‫ایستگاه سن برناردو، آلخسیراس
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫هر وقت آماده بودی شروع کن لوسیا.
‫لطفاً همیشه مراقب وسایل شخصی خود باشید.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫خب.
‫این اظهارات لوسیا ملگار به عنوان شاهده،
‫برای تحقیقات امور داخلی روی پرونده مامور انریکه زاراته.
‫پول می‌گیره.
‫هر یه هفته، دو هفته یه بار.
‫نقدی، توی یه پاکت.
‫از اطلاعاتی که بهش می‌دم استفاده می‌کنه...
‫...تا با اخاذی از نفوذی‌ها پول به جیب بزنه.
‫لطفاً همیشه مراقب وسایل شخصی خود باشید.
‫گاستون.
‫تموم شد.
‫مسافرین محترم توجه فرمایید،
‫اتوبوس ساعت ۷:۴۵ به مقصد مادرید، از ترمینال جنوبی حرکت خواهد کرد.
‫باید برم دستشویی.
‫این پیش من می‌مونه.
‫زود باش.
‫مسافر جوئل لی، مسافر جوئل لی،
‫لطفاً به باجه اطلاعات مراجعه کنید،
‫هرچه سریع‌تر. ممنون.
‫اونجایی؟
‫اینجام.
‫دستت رو بده به من.
‫- صدامو خوب می‌شنوی؟ ‫- آره.
‫قضیه چیه؟
‫یه کاری کردم...
‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫ولی یه مدت باید برم غیبم بزنه.
‫این دفعه چه دسته‌گلی به آب دادی لوسیا؟
‫کمتر بدونی برات بهتره.
‫نه، نه، نه.
‫باید بدونم.
‫یه کار جدید تو بارسلونا برام جور کردن.
‫چه جور کاری؟
‫حالم خوب می‌شه، قول می‌دم.
‫دارم همه‌ی اینا رو پشت‌سر می‌ذارم. ‫قسم می‌خورم که ترک کنم و همه‌چی درست شه.
‫بریم.
‫اون کیه؟ چی می‌خواد؟ ‫لوسیا، اونجا چه خبره؟
‫یالا دیگه.
‫اینو بگیر.
‫گمش نکنی.
‫- این چیه؟ ‫- یه راهِ فرار.
‫باهات در تماس می‌مونم.
‫بریم دیگه!
‫اومدم!
‫دوستت دارم.
‫- یالا بیا دیگه. ‫- اومدم بابا، اَه.
‫لوسیا؟
‫زنِ نشان‌دار
‫سه ماه بعد
‫پایانه باربری بندر بارسلونا
‫دوازده ساعت شیفت بدونِ یه لقمه غذا.
‫من این‌طوری نمی‌تونم کار کنم جولز.
‫یونوت ۳,۷۵۰ کانتینر ‫مبدا: موریتانی
‫چیه؟ جولیتا.
‫اوه، لعنتی.
‫جولیتا!
‫اسمت چیه؟
‫اسمت. یادت میاد؟
‫می‌دونی تو چه سالی هستیم؟
‫الان کجاییم؟
‫بیمارستان.
‫سه تا عکس بهت نشون می‌دم.
‫ازت می‌خوام که بگی چی هستن.
‫و یکم بعد دوباره ازت می‌پرسم.
‫فقط برای اینکه ببینم یادت می‌مونه چی بودن یا نه.
‫آماده‌ای؟
‫گل، لیوان... و کلید.
‫خوبه.
‫تنها چیزی که می‌تونیم با قطعیت بگیم اینه که...
‫هیچ دلیل فیزیکی‌ای برای فراموشیت وجود نداره.
‫با وجود علائم آزار و اذیت که خیلی هم شدید هستن،
‫اسکن‌ها هیچ آسیب مغزی‌ای رو نشون نمی‌دن.
‫که جای شکرش باقیه.
‫پس...
‫پس چرا یادم نمیاد چه بلایی سرم اومده؟
‫باورت بشه یا نه، ‫ذهنت احتمالاً داره ازت محافظت می‌کنه.
‫این معمولاً یه مکانیزم دفاعیه برای بقا.
‫در مورد تو، یه اتفاق خیلی وحشتناک باعثش شده.
‫اتفاقی که تا مرز کشتنت پیش رفته.
‫شانس آوردی که تو اون وضعیت پیدات کردن.
‫ولی من... من حتی اسم خودمم یادم نمیاد.
‫یا... هر چیزی راجع به خودم.
‫مغز تو الان نمی‌تونه بین خاطراتِ
‫خوب و بد تفاوتی قائل بشه.
‫همه رو با هم قفل کرده و گذاشته کنار.
‫تا ازت محافظت کنه.
‫خاطرات هنوز اونجان.
‫فقط باید درِ درست رو باز کنی.
‫که خیلی وقتا، همون دریه که اصلاً انتظارشو نداری.
‫نام: ناشناس
‫بذارمش تو دستگاه؟
‫ببخشید؟
‫ساندویچت رو می‌گم. می‌تونم بذارمش تو توستر.
‫اوه، نه، نه. ممنون.
‫راستش، امم... آره. بی‌زحمت.
‫- آره، حتماً. ‫- اوهوم.
‫ممنون.
‫آنا.
‫ببخشید دیر کردم.
‫سلام.
‫از موقعِ... دیگه ندیدمت.
‫آره، از بعد از مراسم خاکسپاری.
‫- بشینیم؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- حتماً.
‫بده من، خودم می‌گیرمش.
‫ممنون.
‫- همین‌جا خوبه؟ ‫- عالیه.
‫دیگه نمی‌خوام منتظر بمونم.
‫دیگه نه.
‫حس می‌کنم بهترین کار برات اینه که ‫یه کم دیگه به خودت زمان بدی.
‫زمانِ بیشتری نمی‌خوام.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫امم، یه کورتادو برام میاری؟ داغ باشه. ‫هر وقت تونستی.
‫اوهوم.
‫عالیه. ممنون.
‫یه پرونده می‌خوام.
‫آنا، چه عجله‌ایه؟
‫چرا انقدر برای این کار هول می‌زنی؟
‫یه پرونده‌ی جدید می‌خوام، باید کار کنم.
‫من برای این کار آماده‌ام.
‫صد درصد.
‫فقط مجبورم نکن اینجا بهت التماس کنم.
‫می‌تونم مجوزِ برگشتت رو تایید کنم...
‫- ولی اول باید دو تا قول بهم بدی. ‫- هر چی بگی.
‫اولیش: تراپیت رو ادامه می‌دی.
‫و دومیش: اگه هر مشکلی پیش اومد،
‫هر چقدر هم که کوچیک بود...
‫ممنون.
‫اگه هر مشکلی پیش اومد،
‫ازم مخفیش نمی‌کنی.
‫نظرت چیه با این شروع کنی؟
‫یه نگاه بهش بنداز.
‫تو یه کانتینر پیداش کردن، ‫دست و پا بسته، شکنجه‌شده.
‫قربانی می‌گه هیچ‌چیزی یادش نمیاد.
‫فکر می‌کنیم پای قاچاقِ انسان وسطه؟
‫فعلاً هیچی نمی‌دونیم.
‫شاید بتونی با جمع‌آوریِ اطلاعات شروع کنی،
‫هر چیزی که بتونه ‫به بچه‌های شعبه‌ی آلخسیراس کمک کنه.
‫چی؟
‫ببین، سرمون خیلی شلوغه، و ردِ کانتینر رو زدن و ‫رسیدن به آلخسیراس.
‫مورل،
‫یه عملیاتِ مشترک ‫چیزی نیست که الان بهش نیاز داشته باشم.
‫گوش کن.
‫تو این شرایط، ‫این تنها گزینه‌ایه که داری.
‫آنا،
‫از قدم‌های کوچیک شروع کن.
‫این اظهاراتِ لوسیا ملگار به عنوان شاهده،
‫برای تحقیقاتِ امورِ داخلی روی پرونده‌ی مامور انریکه زاراته.
‫پول می‌گیره.
‫هر یه هفته، دو هفته یه بار.
‫نقدی، توی یه پاکت.
‫از اطلاعاتی که بهش می‌دم استفاده می‌کنه...
‫تا با اخاذی از نفوذی‌ها پول به جیب بزنه.
‫وقتی پیداش می‌شه...
‫اونایی از ما که می‌شناسنش، ما... امم...
‫یه بهونه‌ای برای رفتن پیدا می‌کنیم.
‫اگه گیرت بندازه...
‫چرا داری این کارو باهام می‌کنی لوسیا؟
‫متأسفم.
‫دوست داره کنترل همه‌چی دست خودش باشه.
‫این بلاها رو سرت میاره.
‫زاراته!
‫- وحشتناکه... ‫- چیه؟
‫- اینجا سیگار کشیدی؟ ‫- نه بابا. چطور مگه؟
‫کازورلا یه چیزی پیدا کرده.
‫نگهبانای شخصی پیداش کردن ‫بیرون از بندرِ بارسلونا،
‫و به پلیسِ محلی خبر دادن.
‫به نظر میاد شکنجه شده، شاید... ‫برای دو سه روز.
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی،
‫از نظر فنی این پرونده ‫تو حوزه‌ی قضاییِ کاتالونیاست.
‫ولی ازمون درخواستِ پشتیبانی کردن،
‫چون شرکتِ حمل‌ونقل ‫توی آلخسیراس دفتر داره.
‫دومینو-مر.
‫از قبل تو رادارمونه، ‫بخشی از تحقیقاتِ پرونده‌ی زاراته‌ست.
‫درسته. لطفاً باهاشون تماس بگیر.
‫و ما هم باید بریم بارسلونا، ‫با پلیس محلی همکاری کنیم.
‫عالیه.
‫- آره. ‫- تو نه، تو هیچ‌جا نمی‌ری.
‫باید به امورِ داخلی جواب پس بدی.
‫فالکو. فهمیدی؟
‫بسیار خب، بریم سر کارمون.
‫خوبی؟
‫دختری که تو بارسلونا پیدا کردن...
‫شاید به نظرت دیوانگی بیاد.
‫فکر کنم ممکنه لوسیا رو بشناسه.
‫مطمئن نیستم، ولی...
‫شاید خواهرش باشه، ‫یا شایدم یه دوست.
‫- عجب تصادفی. ‫- اوهوم. احتمالش هست.
‫نه اینکه بتونم در موردش تحقیق کنم،
‫چون کازورلا با این گندکاری‌های ‫امورِ داخلی، حسابی بهم پیچیده.
‫می‌خوای، امم، ‫می‌خوای منم باهات بیام باهاش حرف بزنم؟
‫نه. یک کلمه هم از این موضوع بهش نمی‌گی.
‫وقتی رسیدی بارسلونا، ‫فقط منو در جریانِ همه‌چی بذار.
‫این دیگه چه مزخرفیه.
‫تو باید می‌رفتی. ‫حقِ توئه.
‫می‌رم باهاش حرف بزنم. باشه؟
‫- و می‌خوای بهش چی بگی؟ ‫- خودم حلش می‌کنم.
‫- پرونده رو دادن به تو. ‫- انگار تعجب کردی.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- گذاشتمش کنار.
‫اوضاعت چطوره؟
‫ریپول، از برگشتنت خوشحالم، واقعاً، ‫ولی یه کم زود نیست؟
‫- هنوز نرفتی تو، نه؟ ‫- نه، معلومه که نه.
‫عصر بخیر.
‫من گروهبان ریپول هستم.
‫از پلیس اومدم، ‫اینجام تا رو پرونده‌ت تحقیق کنم.
‫ایشون انریکه، همکارم.
‫انریک فوئنتس،
‫سرجوخه‌ی یگانِ منطقه‌ای.
‫آنا گروهبانِ منه، مسئولِ پرونده‌ست.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫هنوزم چیزی یادت نمیاد؟
‫امم...
‫نه.
‫خالیه، همه‌چی پاک شده.
‫شماها چیزی فهمیدین؟
‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫هیچ‌چیزی که با مشخصاتت جور دربیاد نیست، ‫ولی به اینترپل هم بخشنامه دادیم.
‫پس هیچی نمی‌دونین.
‫نه.
‫ولی چند تا عکس اینجا دارم
‫که امیدوار بودم ‫شاید بتونی تو شناساییشون کمکمون کنی.
‫دومینو-مر.
‫یه شرکت تو آلخسیراسه ‫که کارش تامین کانتینرهای باربریه.
‫مثل همون کانتینری ‫که نگهبانه توش پیدات کرده.
‫امروز صبح وقتی پلیس رسید اونجا،
‫همه‌چیزش رو برده بودن.
‫و دیگه چی؟
‫هیچ سابقه‌ای از کانتینر پیدا نکردیم.
‫انگار هیچ‌کس نمی‌دونه چطوری سر از اینجا درآورده،
‫یا اصلاً وقتی رسیده، ‫تو داخلش بودی یا نه.
‫این رو می‌دونیم که اثر انگشتت ‫تو سیستم ثبت نشده،
‫پس نه سوسابقه‌ای داری، نه پرونده‌ی قانونی‌ای.
‫و در مورد موادی که موقع پذیرش ‫تو جریانِ خونت پیدا کردن،
‫جوابِ آزمایشگاه قطعی بود.
‫یه کوکتل بوده، که بیشتر تو مواردِ ‫تجاوز در قرارِ ملاقات ازش استفاده می‌شه.
‫البته دکترا هیچ مدرکی و ‫نشانه‌ای از تجاوز پیدا نکردن.
‫ولی بازم نمی‌شه رد کرد ‫که شاید پای قاچاقِ انسان وسطه.
‫خیلی می‌ترسم.
‫و نه فقط به خاطر اینکه ‫نمی‌دونم کی‌ام، من...
‫وقتی به درونم نگاه می‌کنم...
‫فقط یه وحشتِ مطلقه.
‫ممنون.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫حرفاشو باور می‌کنی؟
‫من از پله‌ها می‌رم.
‫درسته.
‫حالا، روی این نقشه می‌تونین ببینین که ارتفاعش حدوداً یک مایله،
‫از نظرِ سطحِ ارتفاع.
‫از نظر توپوگرافی، این همون چیزیه که بهش می‌گن قله‌ی فوق‌برجسته.
‫و این دقیقاً همون ارتفاعیه
‫که در واقع جغرافی‌دان‌ها ازش استفاده می‌کنن،
‫تا مشخص کنن چه چیزی شاملش می‌شه و چه چیزی نمی‌شه...
‫ضبطِ جدید
‫مُهروموم‌شده
‫- یه دکلِ مخابراتی؟ ‫- آره.
‫می‌خوام لیستِ همه‌ی شماره‌هایی که اون روز بهش وصل شدن رو دربیارم.
‫این‌جوری هزاران شماره درمیاد.
‫منم همین فکر رو می‌کنم.
‫یکیشون ممکنه مالِ همون کسی باشه که گروگانش گرفته، مگه نه؟
‫معلومه. ولی ما منابعِ کافی برای این کار رو نداریم.
‫من براش وقت دارم.
‫آنا، ببین، داری بیش از حد به خودت فشار میاری.
‫اگه ببینم داری به خودت فشار میاری...
‫- اونوقت از پرونده می‌ری کنار. ‫- متوجهم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫باشه.
‫پس، خوش برگشتی.
‫خیلی ممنون.
‫فقط... به نظرت طبیعیه
‫که ما هیچ ماموری تو بیمارستان برای مراقبت ازش نداریم؟
‫اونجایی که هست جاش امنه و راستش رو بخوای، نیروی کافی برای این کار نداریم.
‫چقدر امن؟
‫راجع به فشار آوردن چی گفتیم؟
‫مورل، محض رضای خدا یه نفر رو بذار تو بیمارستان.
‫صبح بخیر.
‫اومدم ببرمت رادیولوژی.
‫خوبی؟
‫آره. بهتر از این نمی‌شم.
‫نام: آلیسیا گارونه
‫دختره الان تحتِ نظره.
‫گوش کن.
‫دارم از این پرونده می‌کشمت بیرون.
‫لورا سانس رو میارم جای تو.
‫گذاشتم بیای رو این پرونده چون هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌خواستش.
‫ولی الان می‌فهمم که هنوز اصلاً آمادگیش رو نداری.
‫می‌تونم بپرسم تو داشتی چه غلطی می‌کردی وقتی قربانیِ من، که هیچ محافظی نداشت،
‫مورد حمله‌ی یه قاتلِ اجیرشده قرار گرفت؟
‫- بیا با هم بریم یه قهوه بخوریم. ‫- نه.
‫اگه همون‌طور که ازت خواستم یه نفر رو می‌ذاشتی اونجا،
‫الان داشتیم ازش بازجویی می‌کردیم.
‫خونش گردنِ توئه.
‫حالا، شیرفهم شد؟
‫"آلیسیا گارونه."
‫حالا دیگه اسمت رو می‌دونیم...
‫امم... چی؟ چطوری؟
‫از روی همون مردی که بهت حمله کرد پیداش کردیم.
‫شناختیش؟
‫یه زندانی بود که داشت تو یِدونِرس حبس می‌کشید. ‫(اشاره به زندانی در کاتالونیا اسپانیا)
‫آزادیِ مشروط گرفته بود و اجیر شده بود تا پیدات کنه.
‫حالا چی به سرِ من میاد؟
‫خودت رو سرزنش نکن.
‫تو برای دفاع از خودت این کار رو کردی.
‫ولی این نگرانم می‌کنه که یه نفر چقدر داره به آب و آتیش می‌زنه فقط برای اینکه پیدات کنه.
‫می‌تونی چیزی در این باره بهم بگی؟
‫پس فکر می‌کنی من می‌دونم.
‫الان یه نگهبان بیرونِ دره.
‫یکی برات لباس میاره.
‫فردا تو رو می‌بریم به یه جای امن‌تر.
‫نام کامل: گابریل پاپسکو
‫سوءپیشینه: ندارد ‫بازداشت: ندارد
‫سوءپیشینه: ۵ ‫بازداشت: ۳
‫داری چی می‌گی پسر؟
‫آزمایشگاه اون جوابا رو برات فرستاد؟
‫کدوم جوابا؟
‫ته‌سیگاری که بیرون افتاده بود، ‫دقیقاً کنارِ کانتینر.
‫- آره، تو لیستِ کاریشونه. ‫- تو لیستشون؟
‫- ممکنه چند هفته طول بکشه تا جوابش بیاد. ‫- خب؟
‫خب، می‌خوام دوباره درخواستش رو بفرستی، ‫ولی این بار به عنوان یه درخواستِ فوری.
‫آره ولی، از نظر قانونی درخواست‌های فوری ‫فقط مختصِ پرونده‌های قتله.
‫و تو این تصمیم‌ها رو می‌گیری؟
‫به آزمایشگاه بگو مارکِ فوری بهش بزنه.
‫- ممنون می‌شم. ‫- حتماً.
‫هی، راستی، گزارشِ ‫مربوط به اون ته‌سیگاره...
‫آره، همین الان می‌خوامش.
‫حذف
‫در حال حذف...
‫حذف
‫در حال حذف...
‫حذف
‫در حال حذف...
‫باید بیای آنا. ‫دیگه نمی‌تونم این وضعیت رو تحمل کنم. لطفاً.
‫گیر افتاده بودم. الان تو راهم.
‫پیام پخش‌نشده
‫تو اصلاً کی هستی ‫که بخوای بهم بگی نمی‌تونم برم تو؟
‫من دارم رو این پرونده‌ی لعنتی کار می‌کنم. ‫پنج دقیقه باهاش کار دارم.
‫اوناهاش، اومد.
‫داری مانعِ کارِ من می‌شی.
‫من دستوراتِ خودم رو دارم. هیچ‌کس نمی‌ره تو.
‫نگاش کن توروخدا، رو اعصابم رژه می‌ره.
‫روژر، این کیه؟
‫- صبح بخیر، نیل. ‫- صبح بخیر.
‫کارتش رو نشون داد، ‫اسمش تو لیست نیست.
‫- تو ریپولی؟ ‫- بله. و شما؟
‫یگان اوکریف. از آلخسیراس.
‫این آقایونِ محترم نمی‌ذارن من برم داخل.
‫اسمی که تو پرونده ثبت شده؟
‫کیکه زاراته.
‫ولی شما اون کسی نیستین ‫که اسمش تو برگه‌ها نوشته شده.
‫حالا فرقی هم می‌کنه؟
‫اول باید نشانت رو ببینم.
‫باشه...
‫دیدی چقدر راحت بود؟
‫باشه. ممنون.
‫یه لحظه صبر کن تا ازش عکس بگیرم.
‫عکس واسه چی می‌خوای؟ این مسخره‌بازیا چیه؟
‫شما صاحب همون ماشینی هستین که پلاکِ کادیس داره ‫و پایین پارک شده؟
‫آره، مالِ منه.
‫تو جای پارکِ معلولین پارک کردین.
‫چرا نمی‌ریم سرِ کارمون؟
‫اون داره از این کلینیک می‌ره.
‫من هویتِ شما رو با مافوقم چک می‌کنم،
‫و بعد از اون می‌تونین باهاش حرف بزنین.
‫برو چک کن.
‫دارم کجا می‌رم؟
‫بعد از اتفاقی که افتاد، ‫مجبوریم ببریمت به یه جای امن‌تر.
‫کجا؟
‫اگه بهت بگم دیگه امن نیست.
‫می‌تونی اونجا استراحت کنی.
‫شروع کنیم؟
‫آلیسیا، ایشون انریکه زاراته‌ست.
‫از یه یگانِ پلیس اومده ‫که کارشون تحقیق رو پرونده‌های قاچاقِ انسانه.
‫آلیسیا. سلام.
‫هیچ سابقه‌ای از هویتش تو دیتابیسِ محلی نبود.
‫از آلخسیراس چیزِ به‌دردبخورتری گیر آوردی؟
‫مدیر یه باشگاه بهم گفت ‫که چند ماه پیش اونجا ثبت‌نام کرده.
‫ظاهراً خیلی مصمم بوده. ‫مثل دیوونه‌ها مبارزه‌ی تن‌به‌تن تمرین می‌کرده.
‫- من هیچی از این چیزا نمی‌دونم. ‫- اوهوم.
‫اگه داری چیزی رو مخفی می‌کنی، آلیسیا...
‫دیر یا زود سوتی می‌دی. ‫خودت اینو می‌دونی.
‫چیز دیگه‌ای هست که به دردمون بخوره؟
‫یه آدرس
‫رو کارت عضویتِ باشگاهِ آلیسیا گارونه بود، ‫که احتمالاً خونه‌ی توئه.
‫من قوانین رو دور زدم و یه ویدیو از اونجا گرفتم.]
‫و الان هیچ‌کدوم از اینا ‫به عنوانِ مدرک تو دادگاه قابلِ‌قبول نیست.
‫آروم باش.
‫اگه می‌خوایم تو دادگاه ازش استفاده کنیم، ‫به حکم نیاز داریم.
‫نمی‌خواد به من یاد بدی.
‫ببین این کمکی به حافظه‌ت می‌کنه یا نه.
‫به‌جز اون ساکِ ورزشی، ‫هیچ وسیله‌ی شخصی دیگه‌ای اونجا نبود.
‫حتی یه مسواکِ لعنتی هم نبود.
‫تنها چیزی که پیدا کردم این کلاه‌گیس بود.
‫باید مالِ تو باشه، هان؟ ‫من می‌گم داشتی از دست یه نفر قایم می‌شدی.
‫یا یه چیزی رو قایم می‌کردی.
‫اگه چیزی که دنبالش بودن رو پیدا می‌کردن، ‫بهش حمله نمی‌کردن.
‫یا شایدم پیدا کردن، ‫و می‌خواستن کارش رو تموم کنن.
‫یا اینه، ‫یا هر چیزی که دنبالش بودن رو،
‫تو هنوز یه جایی قایمش کردی.
‫قضیه هر چی که هست، ‫کاملاً مشخصه که یه چیزِ
‫خیلی باارزش داری ‫که اونا نمی‌خوان در موردش حرفی بزنی.
‫من نمی‌دونم چیه.
‫هیچ سرنخی پیدا نکردین که چطوری ردش رو زدن؟
‫هنوز منتظرِ ‫حکمِ دادگاهیم.
‫اون‌موقعست که می‌تونیم به لیست تماس‌های قاتل ‫و فهرستِ ملاقاتی‌هاش تو زندان دسترسی پیدا کنیم.
‫پس، این‌طور که پیداست ‫با هیچ‌کدوم از زندان‌بانا نمی‌ریزی رو هم، هان بچه؟
‫فقط دارم می‌گم ‫خیلی راحت‌تره که
‫یه نفوذی پیدا کنی ‫تا از لیستِ ملاقاتی‌هاش برات عکس بگیره،
‫تا اینکه بشینی منتظرِ قاضی بمونی.
‫یا ابوالفضل.
‫فقط خواستم بگم.
‫سه، شش، چهار، دو، یک...
‫مطمئنی می‌دونی داری کجا می‌ری؟
‫تو تنها کسی نیستی ‫که بارسلونا رو مثل کفِ دستش می‌شناسه، بچه.
‫یه هتلِ لوکس براتون جور کردم.
‫چرا هنوزم باید منو قایم کنین؟
‫چون احتمالاً یه موش کور بینمونه.
‫فعلاً، ‫نمی‌تونیم به خونه‌های امنِ همیشگیمون اعتماد کنیم.
‫همین‌جا منتظر باشین. یه ثانیه.
‫- چطوری، حسن؟ ‫- سلام.
‫- دمت گرم داداش. از دیدنت خوشحال شدم. ‫- قابلی نداشت. خیلی خب. می‌بینمت.
‫بیاین.
‫بریم.
‫آقایون.
‫هیچ‌کس اینجا پیدامون نمی‌کنه.
‫من باهاش تو اتاقِ دونفره می‌مونم،
‫و تو هم می‌تونی یکم خستگیت رو در کنی، ریپول.
‫بیا، یکیشو باز کن.
‫اول تو برو.
‫عوضی...
‫خوابای خوب ببینی.
‫می‌رم برامون یه کم آب بیارم.
‫شش، یک، ‫یک، سه، صفر، شش...
‫نه، هفت، چهار، شش، ‫سه، هشت، هشت، نه...
‫پیام پخش‌نشده
‫هی، برتا...
‫تو با یکی از اون پسرایی
‫که تو زندان یِدونِرس کار می‌کردن، ‫یه سروسری نداشتی؟
‫سلام...
‫کلارا.
‫لوسیا کجاست؟
‫آروم باش.
‫فقط می‌خوام بدونم لوسیا کجاست.
‫با من بازی نکن عزیزم، هان؟
‫لوسیای لعنتی کجاست؟
‫بگیرینش!
‫هی! هی، جلوشو بگیرین! بگیرینش!
‫تکون نخور.
‫یه قدمم جلوتر نیا.
‫دارم سعی می‌کنم نذارم فرار کنه.
‫من هیچ لوسیایی رو نمی‌شناسم.
‫لوسیا کیه؟
‫زاراته،
‫شروع کن به حرف زدن، وگرنه زنگ می‌زنم آلخسیراس.
‫زاراته.
‫تپانچه‌ت رو بده من.
‫حالا بشین.
‫- باورت می‌شه. ‫- همون‌جا بشین.
‫خب، لوسیا کیه؟
‫لوسیا ملگار...
‫کسیه که داره سعی می‌کنه اسمِ منو خراب کنه. ‫و اینم خواهرشه.
‫یه نگاه به این ایمیل بنداز.
‫این قراردادِ اجاره‌ی همون آپارتمانیه ‫که تو آلخسیراس بود و زیرورو شده بود.
‫اسمِ مستاجر رو می‌بینی؟
‫تو قرار نیست به این اسلحه نزدیک شی. ‫چی نوشته؟ تو بخونش.
‫چی نوشته؟
‫کلارا ملگار... ملگار.
‫اسمش آلیسیا گارونه نیست. ‫اسمش کلارا ملگاره.
‫- اوه، لعنتی. ‫- پس ما با کلارا ملگار طرفیم.
‫مجبور شده اسم واقعیش رو رو اجاره‌نامه بنویسه. ‫ببین، این کارت شناساییشه.
‫باید بدونم راجع به لوسیا چی می‌دونه.
‫خواهرش.
‫نقدی، توی یه پاکت.
‫از اطلاعاتی که بهش می‌دم استفاده می‌کنه
‫تا با اخاذی از نفوذی‌ها پول به جیب بزنه.
‫وقتی پیداش می‌شه...
‫- اونایی از ما که می‌شناسنش، ما... ‫- خدای من.
‫می‌خوای بهم بگی ‫خواهرِ خودت رو نشناختی؟
‫هی!
‫دیگه هیچ‌وقت به من دست نزن.
‫تیکه‌آشغال.
‫و تو... ‫تو اون تو اصلاً جلوش رو نگرفتی.
‫تو بیمارستان صفر تا صد ‫بدون هیچ محافظی رهام کردی،
‫منو با این... ‫کاملاً تنها گذاشتی...
‫منحرف.
‫حق با اونه. البته به جز اون تیکه‌ی منحرف بودنش.
‫پاشو برو تو دستشویی.
‫همون‌جا بشین.
‫دستات رو بده من.
‫بشین.
‫چرا تو رو فرستادن اینجا، ‫و نه اونی که اسمش تو پرونده‌ست؟
‫گذاشتن من بیام تا لوسیا ملگار رو پیدا کنم.
‫آخرین ردی که ازش داشتم به بارسلونا می‌رسید.
‫- تو از کجا این لوسیا رو می‌شناسی؟ ‫- خبرچینم بود.
‫بهترین منبعِ نفوذیم.
‫خب؟
‫چی شد؟ ارتباطش رو قطع کرد؟
‫هیچ‌کس ندیدتش.
‫چند وقته که لوسیا غیبش زده؟
‫الان چند ماهی می‌شه.
‫و تو چی بهت کمک می‌کنه؟
‫یه شبکه‌ی قاچاقِ انسان تو آلخسیراس.
‫لوسیا بهمون اطلاعات می‌ده چون...
‫برای اونا کار می‌کنه.
‫اون یکی از دخترای اوناست.
‫پس از وقتی رسیدی اینجا،
‫داشتی همه‌ی این اطلاعات رو از اداره‌ی ما مخفی می‌کردی.
‫این اطلاعاتِ منه. نه شما.
‫ولی خودت هم تحتِ بازجویی هستی، ‫مگه نه؟
‫لوسیا بهم پشت کرد.
‫برای همین اومدم بارسلونا.
‫تا سعی کنم پیداش کنم. لعنت بهش...
‫تا بفهمم ‫کی مجبورش کرده راجع به من دروغ بگه.
‫لوسیا بهم گفت که اون و خواهرش...
‫رو دستشون، ‫یه ماه‌گرفتگیِ شبیهِ هم دارن.
‫ببین، تا جایی که می‌دونم می‌تونه یه تصادف باشه، ‫آره، احتمالش هست.
‫ولی وقتی اون قراردادِ اجاره رو دیدم، ‫اجاره‌نامه رو،
‫نمی‌تونستم اینو نادیده بگیرم ‫که اسم‌هاشون با هم تطابق داره.
‫حرفایی که لوسیا زده مزخرفه.
‫به‌هرحال، به درک که تو چی رو باور می‌کنی.
‫ولی بذار فقط یه چیزی بهت بگم.
‫هر کمکی که لازم داشته باشی بهت می‌کنم. ‫ولی اون باید منو ببره پیشِ خواهرش.
‫اسلحه‌م رو بده، بچه.
‫هنوز نه.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫واقعاً عالیه.
‫و دفعه‌ی بعد که خواستی باهاش حرف بزنی، ‫هر سه‌تامون تو اتاق می‌مونیم.
‫و به من نگو "بچه".
‫هی...
‫متاسفم که اولین پرونده‌ت ‫بعد از برگشتن، به پستِ من خورده.
‫اونجایی؟
‫لو...
‫دستت رو بده به من.
‫لطفاً.
‫این دفعه چه دسته‌گلی به آب دادی لوسیا؟
‫لوسیا.
‫تو از کجا می‌دونستی ‫چطوری از اون گره‌هایی که باهاشون بستمت فرار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا نمی‌تونم تو اینترنت پیدات کنم؟
‫متوجه این موضوع هستی ‫که تو این لحظه، من تنها کسی‌ام،
‫تنها کسی که داره سعی می‌کنه بهت کمک کنه.
‫ممنون.
‫ندامتگاه یِدونِرس
‫دفتر ثبت ملاقاتی‌ها
‫انریک، نیاز دارم آمارِ یه نفر رو برام دربیاری.
‫ریپول...
‫چی پیدا کردی؟
‫همین الان خبر دادن،
‫کرولای آبی‌رنگ با پلاکِ بارسلونا؟ ‫به اسم مانوئل روخاس ثبت شده.
‫باید یه نمونه گیر بیاریم، ‫و دی‌ان‌ایِ اون رو با ته‌سیگاره تطبیق بدیم.
‫- لیوان جلوش هست؟ ‫- امم، نه، چیزی نمی‌خوره.
‫نه‌تنها رفته تو زندان ‫به اون قاتله سر زده،
‫بلکه الان تایید کردم که گوشیش ‫به دکلِ فرودگاه هم وصل شده.
‫خیلی خب، لطفاً منو در جریانِ ‫موقعیتش بذار.
‫دریافت شد.
‫این رو پیشت می‌ذارم ‫تا اگه خواستی باهام تماس بگیری.
‫داری منو اینجا ول می‌کنی؟
‫تو ماشین بمون. درها رو هم قفل کن، لطفاً.
‫بگو.
‫آره.
‫صبر کن.
‫بهش زنگ زدن، داره راه می‌فته.
‫- آره، آره، گرفتم. ‫- حواست بهش باشه.
‫داره می‌ره سمتِ خروجی.
‫آروم باش بابا. دارم می‌شنوم چی می‌گی.
‫امم... داره دم در سیگار می‌کشه، ‫اگه الان برم بیرون ممکنه منو ببینه.
‫حواسمون باشه اون ته‌سیگار رو برداریم.
‫خودش این‌طوری گفت.
‫نچ. نه.
‫اونی که دم دره و داره با گوشی حرف می‌زنه و سیگار می‌کشه. ‫می‌شناسیش؟
‫شاید
‫دارم بهت می‌گم، خودم حلش می‌کنم.
‫داره از خیابون رد می‌شه.
‫پیش میاد دیگه، ‫بعضی وقتا از این اتفاقا می‌افته.
‫انریک، همین الان برگرد پیش ماشین.
‫دریافت شد، تو راهم.
‫باشه، من بیرونم.
‫ای لعنتی، دقیقاً بغل گوششه.
‫گوش کن ببین چی می‌گم گاستون. ‫به من گوش کن. نه.
‫نمی‌دونم.
‫پس می‌رم سراغ یکی دیگه،
‫ولی با این وضع ‫دستم رو واسه کار کردن خیلی بستی.
‫نه، این کارو نکرد.
‫لعنتی...
‫نه. مشکل اینه که به من می‌گی قضیه رو حل‌وفصل کنم،
‫ولی بعدش برمی‌گردی ‫و تک‌تک کارام رو زیر سوال می‌بری.
‫که اصلاً این‌طوری به نظر نمیاد.
‫- اینم از ریسکای کارمونه. ‫- راه بازه.
‫- من همین الانشم آدمِ خودم رو دارم. ‫- برو، برو، برو.
‫باشه، دارم میام.
‫همکارم بیرونه، بذار بیاد تو
‫دارم می‌رسم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫- با هم حرف می‌زنیم. ‫- سیگارش رو انداخت.
‫عالیه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫انریک...
‫بله؟
‫رئیست، ریپول...
‫چند وقته با هم...
‫منظورم اینه که، همیشه این‌طوری...
‫ببین، الان فقط تو شرایط خیلی بدی از زندگیشه.
‫چطور مگه؟
‫برادرش خودش رو از بالکن پرت کرده پایین.
‫همین اواخر. تو آپارتمان خودش.
‫می‌رم سراغ ته‌سیگاره، یه پلاستیک آماده کن.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫سریع برو دنبالش.
‫و اینو سریع برسون آزمایشگاه.
‫چته؟ کل صبح داشتی تماس‌هام رو می‌پیچوندی.
‫فکر می‌کردم از اون آدمایی باشی ‫که به قوانین پایبندن، ریپول.
‫شانس آوردی تو رو انداختن با من، ‫یکی دیگه بود تا الان زیرآبت رو زده بود.
‫هی، قضیه‌ش رو بهت گفت؟
‫تو اولین پرونده‌شی، ‫از وقتی روانشناس تاییدش کرده که برگرده.
‫بهت نگفته بود، نه؟
‫تو یه عوضیِ تمام‌عیاری.
‫جولی، بالاخره لعنتی.
‫خب؟ پیداش کردی؟
‫آره، الان اینجاست.
‫تماس رو تصویری می‌کنم.
‫ریپول.
‫اگه یه بار دیگه جلو اون این‌طوری با من حرف بزنی، ‫خونت پای خودته.
‫انریک رد روخاس رو تا منطقه‌ی آزادِ تجاری زده،
‫ظاهراً رفته تو یه انبارِ وارداتی که مال خودشه.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫چون من الان منشیِ شرکت دومینو-مر رو رو خط دارم.
‫بریم سر کارمون؟
‫یالا.
‫هیچ قرارداد رسمی‌ای در کار نبود،
‫ولی حدوداً سه ماه طول کشید.
‫بعدش یه روز، دیگه کسی پیداش نشد.
‫نمی‌دونم.
‫من هیچی راجع به... نمی‌دونستم.
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫یه نفر رو دارم که شاید بشناسیش.
‫آلیسیا؟
‫آمالیا.
‫کجا بودی؟ چه بلایی سرت اومده؟
‫هیچی نمی‌دونم. بنا به دلایلی هیچی یادم نمیاد.
‫امم... ما با هم کار می‌کردیم. تو دومینو-مر.
‫تو مسئول نظافت بودی.
‫یادت میاد؟
‫خب، تا وقتی که دیگه نیومدی.
‫- دیگه نیومدم؟ ‫- آره.
‫کِی بود؟
‫همین چند هفته پیش.
‫اینو می‌دونم چون، ‫دقیقاً فردا صبحش یکی از اون...
‫یکی از اون رئیس‌گنده‌ها...
‫یکیشون پیداش شد.
‫نمی‌دونم به مدیر چی گفت، ولی هر چی که بود...
‫قشنگ زَهره‌تَرَکش کرد.
‫کدوم رئیس‌گنده آمالیا؟ اسمش چی بود، سمتش...؟
‫سمتش رو نمی‌دونم. اسمش گاستونه.
‫- گاستون... ‫- گاستون؟ گاستون چی؟
‫- من... من نمی‌دونم. ‫- گاستون.
‫- امم... ‫- نمی‌دونم.
‫هی، هیچ گاستونی اینجا نیست. تو لیستمون نیست.
‫می‌شناسیش؟
‫دیتابیسمون چیزی نداشت.
‫- آمالیا؟ ‫- بله؟
‫فرض کن می‌خوای گاستون رو توصیف کنی
‫برای کسی که تاحالا ندیدتش، لطفاً.
‫باشه. اون...
‫خب، قیافه‌ش نسبتاً معمولیه.
‫قدکوتاه بود.
‫لاغر، حدوداً اواخر پنجاه‌سالگی.
‫کرولای آبی...
‫برای تماس با من شماره ۲ رو بگیر.
‫محضِ احتیاط.
‫تو ماشین بمون، بچه.
‫این مسخره‌بازیا چیه؟
‫پلیس.
‫بشین.
‫گفتم، بتمرگ سرِ جات.
‫لوسیا ملگار. کجاست؟
‫من به عمرم اسم لوسیا ملگار رو هم نشنیدم.
‫تاحالا اسمشم نشنیدم.
‫توقع داری اینو باور کنم؟
‫تو فقط گل می‌فروشی؟
‫ببین، مانوئل، ‫ما همین الانشم اونقدری مدرک داریم که بندازیمت هلوفدونی.
‫می‌تونیم ثابت کنیم ‫که تو کانتینرِ باری بودی،
‫دی‌ان‌ایت رو داریم.
‫شرکتِ بازرگانیِ روخاس.
‫تو کلارا رو دزدیدی و شکنجه دادی،
‫و دستورِ یه آدم‌رباییِ دیگه رو ‫از طریقِ یه زندانی تو زندانِ یِدونرس دادی.
‫می‌خوای راجع به شکنجه برامون بگی، هان؟
‫روش‌های موردعلاقه‌ت کدومان؟
‫اگه باهامون همکاری کنی، ‫می‌تونم بهت پیشنهادِ محافظت بدم.
‫بذارین برم بیرون!
‫توروخدا، یه نفر کمک کنه!
‫توروخدا!
‫خواهش می‌کنم، ‫فقط منو اینجا ول نکنین! توروخدا.
‫یا اینکه می‌تونی با دادستان معامله کنی.
‫انتخاب با خودته.
‫ببینین، من اصلاً نمی‌فهمم ‫دارین راجع به چی حرف می‌زنین.
‫- گاستون چی؟ ‫- هیچ‌چیزی از دومینو-مر نمی‌دونی؟
‫روحمم خبر نداره، باشه؟
‫باید باهات چیکار کنیم؟
‫زاراته!
‫اون تیکه‌آشغالِ عوضی!
‫پشتِ دره!
‫لعنت به این شانس...
‫داره در می‌ره!
‫زود باش!
‫کدوم گوریه؟!
‫لعنت... کجا رفت؟
‫حروم‌زاده.
‫لاستیکامون رو پنچر کردن!
‫گندش بزنن.
‫سلام.
‫آره.
‫محموله‌ی یونوت رسیده به ساحل، ولی امم...
‫گاستون می‌گه سوخته.
‫پس باید از شرش خلاص شیم.
‫آره. یه قطره تو دریاست.
‫تصور کن، بعد از اون‌همه ماجرا... ‫خودش یهو پیداش می‌شه.
‫فقط کافیه قبل از اینکه برسیم به آب‌های آزاد،
‫رمز رو از زیر زبونش بکشیم بیرون. به همین راحتی.
‫چطوری، زاراته؟
‫گوش کن، متاسفم که شنیدم ‫تعلیقت کردن.
‫- چی؟ نه، من هنوز بارسلونام. تو کجایی؟
‫امم... همینجام، تو فرودگاه.
‫چی شده؟
‫- کلارا رو بردن، ولی ما لوکیشنش رو داریم.
‫اوه، آره؟ چطوری؟
‫- ریپول تو کفشش یه ردیاب قایم کرده. ‫ردش می‌رسه به پورت وِل.
‫اوه، لعنتی.
‫کارِ پلیسیِ تمیزی بود.
‫- ما الان تو راهیم. بهت خبر می‌دم.
‫باشه پس، منو در جریان بذار. فعلاً.
‫این دیگه چه... اینجا چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫اون کدوم گوریه؟
‫زنده‌ست.
‫این چه... اوه، لعنتی...
‫گاستون، باید بریم. داری چیکار...؟
‫- خیلی دیر رسیدیم.
‫کلارا؟
‫کلارا؟ باشه...
‫- کلارا. همه‌چی روبه‌راهه.
‫- گرفتمت.
‫چی شد؟
‫فکر کردم می‌خوان تو انبار منو بکشن...
‫بعدش یادم اومد...
‫اونا خواهرم رو بردن.
‫داشتم سعی می‌کردم پیداش کنم.
‫لوسیا؟
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- نه.
‫- اون گردنبند رو می‌شناسم. ‫- مال لوسیاست. من بهش دادمش.
‫لوسیا دستِ گاستونه.
‫یعنی گاستون رو دیدی؟ ‫بهمون بگو چی شد کلارا.
‫ندیدمش، ‫ولی اون مرد رو با تیر زد.
‫منو به خاطرِ یه رمز می‌خوان.
‫خدای من.
‫X-K-9-4-6-1-1-3-6-9…
‫اون رمزِ یه حسابِ ارز دیجیتاله ‫که تمام پولاشون توشه.
‫دومینو-مر فقط یه پوشش ‫برای شبکه‌ی قاچاقشونه.
‫و گاستون... همه‌چی زیر سرِ اونه.
‫رفتم تو دومینو-مر کار گرفتم چون...
‫چون دنبال لوسیا می‌گشتم.
‫یه چیزی می‌خواستم ‫که بتونم بر علیه گاستون ازش استفاده کنم.
‫و به دستش آوردم.
‫هی بچه، نگام کن.
‫رمز رو چطوری پیدا کردی؟
‫مجبور شدم شبکه‌ی کامپیوتریشون رو هک کنم.
‫همه‌ی این کارا رو تنهایی کردی...؟
‫امنیت سایبری شغلِ منه. کارم اینه.
‫- عجب... ‫- من، امم...
‫رمز حسابشون رو تغییر دادم، ‫و بعد حفظش کردم.
‫می‌خواستم باهاشون معامله‌ش کنم.
‫این‌طوری نقشه کشیده بودم ‫تا خواهرم رو برگردونم.
‫و این‌طوری شد که تنهای تنها... ‫تو اون کانتینر زندانی شدم.
‫هی، بچه.
‫اون...؟
‫وقتی داشت می‌رفت بارسلونا،
‫لوسیا چیزی بهت نگفت؟
‫امم...
‫بهم گفت یه کاری کرده...
‫گفت بهتره من چیزی در موردش ندونم.
‫از یه کار تو بارسلونا حرف می‌زد.
‫برای همین منو لو داد.
‫همه‌ش به خاطر گاستونه، اون حروم‌زاده.
‫اون کسی بود که آوردش بارسلونا.
‫بهش گفته اون گزارش جعلی رو علیه من پر کنه، ‫تیکه‌آشغال.
‫مادرجنده.
‫یک کلمه از این قضیه رو به هیچ‌کس نمی‌گی.
‫اگه تو رو لو دادن تا از سر راه برشدارن، ‫این یعنی...
‫یعنی این قضیه خیلی ریشه‌دارتر از چیزیه ‫که فکرش رو می‌کردیم.
‫خوبی؟ ‫ما اینجاییم که کمکت کنیم.
‫سلام، فالکو.
‫- چه خبره؟ ‫- چطوری پسر، اوضاع چطوره؟
‫- گروهبان ریپول. ‫- فالکو.
‫- بالاخره همدیگه رو دیدیم. ‫- آره.
‫ریپول.
‫بگو.
‫کازورلا.
‫- راحت باش، جواب بده. ‫- سلام، رئیس.
‫زاراته، با اولین پرواز برمی‌گردی.
‫رفیقات از امور داخلی ‫فردا می‌رسن.
‫چند بار بهت گفتم؟ من سوار هواپیما نمی‌شم.
‫حالا مجبورم کل راه رو یه کله رانندگی کنم.
‫اگه به‌موقع نرسی اینجا، حسابی می‌رم تو هچل.
‫ببین می‌تونی یکم بیشتر زوم کنی.
‫تا جایی که می‌تونی زوم کن.
‫فردا قراره گندِ کل این ماجرای امور داخلی رو دربیارم.
‫این مزخرفات یعنی چی؟
‫خودت می‌بینی.
‫زارا... زاراته!
‫اون کلاراست؟
‫می‌دونی... هنوزم...؟
‫هی، بچه. امم... گوش کن.
‫حاضری همه‌چی رو به امور داخلی بگی راجع به...
‫لوسیا، گاستون، دومینو-مر... کل ماجرا رو؟
‫دوربین‌های این منطقه رو چک کن.
‫این که مشخصه روخاسه.
‫می‌تونیم صورتش رو ببینیم؟
‫تنها زاویه‌ایه که داریم.
‫باشه، بهشون می‌گم.
‫آره؟
‫نگران خواهرت نباش بچه.
‫پیداش می‌کنیم.
‫خودت می‌بینی.
‫دقیقاً بعد از تماس، شروع می‌کنن به دویدن.
‫نظرت راجع به اون یکی چیه؟
‫فکر نکنم همدیگه رو دیده باشیم. فکر کنم تلفنی حرف زدیم.
‫- خوشوقتم. ‫- فالکو. منم همین‌طور.
‫- خوش اومدین. ‫- ببین، هر کاری از دستم بربیاد براتون انجام می‌دم.
‫بیاید یه دفترِ خالی براش پیدا کنیم تا مستقر بشه.
‫نگران من نباشین.
‫زاراته، اگه کاری داشتی حتماً زنگ بزن.
‫- سفر بی‌خطر. ‫- ممنون.
‫ریپول، می‌تونم چند لحظه وقتت رو بگیرم؟
‫فقط، امم... یه ثانیه.
‫هی، بچه.
‫- یه لحظه وقت داری؟ ‫- باشه.
‫ریپول. ببخشید.
‫من باید سریع برم.
‫و...
‫ببین...
‫ببخشید که این‌قدر رو اعصابت بودم.
‫طوری نیست.
‫آره.
‫خداحافظ.
‫به‌هرحال، ما تیمِ افتضاحی می‌شیم، نه؟
‫درسته... خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫همه‌مون از کارت تو این پرونده تحت‌تاثیر قرار گرفتیم.
‫فکر کنم وقتشه یکم استراحت کنی، حقته.
‫پلیس ملی این پرونده رو می‌خواد، آنا.
‫چی؟
‫فالکو همین الانشم دستور انتقالش به بخش خودش رو امضا کرده.
‫نمی‌تونی منو بکشی کنار. تو این پرونده رو نمی‌شناسی.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ما خیلی وقت پیش از این مرحله رد شدیم.
‫تو حتی دستوراتِ منو هم اجرا نکردی. تو نافرمانی کردی!
‫پس می‌خوای همین‌جوری این پرونده رو ازم بگیری؟!
‫از وقتی این پرونده رو گرفتی، اصلاً نخوابیدی.
‫آنا، قیافه‌ت شبیهِ کسایی شده که عقلشون رو از دست دادن!
‫ببخشید.
‫داشتم به یه تماس تلفنی فکر می‌کردم که تو قایق تفریحی شنیدم.
‫به محموله‌ای از یه چیزی به اسم یونوت اشاره کرد.
‫گفت سوخته.
‫و گفت که این... امم... فکر کنم گفت "یه قطره تو دریاست".
‫نمی‌دونم.
‫"یونوت" می‌تونه اسم یه کشتی تجاری باشه.
‫و "محموله"...
‫باید بریم.
‫ریپول، ما نه اختیاراتش رو داریم نه نیروش رو .تا بخوایم چیزی رو متوقف کنیم
‫مخصوصاً اگه یه کشتی باشه.
‫- بیا بریم. ‫- ریپول!
‫ریپول!
‫- سلام. عصر بخیر. ‫- می‌شه لطفاً در رو برامون باز کنین؟
‫شما کی هستین؟
‫پلیس. ما نیروی محلی--
‫امم... ما از یگانِ ملیِ آلخسیراس هستیم.
‫یه لحظه صبر کنین.
‫می‌تونی دروازه‌ها رو باز کنی؟
‫فقط اول باید با مرکز هماهنگ کنم--
‫- نه، نه، نه. واقعاً نیازی نیست. ‫- نه... نه.
‫این یه عملیاتِ مخفیانه‌ست، برای همین...
‫پلیس ملی، پایگاه بندر. به گوشم.
‫سلام.
‫فکر کنم تو بودی، مگه نه؟
‫منو یادت میاد؟
‫تکرار می‌کنم، پلیس ملی، کنترلِ بندرِ بارسلونا.
‫درخواستت رو بگو.
‫این کشتی‌ها هر روز هزاران کانتینر جابه‌جا می‌کنن.
‫گفتی دنبالِ یونوت می‌گردی. اوناهاش، اون مالِ اوناست.
‫بیاین.
‫اوه، لعنت بهش!
‫لعنت به این عوضیا!
‫هی!
‫هی، کسی اون تو هست؟
‫- آهای؟ ‫- هی! کسی اونجاست؟
‫کسی اونجا هست؟
‫هی!
‫ما اینجاییم تا کمکتون کنیم!
‫هی!
‫- به یه خبرِ خوب نیاز دارم. ‫- دارمش.
‫واردکننده‌ی روخاس ‫منتظر ۱۵ تا کانتینر از اون کشتی بوده.
‫ترتیبشون به هم ریخته، ‫ولی باید با هم پیاده شده باشن.
‫می‌تونی اون لیست رو برای برتا بفرستی؟
‫- باشه. ‫- منتظرم.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره.
‫اینا باید همون شماره‌ها باشن.
‫- این روشی‌ئه که کانتینرها ثبت می‌شن. ‫- ۶، ۵، ۴، ۷، ۳، ۲...
‫یکی‌یکی برام بخونشون.
‫شماره‌ها پشت‌سرِ همن؟
‫- نه؟ ‫- نه. نه، ترتیب ندارن.
‫زاراته: من دارم برمی‌گردم.
‫لعنت.
‫- اولیش چیه؟ ‫- هی!
‫زاراته!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی پسر؟
‫جواب پیامم رو ندادی.
‫ریپول و کلارا کجان؟
‫رفتن دنبال محموله. ‫دارن دنبالش می‌گردن.
‫من فعلاً اینجا رو پوشش می‌دم،
‫محض احتیاط اگه اون نگهبانه ‫دوباره پیداش شد.
‫فکر می‌کردم ‫الان تو راهِ آلخسیراسی.
‫بیا بریم دیگه.
‫واقعاً این کار عاقلانه‌ست،
‫اونم وقتی امور داخلی ‫داره بیخ گوشت نفس می‌کشه؟
‫هیچ اهمیتی به اون عوضیا نمی‌دم.
‫خب، باید بدی.
‫بذار خودم اینو حلش کنم.
‫دارم بهت می‌گم. گوش کن، ‫ممکنه حسابی بیفتی تو دردسر
‫اگه فردا اونجا نباشی.
‫من دیگه با اونا کاری ندارم. ‫برام مهم نیست چه بلایی سرم میارن.
‫به‌علاوه،
‫شاید لوسیا همین‌جا باشه.
‫و حتی اگه نباشه، من قرار نیست ‫خواهرش رو تک‌وتنها ول کنم به امونِ خدا.
‫می‌دونی که، اون مشکل تو نیست.
‫اگه از من بپرسی، می‌گم از همون اولش ‫اون داشت جفت طرفِ این ماجرا رو بازی می‌داد.
‫لوسیا رو هم همین‌طور.
‫اون یه معتادِ عوضی بود که تو رو به خاطر ‫یه کار مزخرف تو بارسلونا فروخت.
‫تو از کجا ‫راجع به اون کار تو بارسلونا می‌دونی، هان؟
‫بذار یکم آروم پیش بریم.
‫هی، پیداش کردم.
‫یکیشونو پیدا کردم!
‫برتا.
‫حق با اونه. ‫ببین، این یکی تو لیسته.
‫- این یکی چی؟ ‫- اونم هست.
‫اصلاً نمی‌تونم این کثافت‌کاری رو باور کنم.
‫- لعنت بهت... ‫- زاراته، به من گوش کن.
‫از تو می‌خوام، لطفاً، فقط...
‫فقط به حرفم گوش کن.
‫گمشو، آندرس.
‫با لوسیا چیکار کردی؟
‫داشتی خیلی بهم نزدیک می‌شدی. ‫مجبور بودم از سرمون بازت کنم.
‫بهت قول می‌دم، اون گزارش ‫بهترین اتفاق برای همه‌مون بود.
‫می‌تونیم امشب کلِ این ماجرا رو تمومش کنیم، ‫نیازی نیست کسِ دیگه‌ای بمیره.
‫ولی من باید یه چیزی رو که دزدیده شده پس بدم.
‫یه رمزی که عوض شده.
‫خواهرِ لوسیا دارتش.
‫در مورد لوسیا بهم بگو.
‫اون دیگه برنمی‌گرده.
‫پس کشتیش؟
‫من اینو نگفتم.
‫قسم می‌خورم، حتی دستمم بهش نخورده.
‫ولی اگه اون رمز رو براشون گیر نیارم، ‫میان سراغم.
‫تو نمی‌دونی اونا قادر به انجامِ چه کارایی هستن. ‫من یه مهره‌ی مصرفی‌ام براشون.
‫کمک! کمک!
‫هی، ریپول! ریپول! گوش کن.
‫من چیزی نمی‌شنوم.
‫- می‌شنوی؟ صدای حرف زدنه. ‫- توروخدا، یه نفر کمک کنه!
‫چند وقته که تو این ماجرا درگیری؟
‫نمی‌دونم.
‫ببین پسر، اگه اون رمز رو پس نگیرم...
‫نصف سهمم رو می‌خوای؟ هان؟
‫کمکم کن از این مخمصه زنده بیام بیرون، ‫و قسم می‌خورم غیبم بزنه.
‫رمز پیش منه.
‫تو گوشیمه.
‫داری باهام بازی می‌کنی.
‫ازش عکس گرفتم.
‫اگه بهت بدمش، ‫درجا منو می‌کشی.
‫آخه واسه چه غلطی اومدی اینجا؟ ‫بهت گفتم باید برگردی خونه.
‫باشه.
‫نشونم بده.
‫اول اسلحه‌ت رو بنداز، وگرنه...
‫جفتمون می‌میریم.
‫میل خودته.
‫حروم‌زاده. ‫خودتم می‌دونی یه آدم‌فروشِ کثیفی!
‫تو یه خائنِ عوضی هستی!
‫باهاش چیکار کردی تیکه‌آشغال؟
‫می‌کشمت!
‫کسی اونجاست؟
‫- ما اینجاییم تا کمکتون کنیم. ‫- توروخدا.
‫خوبی؟
‫دستت رو بده به من. کاریت ندارم.
‫تکون نخور. همون‌جا بمون.
‫آندرس فالکو ‫پلیس ملی
‫گاستون...
‫فالکوئه.
‫دست نگه دار. تکون نخور!
‫پیششون بمون!
‫چیزی نیست. ‫از اینجا می‌بریمتون بیرون.
‫- بهتون قول می‌دم تنهاتون نمی‌ذاریم. ‫- و به مرکز خبر بده!
‫زاراته!
‫- زاراته. ‫- ریپول.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ریپول.
‫چی شده زاراته؟
‫کشتنش.
‫لوسیا رو کشتن.
‫کی این کارو باهات کرد؟
‫فقط نفس بکش.
‫فالکوئه...
‫گاستون همون فالکوئه.
‫خدای من.
‫خیلی می‌ترسم.
‫ریپول...
‫برو بگیرش.
‫خواهرم کجاست؟
‫- اول رمز رو بگو. ‫- بهم بگو کجاست.
‫رمز رو بده من، وگرنه همه‌تونو می‌کشم!
‫خواهرت مرده!
‫من کشتمش.
‫نمی‌تونستم بذارم ‫دهنِ کثیفش رو باز کنه و چرت‌وپرت بگه...
‫دیگه نه.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫مجبورم نکن کاری رو کنم ‫که دلم نمی‌خواد.
‫رمز رو بده من.
‫فقط منو بکش.
‫چرا همه باید ادای قهرمانا رو دربیارن؟
‫چرا همه‌چی باید انقدر ‫تخمی و پیچیده باشه؟
‫اون رمزِ لعنتی رو بده به من.
‫به خدا قسم همین‌جا می‌کشمت.
‫کلارا!
‫اسلحه رو بنداز!
‫نذار منو بکشه!
‫آنا.
‫یادت میاد بابا می‌فرستادت ‫بری براش سیگار بگیری؟
‫و تو التماسم می‌کردی باهات بیام،
‫فقط برای اینکه مجبور نباشی تنهایی بری؟
‫بهترین خواهرِ دنیا.
‫هیچ‌وقت اینو فراموش نمی‌کنم.
‫پیام حذف شد
‫هشت ماه بعد
‫صبح بخیر، ریپول.
‫فرستنده: آلیسیا گارونه ‫موضوع: ندارد
‫شماره ناشناس
‫بله؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.