کسی باشم ‫مثل اون‌جوری که با تو بودم.
‫همین.
‫نمی‌دونم دیگه چی بگم ولی...
‫دلم برات تنگ شده و...
‫دوستت دارم، آنتونیو.
‫و متأسفم.
‫آره...
‫به هر حال...
‫وای خدایا!
‫زنده‌ای.
‫- هی. ‫- این یه شروعه.
‫از دیروز دارم بهت زنگ می‌زنم.
‫- چرا بوسیدی؟ ‫- فقط چون...
‫- دلت برام تنگ شده؟ قهوه داری؟ ‫- آره، صبر کن...
‫بریم بیرون صبحونه بخوریم.
‫- اینجا بوی علف می‌ده. ‫- آره، پس بریم بیرون صبحونه بخوریم.
‫- تا بتونیم... ‫- اون اینجا چی کار می‌کنه؟
‫- ساکت. ‫- نه، شروع کن به توضیح دادن.
‫- چیو توضیح بدم؟ این لوکاست. ‫- اون یارو سومی کجاست؟
‫- بس کن. ‫- تو بس کن.
‫بهم بگو چرا اون می‌تونه ‫کیمونوی دنیس رو بپوشه ولی من نه!
‫بس کن!
‫سلام، داریو.
‫خفه شو.
‫بیا، برات یه کاپوچینو می‌خرم، ‫تو کافه حرف می‌زنیم.
‫دستاتو بردار، بهم دست نزن.
‫- باشه، ولی می‌تونیم حرف بزنیم؟ ‫- فهمیدم.
‫می‌رم.
‫چه مرگشه؟
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- وسایلمو جمع کنم.
‫- مسواکم کجاست؟ ‫- انداختمش دور.
‫این سویشرت رو برمی‌دارم، ‫مال منه! بهت قرض داده بودم.
‫نینتندو سوییچ هم باهام میاد.
‫داریو، می‌تونی آروم باشی؟ ‫این کارو نکن.
‫شمع‌ها هم مال منن، ‫تو هیچ‌وقت ازشون استفاده نمی‌کنی.
‫شراب کجاست؟
‫دیشب خوردیمش...
‫باربارسکو.
‫- با جینت؟ ‫- خوب بود.
‫خیلی خوب.
‫دارم می‌رم، ‫به هر حال اینجا جای من نیست.
‫داریو، لطفاً این‌جوری نباش...
‫و پیش دنیس هم جایی ندارم، فهمیدی؟
‫باورم نمی‌شه!
‫- برو. ‫- داریو، داریو!
‫صبر کن! نمی‌تونیم فقط حرف بزنیم؟
‫منتظر چی باشم؟
‫تو انتخابتو کردی، ‫پس ادامه بده.
‫ادامه بده به زندگی تو گذشته ‫با خاطرات و عکسات.
‫حالا لعنتی چی کار کنیم؟
‫چی کار کنیم؟ ‫تو لوکا رو داری، اون و تانکردی از هم جدا شدن،
‫داریو رو هم خلاص کردی، ‫دقیقاً همون‌جوری که می‌خواستی.
‫ولی داریو همه موادمونو برد، ‫چطور باز کنیم؟
‫این چرت و پرتا رو بس کن ‫و حقیقت رو بهم بگو!
‫نمی‌خواستی ‫یه قناد بزرگ بشی،
‫فقط می‌خواستی عشق قدیمی‌تو برگردونی.
‫می‌خواستی شاهزاده جذاب تو ‫ماسکارپونه‌تو بخوره!
‫حقیقت رو می‌خوای بدونی؟ ‫تو اصلاً به لوکا اهمیت نمی‌دی.
‫تو عاشقش نیستی، ‫نمی‌دونی عشق چیه.
‫دیگه نمی‌دونی، ‫فقط یه وسواسه، یه تثبیت.
‫چون می‌ترسی تنها پیر شی.
‫- بس کن! ‫- تو بس کن.
‫ببین چی شدی، ‫تو قبلاً آدم خوبی بودی،
‫برده شوهرت بودی، ‫ولی حالا از آدما و دوستا استفاده می‌کنی!
‫دروغ گفتی، زوج‌ها رو از هم پاشوندی.
‫اونا می‌خواستن ازدواج کنن. ‫تو خرابکار خونه‌ای!
‫من بهت اعتماد کردم ‫و به ماجراجوییت پیوستم،
‫حتی برات پرستار بچه شدم، ‫ولی اگه مرد نشی،
‫نمی‌تونم بهت کمک کنم، ‫خودتی و خودت.
‫مواظب باش.
‫چی شده؟
‫هیچی، حواسم جای دیگه بود.
‫مواد لازم رو نداریم...
‫باید ریلکس کنی.
‫یه راه حل پیدا می‌کنیم.
‫منم به این مکان حس پیدا کردم.
‫در واقع، برای اولین بار تو زندگیم ‫عاشق شدم...
‫عاشق دنیس.
‫منظورم «دنیس»ه.
‫- خوبه. ‫- همه اینا رو ببین.
‫تو این کارو کردی.
‫پس می‌خوای «از من تشکر کنی»؟
‫نه.
‫دیگه اون کارو نمی‌کنم.
‫در واقع، می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم...
‫تو تنها کسی هستی که ‫یه احمق نیست و از من سوءاستفاده نکرد...
‫از من.
‫کمکم کن.
‫- حتماً. ‫- اینا رو بگیر.
‫من قنادم، نه معجزه‌گر.
‫- چطور با اینا شیرینی درست کنم... ‫- اجناس فروش‌نرفته.
‫نه، باقیمونده‌ها! ‫اینا برای تمرینن، نه برای...
‫راستشو بگو...
‫تو عروسک خیمه‌شب‌بازی هستی؟
‫عروسکی که ویدیوهای دستور پخت درست می‌کنه
‫یا بهترین قنادی که می‌شناسم؟
‫جواب بده. ‫تو نابغه کیک رنگین‌کمانی...
‫بس کن.
‫میکل‌آنژ ‫ماسکارپونه خونگی.
‫من اینجام، باهاتم.
‫فقط...
‫یه دستور پخت درست کن.
‫بیا.
‫باشه.
‫فر رو روشن کن.
‫- عالی به نظر می‌رسن. ‫- آره؟
‫ولی مزه‌شون چطوره؟ ‫امتحان کردی؟
‫نه.
‫خب؟
‫آره؟
‫آره؟!
‫خوبه!
‫اسمشونو چی می‌ذاری؟
‫نمی‌دونم.
‫باقیمونده‌ها.
‫باید روی اسم کار کنیم... ‫کارت خوب بود.
‫مرسی.
‫چهار بار تا کن.
‫تو آشپزخونه. باشه.
‫نه، این برای بعده، سورپرایزه.
‫اینجا یه لکه‌ست، تمیزش کن. ‫امروز باید آماده باشیم!
‫- سریع، مرسی. ‫- لعنتی.
‫می‌خوام پر انرژی باشین!
‫امروز برای همه‌مون روز مهمیه.
‫برای یه بار لبخند بزن.
‫خوبه.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- چرا؟
‫- فکر کردی مورینیویی؟ ‫- این زیادی آبی نیست؟
‫خوبه.
‫- گزارشگر اومد. ‫- الان؟ آنتونیو رو بیار.
‫لعنتی...
‫سلام.
‫- نه... ‫- عکاس!
‫اون عکاس لعنتی نیست!
‫گایا، خوش اومدی.
‫خب، نظرت چیه؟
‫بد نیست، با توجه به اینکه ‫تو هیچ‌وقت کار جدید نمی‌کنی.
‫قضاوت نکن.
‫من حتی برای دوست‌پسرم صبر نمی‌کنم، ‫پس بذار دسر جدیدتو ببینم...
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫- بعد از نمایش می‌تونی مزه‌ش کنی. ‫- خوبه، برای همین اومدم.
‫فکر کردم برای سؤال پرسیدن اومدی.
‫تامارا.
‫- ببخشید. ‫- حتماً.
‫خوب به نظر می‌رسه.
‫یه دستی برسون.
‫- لوکا! ‫- چی شده؟
‫- وقتشه، آماده‌ای؟ ‫- تانکردی نیست.
‫بدون اون اجرا کن.
‫نه، بدون تانکردی اجرا نمی‌کنیم.
‫صدا رو می‌شنوی؟
‫بهتره به استالین زنگ بزنی.
‫انجام بده.
‫- هی، تانکردی! ‫- ببخشید دیر کردم. همتون خیلی قشنگین.
‫- عجله کن. ‫- سریع می‌رم.
‫- آماده شو. ‫- آره.
‫شانس آوردی.
‫خوبی؟
‫- من ترویس رو درست می‌کنم، ریلکس باش. ‫- کی به ترویس اهمیت می‌ده!
‫چی شده؟
‫تانکردی...
‫اینجاست؟
‫- معلومه که هست. ‫- اون خیلی...
‫- رو مخه. ‫- بخشنده‌ست.
‫بچه‌ها بدون اون اجرا نمی‌کردن.
‫اون فقط می‌خواست کمک کنه، ‫ولی من سر تیلده سرش داد زدم.
‫شاید باید ازش معذرت بخوام.
‫- باید ازش تشکر کنم، درسته؟ ‫- باید از من تشکر کنی.
‫البته، ولی بدون تانکردی ‫ما نمی‌تونستیم باز کنیم...
‫- بدون من! ‫- حالا وقت این حرفا نیست...
‫- تو باقیمونده‌ها رو درست کردی ولی اون... ‫- اون هیچ کاری نکرد!
‫من از تیلده خواستم کمک کنه.
‫چی؟
‫من بودم که این کارو کردم.
‫- تو؟ ‫- آره.
‫برای تو.
‫لوکا...
‫من...
‫صبر کن.
‫تانکردی!
‫لوکا! صبر کن!
‫- این چطور کار می‌کنه؟ ‫- لوکا!
‫صبر کن.
‫- منو برسون. ‫- نرو!
‫- منو برسون، لطفاً! ‫- نه!
‫- لعنتی! ‫- حرفمو شنیدی؟
‫نمی‌تونی بری!
‫من و تو باید باهم باشیم!
‫ببخشید که بعد از دنیس غیبم زد.
‫ولی من دوباره رو پام وایستادم ‫و نمی‌خوام آسیب ببینم.
‫تو هم می‌تونی اگه بخوای.
‫من و تو باهم خوبیم، یادته؟
‫دیگه تو گذشته زندگی نکن!
‫- پیشم بمون. ‫- بس کن، آنتونیو.
‫پیشم بمون.
‫گفتم بس کن!
‫من عاشق تو نیستم.
‫چرا...
‫دیگه به خودت آسیب نزن.
‫- تانکردی کجاست؟ ‫- لوکا و آنتونیو جواب نمی‌دن.
‫حالا چی؟
‫من درستش می‌کنم.
‫تاتو کجاست؟
‫هی، دختر.
‫- کجان؟ ‫- کی اهمیت می‌ده.
‫فکر کردم گفتی ‫به هیچ‌کس اهمیت نمی‌دی؟
‫حافظه قوی!
‫حالا که حافظه‌ت این‌قدر خوبه، ‫یادت میاد بهم چی گفتی؟
‫که دوستا حتی وقتی...
‫- حتی وقتی؟ ‫- حتی وقتی موافق نیستن کمک می‌کنن.
‫درسته.
‫کجا داره می‌ره؟
‫عصر بخیر، دوستان! ‫می‌تونم یه دست تشویق بگیرم؟
‫با شور بیشتر، لطفاً. ‫ما تو مراسم ختم نیستیم...
‫می‌دونم دارید فکر می‌کنید: «این کیه، ‫بازرس رستوران؟
‫موشه که ما رو به پلیس لو می‌ده؟»
‫نه، من خبرچین نیستم. ‫و امشب هم اجرا نمی‌کنم،
‫من یه زن نمایش نیستم،
‫من حسابدار این مکانم.
‫و ما اینجا نیستیم ‫که یه چیزی رو افتتاح کنیم،
‫اگه چیزی باشه، این یه بازگشاییه.
‫باورم نمی‌شد، باید اعتراف کنم.
‫چرا؟
‫چون به فرصت دوم اعتقاد ندارم.
‫دنباله‌های فیلم هم همیشه افتضاحن.
‫چون برگردوندن ‫جادوی گذشته سخته.
‫ولی با این مکان، ‫لوکا و آنتونیو دارن سعی می‌کنن
‫قانون اول، دگما رو نقض کنن:
‫بهتر از قبل انجامش بده.
‫حتی اگه قبلاً فوق‌العاده بوده.
‫می‌دونم.
‫من باهاشون بودم.
‫اینجا...
‫جاییه که ما خوشحال بودیم.
‫خیلی خوشحال.
‫این مکان به اسم کسیه ‫که دیگه بین ما نیست.
‫دنیس.
‫و امیدواریم که «دنیس»
‫جایی باشه که بتونید ‫وقتی بهش نیاز دارید بیاد.
‫چون...
‫وقتی بیشتر از همه بهشون نیاز داریم،
‫دوستان بزرگ‌ترین گنجن.
‫خوب گفتی!
‫- هورا! ‫- مرسی.
‫کسی گفت ‫می‌خوام لخت شم؟
‫نه، وگرنه پلیسا پیداشون می‌شه. ‫مرسی.
‫اینجا جای تو نیست.
‫جای تو کنار لوکاست.
‫گند زدم، کارایی کردم که...
‫افتضاح بود.
‫و معذرت می‌خوام.
‫می‌بینی...
‫تا جایی که تونستم تلاش کردم.
‫سعی کردم جایی رو که توش بودم ‫دوباره بسازم...
‫خوشحال.
‫ولی لوکا تو رو دوست داره.
‫تو رو می‌خواد، مثل روز روشنه.
‫من فقط درست نمی‌دیدم.
‫اون تو رو دوست داره.
‫و بهت خیانت نکرد.
‫شما باهم شیرینین.
‫شاید منم که...
‫باید جامو پیدا کنم.
‫چشماتو باز کن، ‫قبلاً پیداش کردی.
‫ببخشید.
‫مرسی.
‫ستاره بالاخره برگشت.
‫- وقت نمایشه. ‫- نمایش قبلاً انجام شد.
‫آنتونیو، کار جدید تو...
‫جرأت می‌خواست که تکه‌های شیرینی‌های دیگه ‫رو جمع کنی و یه چیز جدید بسازی.
‫نابغه‌وار.
‫مرسی.
‫- یه سؤال دیگه... ‫- دوستان.
‫دوستام الهام‌بخشم هستن.
‫چقدر شرافتمندانه، ولی این کار جدید ‫اسمی داره؟
‫آره، این باقیمو...
‫«خاطرات»، اینو بنویس.
‫آفرین.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- آفرین، آفرین.
‫- خوش برگشتی. ‫- مرسی.
‫- یواشکی در رفتی؟ ‫- خفه شو.
‫برو سر کار، تکون بخور.
‫- چی شد؟ ‫- می‌دونی چی شد، آنتونیو؟!
‫من شماها رو نجات دادم.
‫چطور؟
‫مثل یه دوست رفتار کردم، به معنای واقعی.
‫مرسی.
‫ببخشید اگه باهاتم بد بودم.
‫دوستت دارم.
‫- کروسان خامه‌ای؟ ‫- آماده.
‫- کوکی‌ها؟ ‫- آماده.
‫- آزمایشگاه؟ ‫- همه‌چیز مرتب.
‫کل شب رو تمیز کردیم.
‫این یونیفرما خوشگلن ‫ولی راحت نیستن.
‫- اون یکی‌ها بهتر بودن. ‫- واقعاً؟
‫حالا طرفدار گذشته شدی؟ ‫گفتی باید روی...
‫آینده تمرکز کنیم. بیا نگران حال باشیم، ‫داریم باز می‌کنیم.
‫- دقیقاً. ‫- پیداتون شد.
‫- مطمئنی کمک نمی‌خوای؟ ‫- مطمئنم.
‫- مطمئن؟ ‫- نگران نباش، برو.
‫- به هر حال اینجا جای منه. ‫- جای ما.
‫باشه، خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫عزیزم؟ هی...
‫اون در باز می‌شه،
‫زنگ در صدا می‌کنه،
‫و یه شاهزاده جدید پیداش می‌شه ‫که ماسکارپونه‌تو می‌خواد.
‫شاید کار جدیدمو بهش بدم.
‫- درسته! ‫- درسته.
‫خداحافظ.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫هنوز باز نکردیم...