‫خدای من.
‫[سال 1995]
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫خیلی ممنونم.
‫ممنونم.
‫[تولد 16سالگیت مبارک]
‫- سلام خانم وودز. ‫- سلام.
‫خیلی زیبا شدی.
‫- سلام آقای وودز. ‫- سلام.
‫تولدت مبارک، اِل.
‫یه دست و جیغ و هورا ‫برای دخترمون که تولدشه بکشیم...
‫اِل وودز.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫ممنونم، دی‌جی جاناتان.
‫می‌دونم امروز قراره ‫روز من باشه، ولی...
‫ولی در واقع، همه ‌چی در مورد شماست.
‫چون وقتی به صورت همه‌تون نگاه می‌کنم...
‫آدم‌های زیادی رو می‌بینم که باعث شدن ‫من همون زنی بشم که امروز هستم.
‫می‌دونم همه منو می‌بینن و با خودشون فکر می‌کنن،
‫«هوم، اون دقیقاً می‌دونه کیه و چی می‌خواد،»
‫و حق هم دارن.
‫ولی همه‌ی شما سهم بزرگی تو این مسیر داشتین.
‫تیفانی، تو کمکم کردی ‫عطر مخصوصم رو پیدا کنم.
‫خانم کمبل،
‫تو به من یاد دادی که کرم ضدآفتاب چقدر مهمه.
‫و مدیسون،
‫بهترین دوست دوازده سال و نیمه‌ی من،
‫حسابش از دستم در رفته ‫که چند بار نجاتم دادی
‫از اینکه ابروهام رو زیادی بردارم.
‫- می‌دونم. ‫- اگه تو نبودی،
‫توی عکس سالنامه‌ی مدرسه‌ام ‫شبیه مونالیزا می‌شدم.
‫هنوز حرفش تموم نشده، عزیزم. ‫داره کم‌کم جمع‌بندی می‌کنه.
‫ممنونم.
‫خب، می‌خوام جام‌هامون رو به افتخار ‫همه‌ی شما بالا ببرم.
‫دوستام، دنیام.
‫خیلی خوش‌شانسم که این زندگی رو دارم.
‫حتی یه چیزش رو هم عوض نمی‌کنم.
‫ای جان.
‫به سلامتی.
‫دوستت داریم!
‫شاید یه چیزی شبیه مدونا،
‫ولی نه دقیقاً خود مدونا.
‫مدونایِ دو سال پیش، نه مدونای الان.
‫سخنرانی فوق‌العاده‌ای بود.
‫- ممنونم. ‫- هرچند که اون قهر
‫کلاس سوممون رو یادم نرفته، ‫وقتی بی‌خبر گوش‌هات رو سوراخ کردی.
‫پس، اگه بخوایم فنی حساب کنیم، ‫فقط ۱۲ ساله که با هم دوستیم.
‫فکر می‌کردم قول دادیم ‫دیگه هیچ‌وقت راجبش حرف نزنیم.
‫خیلی خب.
‫بیا راجب سال یازدهم حرف بزنیم.
‫فرض می‌کنم که یه نقشه‌ی
‫پنج مرحله‌ای چیدی که بهمون اجازه میده
‫- توی کلاس یازدهم حکومت کنیم. ‫- نه.
‫یه نقشه‌ی سه مرحله‌ایئه.
‫خلاصه‌تره، این بهتره.
‫مرحله‌ی اول...
‫محکم کردن رابطه‌مون ‫با باحال‌ترین دخترای سال آخری
‫تا وقتی فارغ‌التحصیل میشن، ‫جایگاه اجتماعی ما تثبیت شده باشه.
‫معلومه که آره.
‫مرحله‌ی دوم،
‫گروه لیدر شدن توی تیم تشویق‌کننده‌ها.
‫اون که قطعیه.
‫و مرحله‌ی سوم، ‫و این احتمالاً مهم‌ترین مرحله‌ست...
‫تجربه‌ی اولین بوسه‌ی بی‌نقص ‫با یه پسر بی‌نقص.
‫بذار حدس بزنم.
‫جاش جذاب؟
‫می‌خوای واست باهاش حرف بزنم؟
‫- نه. فکر بهتری دارم. ‫- باشه.
‫می‌خوام شایعه بندازم ‫که اون روم کراش زده.
‫بعد اون شایعه رو می‌شنوه ‫و با خودش فکر می‌کنه...
‫نکنه واقعاً روش کراش دارم؟
‫بعدش، توی یه موقعیت فوق‌العاده ‫با هم قرار می‌گیریم.
‫یه آهنگ برایان آدامز شروع می‌کنه به پخش شدن،
‫و بعد اون منو می‌بوسه.
‫یا می‌تونی همین الان خودت بری باهاش حرف بزنی.
‫- اون واقعاً جزو نقشه نبود... ‫- جاش!
‫- بیا اینجا! بیا اینجا. ‫- مـ... مدیسون. مدیسون.
‫- نقشه. نقشه. ‫- حتماً بهش می‌رسم.
‫آره.
‫تولدت مبارک.
‫ممنون، جذابـ...
‫جاش. تو خیلی مهربونی.
‫خب، من... من واقعاً خوشحالم ‫که مدیسون صدام زد.
‫یه چیزی هست که می‌خواستم ‫در موردش باهات حرف بزنم.
‫واقعاً؟
‫♪ برای اینکه واقعاً ♪
‫♪ یه زن رو دوست داشته باشی ♪
‫در واقع داشتم به تو فکر می‌کردم.
‫- آره؟ ‫- و...
‫و...
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫- ♪ تولدت مبارک ♪ ‫- ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫♪ تولدت مبارک، اِلعزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫تولدت مبارک، عزیزم.
‫- سلام، عزیزم. ‫- فقط یه ثانیه.
‫تقریباً یادگیری‌ام درباره‌ی زن‌هایی که
‫نمی‌تونن صمیمیت رو تجربه کنن، تموم شده.
‫ال.
‫یه موضوع مهم هست ‫که می‌خوایم در موردش باهات حرف بزنیم.
‫وای.
‫قضیه در مورد مارلیناست؟
‫کدوم...
‫- مارلینا کدومه؟ ‫- سریال «روزهای زندگی ما» رو میگه.
‫اون توسط یه شر مطلق تسخیر شده بود،
‫برای همین جان براش مراسم جن‌گیری انجام داد،
‫ولی بعد اون دچار ایست قلبی شد و مرد.
‫نه، ال... موضوع در مورد باباته.
‫اون عمل بینی‌ای که برای... ‫انجام دادم رو یادت میاد؟
‫معلومه که یادمه.
‫خوب جوش نخورد.
‫یعنی چی که خوب جوش نخورد؟
‫یه جوری...
‫بابا، این یعنی خودکشی اجتماعی.
‫می‌دونم. بازیگره مجبور شد از فیلم بعدیش ‫انصراف بده. افتضاحی شده.
‫و حرف و حدیث‌ها راه افتاده ‫که تقصیر منه،
‫- ممکنه ازم شکایت بشه... ‫- پس...
‫مجبوریم یه مدت ‫سرمون رو بندازیم پایین و آفتابی نشیم.
‫البته.
‫نمی‌دونستم همه‌ی این فشارها رو دوشته، بابا.
‫خیلی خوشحالم که این‌طور فکر می‌کنی،
‫چون مجبور شدم دنبال کار دیگه‌ای بگردم.
‫آدم‌هایی توی بازارهای کوچیک‌تر هستن ‫که به کسی با تخصص من نیاز دارن.
‫این دقیقاً همون کاریه که باید انجام بدی.
‫آفرین که پیش‌دستی کردی.
‫یه جایی رو پیدا کردم.
‫یه مطب شخصیه. ‫فقط یه دکتر دیگه هم اونجا هست.
‫الان اصلاً موقعیت ناز کردن و سخت‌گیری ندارم.
‫عالیه. اسمش چیه؟
‫نخبگان سیاتل.
‫چون اون یکی دکتره اهل سیاتله؟
‫چون مطب توی سیاتله.
‫و اونا دارن اینجا هم شعبه میزنن؟
‫- نه، دفتر اصلی توی سیاتله. ‫- پس تو قراره هر روز تا سیاتل...
‫ال، ما داریم اسباب‌کشی می‌کنیم سیاتل.
‫نه.
‫اصلاً منطقی به نظر نمیاد.
‫فقط تا وقتی که مردم این ماجرا رو فراموش کنن.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫یه چند سالی.
‫این کل زندگی منه.
‫هی، هی.
‫خانواده‌ی وودز خیلی خوش‌قلق و سازگارن.
‫اون شبی رو یادت میاد که اون کایوت‌ها
‫وسط مهمونی شب قبل ‫شب قبل تولدم سروکله‌شون پیدا شد؟
‫- آره. ‫- به همه گفتم،
‫«واردشون کردیم که به فضا حال و هوای خاصی بدن.»
‫و حدس بزن چی شد؟ ‫همه‌مون کلی خوش گذروندیم.
‫- آره. ‫- این هم دقیقاً همونه.
‫فقط یه کم طولانی‌تر.
‫هی.
‫این غصه چیزی نیست ‫که با یه خرید درمانی حل نشه.
‫باشه، خیلی خب. ببین باید چی کار کنی.
‫می‌دونی که بابات عذاب وجدان داره، نه؟
‫- آره، آره. ‫- خب، از همون عذاب وجدانش سواستفاده کن،
‫حبسش کن تو دلت.
‫و بعد روش سود بکش
‫تا یه روزی که یه چیزی ازش خواستی،
‫حسابی بهت بدهکار باشه.
‫- این واقعاً جواب میده؟ ‫- آره.
‫بابام پنج سال پیش تولدم رو یادش رفت،
‫و حالا می‌تونم پسرا رو بیارم تو اتاقم ‫و در رو ببندم.
‫ولی این الان به درد من نمی‌خوره.
‫هنوز مجبورم برم به...
‫حتی نمی‌تونم اسمشو به زبون بیارم.
‫سیاتل.
‫- ای وای. ‫- هی، همش با هم حرف می‌زنیم.
‫و میایم بهت سر می‌زنیم.
‫من تا حالا سیاتل نرفتم.
‫فقط اسمش...
‫- شمالیه. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- زندگیت تموم نشده.
‫فقط قراره متفاوت بشه.
‫- ال. ‫- دارم میام.
‫عزیزم، باربر‌ها دارن میرسن.
‫فهمیدم همه‌ی شکلات‌های فررو روشه‌ام کجا رفتن.
‫من جایی نمیام.
‫ال.
‫دارم مرگ خودم رو صحنه‌سازی می‌کنم.
‫- ببین چقدر خوب مُرده‌ام. ‫- واقعاً حیف شد.
‫یه کادو برات داشتم، ‫ولی انگار مجبورم بدمش
‫به کسی که هنوز زنده‌ست.
‫قافیه‌اش با مرساچی جور درمیاد؟
‫حتی بهتر.
‫خدای من!
‫- مال منه؟ ‫- مال توئه.
‫می‌دونم.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫آخی... وایسا.
‫به سرپرستی گرفتیش یا خریدیش؟
‫خانواده‌ی اسپلینگ دکوراسیونشون رو عوض کردن،
‫و رنگ‌های خاکی به تم جدید دکوراسیونشون نمی‌خورد،
‫واسه همین این بور کوچولو رو ازشون نجات دادم.
‫ای جان.
‫خدای من، تو هنوز یه نوزادی.
‫شرط می‌بندم مثل من جوزا هستی.
‫و چه پسر سرسختی هم هستی.
‫باید یه اسم سرسخت برات انتخاب کنم.
‫فهمیدم.
‫بروزر.
‫- خیلی دلم براش تنگ میشه. ‫- معلومه که میشه.
‫عزیزم، هر روز با هم تلفنی حرف می‌زنید. مثل الان.
‫از پسش برمیایم.
‫بیا اینجا.
‫خدای من.
‫این کیه؟
‫بروزر ـه.
‫- بروزر، تو خیلی بامزه‌ای. ‫- سلام کوچولو.
‫خبر نداشتم که به این زودی جام گرفته شد.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم کسی رو جایگزینت کنم.
‫تو از پسش برمیای.
‫اینجا خونه‌مونه.
‫می‌دونم، ترسناکه.
‫ولی قراره برای یه مدت کوتاه ‫خونه‌ی جدیدمون باشه.
‫اینجا دفتر یه موسسه‌ی تدفین نبوده
‫که ازش به عنوان انبار استفاده می‌کردن؟
‫همین‌طوری مبله تحویلش گرفتیم.
‫خیلی هم عالی، مگه نه؟
‫اصلاً هم عالی نیست. خب.
‫بروزر.
‫باید به سیاتل یه شانس بدیم.
‫بروزر؟
‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫- پیجرت رو داری؟ ‫- آره.
‫- پول ناهار؟ ‫- آره.
‫زره‌ات؟
‫چی چیم؟
‫این زره‌ی منه.
‫می‌دونم.
‫وای!
‫خدای من!
‫ادب و آداب کجا رفته؟
‫هو! هو. هو.
‫میگم.
‫همه چی درست میشه.
‫حس خیلی بلوند بودن بهم دست داده.
‫یه نفر دیگه هم اونجاست.
‫- مامان، ریشه‌ی موهاش رو ببین. ‫- می‌دونم.
‫آره، امیدوارم این یه انتخاب باشه.
‫هی.
‫از پسش برمیای.
‫چتر قشنگی داری.
‫مرسی. میراث خانوادگیه.
‫داره مسخره‌ت می‌کنه. ‫شبیه یه احمق به نظر میای.
‫- سلام. ‫- عوق.
‫شطرنج.
‫عاشق آدم‌های باهوشم.
‫پس یعنی از خودت متنفری.
‫این کلاً یه استدلال آبکی و پوشالیه.
‫هیچکس واقعاً فکر نمی‌کنه که ادی ودر
‫- از کرت کوبین بهتره. ‫- ممنون.
‫حالا اگه می‌گفتی کریس کرنل...
‫عمراً، رفیق.
‫تابستون کار باحالی کردی؟
‫چی؟
‫همین تابستون. کار جالبی انجام دادی؟
‫منظورت چیه؟
‫این چیه؟
‫یه زین. ‫(نشریه‌ی مستقل)
‫مثل یه مجله؟
‫من دو تا اشتراک کازمو دارم، یکی واسه آرشیو ‫و یکی که می‌تونم ورق‌هاش رو تا بزنم.
‫نه، منظورم نشریه‌ی شخصی بود.
‫باحاله. دیگه به چی علاقه داری؟
‫کسی بهت گفته این حرف‌ها رو بزنی؟
‫من ال هستم. عاشق قهوه یخی، ‫ماه جولای،
‫و کسایی‌ که یه تیپ تنیسی خاص می‌زنن، ‫حتی اگه تنیس بازی نکنن.
‫کار کیمبرلی بود؟
‫به زنگ اول خوش اومدید.
‫من آقای نیکولز هستم،
‫و اینجا...
‫کلاس انگلیسیه. خیلی خب.
‫بیاین مستقیم بریم سراغش.
‫هیاهوی بسیار برای هیچ. ‫(نمایشنامه‌ی شکسپیر)
‫این کوتاه‌ترین کتاب توی لیست مطالعه‌ی تابستونیتون بود،
‫پس یه جورایی هدیه محسوب میشه. بله؟
‫اول از همه، از آشنایی‌تون خوشبختم.
‫دوم اینکه، من لیست مطالعه‌ی تابستونی دریافت نکردم.
‫ماه می پست شده بود.
‫آره، من... در واقع نمی‌دونستم
‫قراره بیام این مدرسه، تا همین اواخر.
‫یه سری ماجراها با بابام پیش اومد.
‫نپرسید.
‫جدی میگم، نپرسید. ‫اصلاً نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
‫قرارداد عدم افشا.
‫خب، باید این هفته این نمایشنامه رو بخونید،
‫چون هر کدومتون قراره این آخر هفته
‫یه مقاله درباره‌ی درونمایه‌اش بنویسید.
‫سلام.
‫سلام. توی مدرسه‌ی قبلیم، ‫بهمون حق انتخاب می‌دادن
‫که نظر خودمون رو درباره‌ی تکلیف بدیم.
‫اینجا هم همچین گزینه‌ای هست؟
‫نظر خودتون؟
‫آره. مثلاً می‌تونستیم یه آهنگ بر اساس ‫چیزی که خوندیم بسازیم، یا یه فیلم کوتاه.
‫من راهنمایی رو با برادرزاده‌ی تیم برتون هم‌کلاسی بودم،
‫و شما کتاب «تاک ابدی» رو تجربه نکردید
‫مگه اینکه به صورت استاپ‌موشن دیده باشیدش.
‫مطمئنم که تجربه نکردم، ولی باید بگم نه.
‫اینجا همچین گزینه‌ای نداریم.
‫مقاله یعنی مقاله.
‫فقط سعی کن خودتو با کلاس ‫هماهنگ کنی. باشه؟
‫خب، هیاهوی بسیار برای هیچ. ‫چیه؟ یه نمایشنامه‌ست.
‫و درباره‌اش چی می‌دونیم؟
‫نوشته‌ی ویلیام شکسپیر، همان شاعر بزرگ.
‫ما همچنان برای حراج، کمک‌های مالی قبول می‌کنیم.
‫همچنان برای حراج، کمک مالی قبول می‌کنیم.
‫همچنان برای حراج، کمک‌های مالی قبول می‌کنیم.
‫یا حضرت پیرس برازنان!
‫- کمک‌های مالی قبول می‌کنیم. ‫- یه هم‌فاز جدید.
‫چقدر خوبه که یه غریبه‌ی دیگه رو ‫توی یه سرزمین غریب می‌بینم.
‫صبح ندیدمت؟
‫تو همونی هستی که با اسکیت‌برد داشتی ‫می‌زدی به ماشین مامانم.
‫فکر کردم آدم رو مخی هستی، ‫ولی فقط اهل بریتانیا هستی.
‫عادت داری از سمت اشتباه جاده رانندگی کنی،
‫که کاملاً درکت می‌کنم.
‫منظورم رانندگی نیست. ‫منم اهل اینجا نیستم.
‫واو.
‫اینجا خیلی متفاوته، نه؟
‫آره.
‫متوجه شدی چقدر هودی می‌پوشن؟
‫قضیه‌ش چیه؟
‫من اِل وود...
‫داستین هستم. ‫و من نُه سالیه که اینجا زندگی می‌کنم،
‫پس این بیشتر عمر منه.
‫ایول.
‫فقط میرم سراغ کمدم.
‫که درست کنار مال توئه. عالی شد.
‫نمیشه که هر دو رو همزمان باز کرد.
‫خیلی خب. پس من بعد از تو باز می‌کنم.
‫ببین، فقط باید پول ناهارم رو از اینجا بردارم.
‫خیلی خب.
‫اینا اصلاً چی هستن؟
‫نمی‌دونم واقعاً چیزی هست ‫که به کارت بیاد یا نه.
‫قضیه‌ی کارکنان خدماتی چیه؟
‫حقوق‌شون کفاف زندگی رو نمیده.
‫تو اخبار در موردش حرف می‌زنن.
‫خیلی خب. اخبار یه برنامه‌ی تلویزیونی غیرداستانیه
‫که آدم‌های واقعی رو ‫به مشکلات واقعی وصل می‌کنه.
‫می‌دونم اخبار چیه.
‫عالیه. بفرما، راحت باش.
‫ممنون.
‫اوهوم.
‫- سلام. میشه یه کمکی بهم بکنی؟ ‫- بیخیال رفیق.
‫ببخشید. فقط دارم سعی می‌کنم اوضاع رو بسنجم.
‫مثلاً، کدوم گروه‌ها کجان، کی با کی می‌شینه.
‫آره. هنوز حس می‌کنم داری ‫سر کارم میذاری.
‫هدفت چیه؟
‫باهات شوخی نمی‌کنم.
‫فقط یه نقشه‌ی سه‌مرحله‌ای دارم، ‫و قدم اولش اینه که...
‫بچه‌های گروه موسیقی.
‫ورزشکارا.
‫خوره‌های بازی دی‌انددی.
‫بچه‌های پایه دود.
‫بچه‌های پولدار مایکروسافت.
‫و بچه‌های پولدار بوئینگ.
‫بازم سلام.
‫کدومشون پایه دود هستن؟
‫- دیوونه‌کننده ست. ‫- محاله.
‫و بچه‌های مایکروسافت؟
‫جدی؟
‫میشه فقط بهم نشون بدی ‫سال‌دوازدهمی‌های دختر کجا می‌شینن؟
‫و اگه یکی‌شون ملکه جشن پایان سال شده باشه،
‫یا جزو شاخ‌ترین‌ها باشه، چه بهتر.
‫خیلی خب. پس دنبال هر کسی نمیگردی.
‫یه سال‌دوازدهمی باحال می‌خوای ‫که کاملاً بتونه محبوبیتت رو ببره بالا؟
‫آره، دقیقاً.
‫باید با اون دختر اونجا دوست بشی.
‫همونی که موهای فرفری داره.
‫- میخوای باهام بیای یا...؟ ‫- نه، من همینجا خوبم.
‫سلام، خانوم‌ها.
‫به من گفتن اینجا جاییه ‫که شاخ‌ترین سال‌دوازدهمی‌ها می‌شینن.
‫خب، از نظر فنی، من سال یازدهمی‌ام ‫ولی از نظر روحی، سال‌دوازدهمی‌ام.
‫تو داری... می‌شینی.
‫صبر کن. فکر کردم قرار بود ‫آخر هفته بریم کنسرت بیکینی کیل.
‫خیلی خوش می‌گذره.
‫بیکینی کیل رو می‌شناسی؟
‫من فقط بیکینی رو می‌شناسم.
‫که می‌کُشه.
‫خیلی خب. با ماشین کی میریم؟ ‫یا واقعاً قراره با اتوبوس بریم المپیا؟
‫ماشین مایلز چطوره؟
‫نمیشه با ماشین یه پسر بریم کنسرت بیکینی کیل.
‫منظورم اینه، فکر کن چه شکلی میشه.
‫کاملاً درکت می‌کنم. ‫همه دوستام تو خونه ماشین دارن.
‫اگه تو لس‌آنجلس زندگی کنی، ‫غیرممکنه ماشین نداشته باشی.
‫ولی والدینم به جای اینکه برام ماشین بخرن، ‫منو آوردن سیاتل.
‫لس‌آنجلس.
‫آره، این همه چی رو توضیح میده.
‫باید خیلی خوشحال باشی که از اونجا فرار کردی.
‫مگه لس‌آنجلس چشه؟
‫هیچی. فکر کنم ما اینجا برای ‫چیزهای متفاوتی ارزش قائلیم،
‫مثل اهمیت به سیاره و عدالت اجتماعی.
‫و نه اینکه کاملاً طلبکار باشیم و ‫روز اولمون هر جا دلمون خواست تو سلف بشینیم،
‫اونم وقتی بعضی از ما چهار سال ‫وقت گذاشتیم تا این میز رو به دست بیاریم.
‫تا حالا اصلاً لس‌آنجلس بودی؟
‫نه. نه، هیچ‌کدومون رو نمی‌تونی ‫با پول هم راضی کنی پا تو کالیفرنیا بذاریم.
‫و این جر و بحث کوچیک هم نظرم رو عوض نمی‌کنه.
‫خیلی خب، قبل از اینکه باربی لس‌آنجلسی ‫حرفمون رو قطع کنه، در مورد ژاکت‌ها.
‫- آره، ژاکت‌ها. ‫- آره.
‫اونا رو می‌شناسی؟
‫خیلی خب. آره.
‫خیلی خب. بهش میگم باهات تماس بگیره.
‫خیلی خب عزیزم. خب، شنیدن اینکه
‫- حالش خوبه، خوشحال شدم. خداحافظ. ‫- سلام.
‫سلام.
‫عاشق اون عروسک‌های کله‌جنبون هستم. ‫خیلی شیکه.
‫میشه برم پیش پرستار مدرسه؟ حالم...
‫- خوب نیست. ‫- یه لحظه صبر کن. کیلب.
‫سلف اون طرفه.
‫آره، ‫فکر کنم امروز بیخیالش بشم.
‫بی‌خیال، همچین چیزی نمیشه.
‫بیا اینجا.
‫- جدی میگم. ‫- ممنون، دانا.
‫چرا ناهار نمی‌خوره؟
‫پدر و مادرش پول ناهار مدرسه رو ندادن،
‫ولی خب بچه باید یه چیزی بخوره، ‫منم یه کم پول نقد دارم، پس...
‫چقدر مهربون.
‫هیچکس تو مدرسه قبلی من همچین کاری نمی‌کرد.
‫خب، از نظر من وظیفه‌مه ‫که هوای همه‌تون رو داشته باشم.
‫و اگه این به معنی
‫دزدکی رفتن به سلف برای گرفتن ‫یه تیکه کیک تولد برای کسی باشه،
‫یا امضای یه برگه‌ی اجازه ‫که والدینشون یادشون رفته امضا کنن،
‫می‌دونی، بعضی قانون‌ها برای ‫این ساخته شدن که شکسته بشن.
‫این مجله کازمو ـه؟
‫از گوشه‌اش فهمیدی؟
‫معلومه.
‫خیلی خب. می‌دونم شاید به نظر نیاد ‫که این چیزها مال من باشه،
‫ولی، اون آزمون‌های کوچیک خیلی اعتیادآورن.
‫می‌دونم!
‫و فال‌بینی‌هاشون هم تو چند تا مورد ‫واقعاً درست در اومده.
‫- یه جورایی کتاب مقدسمه. ‫- خدای من. برای منم همین‌طور.
‫من تازه اومدم اینجا، واسه همین ‫منتظرم که اشتراکم به اینجا منتقل بشه.
‫میشه فقط...؟
‫ممنون.
‫سلام، دانا. فقط پنج دقیقه به من وقت بده،
‫و بعدش چند تا تماس تلفنی دارم.
‫آره. حتماً.
‫حالا، فقط یه فرم دیگه مونده که باید پرش کنی.
‫ما اینجا توی دفتر یه قانون گپ ممنوع داریم.
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫حالا، می‌تونم به والدینت زنگ بزنم
‫و بهشون بگم یه ویروس ۲۴ ساعته گرفتی ‫یا یه همچین چیزی.
‫یا اینکه می‌تونی ناهارت رو اینجا بگذرونی،
‫و البته اون کاغذبازی‌های خیلی مهم رو انجام بدی.
‫و می‌تونی به این مدرسه یه فرصت بدی.
‫چه جور فرصتی؟
‫خب، اگه امروز روز اولت تو مدرسه قبلی بود،
‫چطوری می‌گذروندیش؟
‫ب-ز-ن-ب-ر-ی-م ‫این‌جوری بزن بریم رو هجی می‌کنیم.
‫بزن بریم. هی، هی، بزن بریم.
‫و من نماد تیم شما رو نمی‌دونم، ‫پس، پیش به سوی پیروزی، تیم!
‫ممنون.
‫منظورم اینه که، افتضاح بود.
‫اشکالی نداره. قبولی.
‫واقعاً؟
‫لازم نیست چند روز طولش بدین ‫و یه لیست بزنین یا یه همچین چیزی؟
‫نه، قبولی.
‫عالیه. خیلی ممنون، خانوم‌ها.
‫ناامیدتون نمی‌کنم.
‫نفر بعدی.
‫موفق باشی.
‫ب-ز-ن-ب-ر-ی-م، ‫این‌جوری بزن بریم رو هجی می‌کنیم.
‫بزن بریم. هی، هی، بزن بریم.
‫عالیه، قبولی.
‫ایول.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫حالت خوبه؟
‫آره. عالی‌ام.
‫- خیلی عالی. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫این مدرسه تیم فوتبال نداره؟
‫اگه داشته باشه، نمی‌تونم تصور کنم ‫انگیزه‌ی خیلی بالایی داشته باشن چون...
‫آره، فوتبال اینجا خیلی مرسوم نیست.
‫پس طرفدار کی هستن؟
‫فکر کنم دخترا اینجا فکر می‌کنن ‫تشویق کردن پسرا مسخره‌ست.
‫پس اونا فقط... خودشون رو تشویق می‌کنن؟
‫اسم داری؟
‫اِل وودز.
‫ال... وودز.
‫آره.
‫- خیلی خب. ‫- اوه.
‫باید بگم، عاشق مطبمم.
‫آخی.
‫- می‌دونستم خوشت میاد. ‫- آره، و یه چیز خوب درباره‌ی
‫این سرعت آروم‌تر اینه که حس می‌کنم ‫واقعاً می‌تونم وقتم رو برای مریضام بذارم،
‫انگار واقعاً می‌تونم تغییری ایجاد کنم.
‫منم همین‌طور.
‫- آره؟ ‫- باور می‌کنی
‫اینجا هنوز ورزش ته‌بو ندارن؟
‫- عجب جای جالبیه، ایوا. ‫- آره.
‫تو چطور؟
‫- مدرسه جدید چطوره؟ ‫- آره، گفتی
‫که واسه تشویق‌کننده شدن تست دادی. ‫چطور بود؟
‫فکر نکنم دیگه برم.
‫دخترا اینجا فقط یه جورایی ‫خودشون رو تشویق می‌کنن.
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کنم به خاطر فمینیسمه.
‫آره، الان خیلی رو بورسه.
‫شاید واسه همینه که مارلینا دوباره زنده شد.
‫باورت میشه ‫که دیگه تسخیر شده هم نیست؟
‫واقعاً؟
‫عزیزم، نه. من نوار رو گذاشتم تو اتاقت.
‫فکر کردم تا الان دیده باشیش.
‫خب، نگه‌ش داشته بودم ‫واسه لذت قبل از شام.
‫باورم نمیشه اومدیم اینجا زندگی کنیم.
‫این هم هیچ فایده‌ای برات نداره، ‫مثل همون دعاها و التماس‌های اعصاب‌خردکن تو
‫و آب مقدس رو مخت.
‫باشه، خیلی خب، خیلی خب!
‫منم وارد بازی تو می‌شم.
‫تا همین الانش هم داشتم بازی می‌کردم.
‫اصلاً ارزشش رو نداره.
‫حرکت بعدیم باید چی باشه؟
‫تنها چیزی که داشتم تسخیر مارلینا بود.
‫منزل اِل وودز. بفرمایید، اِل وودز هستم.
‫ال!
‫مدیسون؟
‫ال، بالاخره تلفن ماشینی گرفتم.
‫چی؟
‫مدیسون؟ صدات نمیاد.
‫تلفن ماشینی گرفتم!
‫وای، خیلی باحاله.
‫میدونم، مگه نه؟
‫- تیفانی و امبر هم اینجان. ‫- سلام ال.
‫وقت نداریم سلام و احوال‌پرسی کنیم. ‫ببخشید، ال.
‫فقط دو دقیقه وقت دارم
‫قبل از اینکه کلی پول تلفن بیاد رو دستم ‫و پدر و مادرم بکشنم.
‫ولی خبر اصلی اینه که...
‫- مدرسه امروز دیوانه‌کننده بود. ‫- خیلی دیوانه‌کننده.
‫وای، به‌نظر خیلی خوش گذشته، بچه‌ها.
‫آره، خیلی.
‫جف یه گوشواره‌ی واقعاً افتضاح انداخته.
‫و سوزی هم هایلایت‌های موی
‫خیلی افتضاح‌تری زده و فکر کنم چاد ‫و بکا با هم وارد رابطه شدن، هرچند
‫هنوز وانمود می‌کنن که نشدن.
‫نه، واقعاً... اولین روزی بود که باید تو تاریخ ثبت بشه.
‫دقیقاً همون چیزی بود که می‌خواستم بگم.
‫- تاریخ‌ساز بود. آره. ‫- مگه نه؟
‫عجب.
‫جاش جذاب
‫سراغ منو نگرفت؟
‫نه لزوماً با حرف زدن، ولی با رفتاراش،
‫صد در صد.
‫ولی دیگه در مورد ما بسه. ‫روز اول تو چطور بود؟
‫دوستی پیدا کردی؟
‫منشی مدرسه حسابه؟
‫اون خودش یه نقطه‌ی شروع عالیه.
‫فقط...
‫حس نمی‌کنم اینجا با کسی هم‌زبون باشم.
‫خب، سعی کردی زبون اونا رو یاد بگیری؟
‫منظورت چیه؟
‫باید به زبون سیاتلی‌ها مسلط بشی.
‫نمی‌دونم اصلاً شدنیه یا نه.
‫متأسفم ال. دو دقیقه‌ت تموم شد.
‫- دلمون برات تنگ شده. ‫- دوستت داریم!
‫منم دلم براتون تنگ شده.
‫خداحافظ.
‫به زبون سیاتلی‌ها مسلط شو.
‫سلام.
‫هی، دختر.
‫اِل هستی، درسته؟
‫آره. اِل وودز.
‫و تو هم کیمبرلی هستی.
‫از دیروز.
‫یه شایعه‌ای هست که حس کردم ‫باید ازش مطلع باشی.
‫از روی خیرخواهی‌ می‌گم.
‫خدای من، چی شده؟
‫خب، همه میگن پوشیدن این تیشرت، ‫دومین اتفاق بد تاریخ
‫برای گروه نیروانا‌ست.
‫صبر کن. ببخشید. چشم‌های روی طرح رو ‫با قلب‌های کوچیک جایگزین کردی؟
‫سعی کردم با اون حالت خندان همیشگیش ‫بیشتر جور در بیاد.
‫هیچ‌کس تا حالا بهت نگفته ‫که ما اینجا از آدم‌های فیک خوشمون نمیاد؟
‫سیاتل لباس مبدل نیست،
‫و صورتی هم یه شخصیت نیست.
‫مامان؟
‫بروزر؟
‫کسی هست؟
‫سلام! شما با تلفنِ ماشینِ مدیسون لدو تماس گرفتید.
‫دقیقه‌هام برای این ماه تموم شده،
‫ولی پیغام بذار، ۲۷ روز دیگه گوشش میدم.
‫مامان؟
‫اینجام.
‫این دیگه چیه؟
‫انتظار نمیره کسی بتونه توی ‫این‌همه رنگ خاکستری موفق بشه.
‫صبر کن.
‫ازش متنفری؟
‫- نه. ‫- یعنی... رنگ اشتباهی گرفتم؟
‫شاید هندوانه‌ای بهاری می‌خواستی؟
‫چی؟
‫عاشقشم.
‫چهرت هم خبر داره که عاشقشی؟
‫می‌دونم. مشکل هم همینه.
‫من آدم سطحی‌ای هستم.
‫چه جور آدمی هستم که بدترین روز زندگیش
‫با پرده‌های صورتی حل میشه؟
‫یه آدم خوب.
‫اگه واقعاً همون دختر توخالی ‫اهل ال‌ای باشم که همه فکر می‌کنن؟
‫خب، نمی‌دونم لازمه که این‌قدر برای نظر
‫آدمایی که زیورآلات چرمی میندازن ‫ارزش قائل بشی.
‫نمی‌فهمی.
‫اونا برای چیزهایی مثل عدالت اجتماعی می‌جنگن،
‫حراجی‌های دانش‌آموزی برگزار می‌کنن
‫و خودشون زین می‌نویسن.
‫زین دیگه چیه؟
‫دقیقاً.
‫می‌دونی تو کی هستی؟
‫تو یه جوزا هستی.
‫شرط می‌بندم اونا از طالع‌بینی هم متنفرن.
‫این یعنی تو بامزه‌ای،
‫باهوشی و سازگاری.
‫و بلدی چطوری با هر مدل آدمی دوست بشی.
‫می‌گی اونا عمق دارن؟ اهمیت می‌دن؟
‫خب، تو هم همین‌طوری.
‫حق با توئه.
‫من واقعاً اهمیت می‌دم.
‫فقط باید این رو بهشون نشون بدی.
‫- سلام، دانا. ‫- سلام.
‫- داستین رو ندیدی؟ ‫- چرا، اونجاست.
‫می‌خوام ببینم برای حراجیش ‫کمکی لازم داره یا نه.
‫این یعنی بالاخره دوست پیدا کردی؟
‫داری کم‌کم جا میفتی.
‫- بگی‌نگی. ‫- خیلی خب.
‫- برو بترکون، ببر من. ‫- ممنون، دانا.
‫خیلی خب پس.
‫اگه پاستا باب میلت نیست...
‫آره، ولی نظرتون راجب...
‫این توپ بسکتبال چیه؟
‫این توپ بسکتبال چیز خاصی داره؟ این...
‫خیلی خب، فقط یه توپ بسکتباله.
‫فقط یه توپ بسکتباله، ولی...
‫توپ خوبیه.
‫خیلی ضایع‌ست.
‫فکر کنم خودم نگه‌ش دارم.
‫خیلی خب، بعدی چیه؟
‫یه... یه گلدون از طرف مامانم.
‫یه... گلدون از طرف مامان جیکوب.
‫پیشنهاد اولیه نداریم؟
‫نه.
‫یه چیزی هست که می‌خوام بگم.
‫- این باید جالب باشه. ‫- این فقط یه گلدون معمولی نیست.
‫این یه...
‫اثر هنری چندکاره‌ست.
‫هم می‌تونه گل نگه داره.
‫هم می‌تونه جامدادی وسایل ‫مدرسه‌ت باشه.
‫یا فقط می‌تونه قشنگ به نظر برسه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫دارم به کادر خدماتی این مدرسه کمک می‌کنم،
‫که خیلی کمتر از حقشون حقوق می‌گیرن.
‫مگه اخبار نمی‌بینین؟
‫قانون اول جمع‌آوری کمک اینه که
‫باید فروشنده باشی.
‫نگاه کن.
‫این گلدون یه کالای سرمایه‌گذاریه.
‫- فرض کنیم مامان جاستین... ‫- جیکوب.
‫اگه مامان جیکوب تو چند سال آینده ‫به عنوان هنرمند معروف بشه...
‫می‌دونی چقدر پول می‌تونی ازش در بیاری؟
‫احتمالاً هزاران دلار.
‫بیست دلار.
‫بیست دلار داریم. مفته!
‫بیست و پنج.
‫وای! بد نیست!
‫کسی بالاتر نمی‌خواد؟
‫سی.
‫یک بار،
‫دو بار.
‫فروخته شد به...
‫مایلز.
‫- مایلز. ‫- ایول!
‫خودم می‌برم.
‫خیلی خب، بعدی چیه؟
‫بفرما.
‫این...
‫واقعاً چیز خاصیه.
‫باید اعتراف کنم.
‫مامان جیکوب هیچ‌وقت ‫تو دنیای هنر موفق نمیشه.
‫واقعاً متاسفم.
‫خب، می‌تونستی متقاعدم کنی.
‫اتفاقاً تو متقاعدم کردی. ‫واسه همینه خریدمش.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫بازم ممنون.
‫بعدی چیه؟
‫یه پیراهن ورزشی.
‫پیراهن کن گریفی جونیور.
‫پیشنهاد رو از ۲۰ شروع کنیم.
‫۱۵ چطور؟
‫خیلی خب، ببینین.
‫کی به کن گریفی جونیور اهمیت میده؟
‫منظورم اینه که، همه‌مون معلومه ‫که به کن گریفی جونیور اهمیت میدیم.
‫ولی کسی که بیشتر باید براش اهمیت ‫قائل بشیم، آدمایی هستن که به ما اهمیت میدن.
‫مثل کادر خدماتی این مدرسه.
‫مثل دانا.
‫دانا از وقتی اومدم اینجا، ‫هر روز اجازه داده تو دفترش ناهار بخورم،
‫حتی وقتی نباید اجازه می‌داد.
‫بچه‌ها،
‫اون از جیب خودش پول ناهار ‫بعضی از دانش‌آموزا رو میده.
‫آلیسون،
‫اون چشمش رو روی دیر رسیدن تو بسته.
‫می‌دونه وقتی مامانت دیر می‌کنه ‫تقصیر تو نیست.
‫و تازه اینا بدون در نظر گرفتن ‫برگه‌های رضایتیه که امضا کرده،
‫یا غیبت‌های بی‌دلیلی که ثبت نکرده.
‫و من فقط چند روزه که تو این مدرسه‌ام.
‫این پول مستقیم میره تو جیب دانا.
‫و تو جیب ده‌ها دانای دیگه ‫توی این مدرسه.
‫پس دوباره می‌پرسم.
‫کی این پیراهن کن گریفی جونیور رو می‌خواد؟
‫بیست دلار.
‫ایول!
‫سی تا.
‫سی و پنج!
‫آفرین آلیسون!
‫- بدک نبود. ‫- آره خب،
‫ظاهراً اون‌قدرها هم سطحی نیستم ‫که فکر می‌کردی.
‫من هیچ‌وقت نگفتم سطحی‌ای.
‫بلند که نگفتم.
‫یک بار.
‫دو بار.
‫فروخته شد به آلیسون!
‫دانا! دانا! دانا!
‫دانا! دانا!
‫دانا! دانا! دانا! دانا!
‫دانا! دانا! دانا!
‫دانا! دانا!
‫دانا! دانا! دانا!
‫دانا! دانا!س
‫دانا!
‫- مراقب خودتون باشین، دخترا. ‫- خداحافظ دانا.
‫هی، ۹۰۲۱۰. ‫(اشاره به سریال)
‫اخیراً کسی رو اخراج نکردی؟
‫چی؟
‫نشنیدی؟
‫اون نمایش کوچولوی دیروزت ‫باعث شد دانا اخراج بشه.
‫ظاهراً وقتی
‫همه‌ی قانون‌هایی رو که یکی شکسته ‫جلوی کل مدرسه اعلام می‌کنی،
‫طرف بابتش تنبیه میشه.
‫کی فکرشو می‌کرد؟
‫خب شاید... به جز همه.
‫این...
‫من فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫آره؟
‫نتیجه‌ش چی شد؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫باشه... می‌تونم از پسش بربیام.
‫اینجا همه‌چی انگار برعکسه.
‫این اصلاً بهداشتی به نظر نمیاد.
‫دوشنبه مبارک، زیرپیراهنی صورتی.
‫زیرپیراهنی نیست.
‫بیشتر یه تویید آلپاکاست.
‫فکر کنم تو هم ازم عصبانی‌ای.
‫راستش اصلاً متوجه حضورت نشدم.
‫که نمی‌دونم… شاید بدتر باشه.
‫دبیرستان برای همه سخته،
‫فرقی هم نمی‌کنه کجا زندگی کنی.
‫کیمبرلی هم که مشخصه
‫از سقوط من لذت می‌بره.
‫فکر کنم داری زیادی بزرگش می‌کنی ‫که قبلاً چقدر دوستت داشتن.
‫ولی خیلی زود
‫کل این شهر رو طرفدار خودت می‌کنی.
‫- شاید ضربه مغزی شدی. ‫- حالم خوبه.
‫تو راه اومدن اینجا گفتی ‫رنگ مورد علاقه‌ات ذغالیه.
‫من همچین چیزی نگفتم.
‫فقط حافظه کوتاه‌مدتت رو امتحان کردم. ‫قبول شدی.
‫اینجا از یکی خوشم اومده
‫که واقعاً نباید ازش خوشم بیاد.
‫یه‌طرفه‌ست؟
‫چطور می‌تونه یه‌طرفه باشه؟ ‫تو اِل وودزی.
‫ببخشید که اینو گفتم.
‫نمی‌فهمم چرا به اون دختر
‫یه فرصت نمی‌دی.
‫شاید جنبه‌های دیگه‌ای هم تو وجودم باشه.
‫شاید اون جوزای قانون‌مداری
‫که همیشه فکر می‌کردم نباشم.
‫از کی تنبیه انضباطی اینقدر بد شده؟
‫یه دادخواست امضا دارم.
‫برای خیر عمومه.
‫چرا باهام نمی‌جنگی؟
‫چون هیچ‌کدوم‌مون مدرک حقوق نداریم.
‫من یه دامن کت‌وشلوار ‫سبک جکی اُ دارم
‫که مدت‌هاست می‌خوام وارد عملش کنم.
‫خدایا، دلم برای ال‌ای تنگ شده.
‫حداقل اونجا می‌تونستیم
‫اِل رو از عناصر جنایی دور نگه داریم.
‫اون هالووین رفت در خونه‌ی منندزها.
‫حس می‌کنم دیگه نمی‌شناسمت.
‫وقتی آماده شدی دوباره ‫اِل وودز بشی، بهم زنگ بزن.
‫فکر کنم باید از خودت بپرسی ‫ترجیح می‌دی کدومو ناامید کنی،
‫مامانتو یا خودتو.
‫جناب افسر، می‌تونیم دستگیرش کنیم؟
‫اصلاً امکان نداره.
‫شانل پوشیده.
‫ال-ال-ال!
‫این‌طوری پیروزی رو هجی می‌کنیم!
‫آره.