دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫...خیلی هیجان‌انگیزه. کلی ‫ازم سؤال پرسید. پرسید...‬
‫...سؤالایی مثل اینکه چطور وارد معماری شدم.‬
‫وای، خواستگاری جلوی همه خیلی جرئت می‌خواد.‬
‫نکنه می‌خواد روی زیپ‌لاین ‫ازش خواستگاری کنه، هان؟‬
‫فکر کنم الان انجامش می‌ده.‬
‫- اینجا چقدر قشنگه.‬ ‫- می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.‬
‫ما الان دو ساله که همدیگه رو می‌شناسیم،‬ ‫و من هر روز خوشحالم که باهات آشنا شدم.‬
‫خب، ماوی شیمشک،‬
‫با من...؟‬
‫وایستا، ماوی، مواظب باش! تو خیلی...!‬
‫ماوی!‬
‫- گند زد.‬ ‫- موسی!‬
‫آخه آدم چطور می‌تونه ‫خواستگاریش رو گند بزنه؟‬
‫گند نزد که. افتادن.‬
‫اصلاً پرسید؟‬
‫نه.‬
‫به نظرم قبل اینکه بپرسه، عمداً پرید.‬
‫- پسر!‬ ‫- فقط نظرمو گفتم. ماوی از سرش زیادیه.‬
‫- یعنی چی؟‬ ‫- مگه چی گفتم؟‬
‫- فکر کنم جان می‌خواست...‬ ‫- چی؟‬
‫فکر کنم می‌خواست خواستگاری کنه.‬
‫وای!‬
‫ولی تو از کجا می‌دونی؟‬
‫خوشحال نیستی؟‬
‫- خوشحال نیستی.‬ ‫- معلومه که خوشحالم.‬
‫خب، اگه واقعاً داشت این اتفاق می‌افتاد.‬
‫- ولی...‬ ‫- ولی چی؟‬
‫مجبورم نکن حرف از زیر زبونت بکشم.‬
‫اولاً، من عاشق جانم.‬ ‫در این مورد هیچ شکی نیست.‬
‫خب. دوماً؟‬
‫دوماً، برای جان همه‌چیز راحته.‬
‫ولی ازدواج؟‬
‫انگار دارم تصمیم می‌گیرم‬ ‫برای همیشه تو هامبورگ بمونم.‬
‫من تازه اون جایزه معماری رو بردم.‬
‫بالاخره داره اتفاق می‌افته.‬ ‫شاید بخوام خارج از کشور کار کنم.‬
‫شاید اون چیزای متفاوتی از من بخواد.‬ ‫من فقط می‌ترسم.‬
‫ماوی، شما دو تا باید با هم حرف بزنید.‬
‫بهش بگو تو فکرت چی می‌گذره.‬
‫ولی جداً، نقشه دومت چیه؟‬ ‫نقشه دوم داری، مگه نه؟‬
‫اذیت نکن.‬ ‫تو کار و زندگی نداری؟‬
‫که یه وقت ضایع نشی.‬
‫موسی، بسه دیگه، باشه؟‬
‫چرا همین الان ازش خواستگاری نمی‌کنی؟‬
‫الان هیچی ساده نیست.‬
‫اون آمادگیشو نداره.‬
‫- تو آمادگیشو نداری.‬ ‫- باشه.‬
‫- من کاملاً گیج شدم.‬ ‫- اگه من جای تو بودم، یا الان یا هیچ‌وقت.‬
‫جان؟‬
‫بیا. فقط دستمال کاغذی داشتن.‬
‫- با کی حرف می‌زدی؟‬ ‫- آه، موسی بود.‬
‫همیشه سعی می‌کنه رو اعصابم راه بره.‬
‫شماها خیلی باحالین.‬
‫خانواده منم رو مخن.‬ ‫همیشه یه چیزی ازم می‌خوان.‬
‫داشتن یه خانواده بزرگ خیلی خوبه.‬
‫- کاش منم یکی داشتم.‬ ‫- تو به زودی...‬
‫تو دیگه یکی از مایی.‬
‫مرسی.‬
‫دارم از گشنگی می‌میرم.‬
‫وای! شام ترکی!‬
‫نمی‌دونستم تو اتریش... چی‌کوفته!‬
‫ماوی، می‌خواستم بپرسم...‬
‫خوبم.‬
‫- فقط یکم تنده.‬ ‫- دستور پخت بابامه.‬
‫- خب، چیزی که می‌خواستم ازت بپرسم...‬ ‫- واقعاً تنده.‬
‫- چیزی که می‌خواستم ازت بپرسم...‬ ‫- خب؟‬
‫ای بابا.‬
‫کاش می‌دونستی چقدر زیبایی.‬
‫یعنی چی؟‬
‫عزیزم، کاش می‌دونستی‬ ‫چقدر زیبایی.‬
‫چیه؟‬
‫بده به من!‬
‫چیه این؟‬
‫دومین سالگردمون مبارک.‬
‫۱۰ روز در استانبول‬
‫استانبول؟‬
‫ده روز؟‬
‫مرسی!‬
‫الان می‌رم دنبال ماوی‬ ‫و بعدش مستقیم می‌ریم فرودگاه.‬
‫خواستگاریت چی؟‬
‫فردا تو استانبول انجامش می‌دم.‬ ‫موقع غروب آفتاب رو تپه سارای‌بورنو.‬
‫«معمار هامبورگی، ماوی شیمشک،‬
‫که با طرحش جایزه اول بخش ‫استعدادهای نوظهور را برد،‬
‫این جایزه را به پدر مرحومش تقدیم می‌کند.»‬
‫آینور وقتی اینو ببینه کلی احساساتی می‌شه.‬
‫و اون عکس سه‌نفره‌تون...‬
‫- هنوز نمی‌دونه، نه؟‬ ‫- نه.‬
‫سلام آینور.‬
‫سلام نورا. بچه‌م هنوز استرس داره؟‬
‫سلام مامان.‬
‫فقط هر سه دقیقه یه بار ساعتشو نگاه می‌کنه.‬
‫صداتو می‌شنوم.‬
‫- بفرما.‬ ‫- مرسی مامان. تو بهترینی.‬
‫اتوبوس نیومد،‬
‫واسه همین دوچرخه رو آوردم بیرون‬ ‫و لاستیک‌هاشو باد زدم.‬
‫چرا استانبول؟‬ ‫پاریس خیلی رمانتیک‌تر نبود؟‬
‫چون من هیچ‌وقت ترکیه نبودم،‬ ‫با اینکه تو اونجا بزرگ شدی.‬
‫و تو هیچ‌وقت بهش ترکی یاد ندادی.‬
‫خب، جان اینجاست. باید برم.‬
‫- خداحافظ مامان.‬ ‫- خداحافظ عزیزم.‬
‫- رسیدی بهم پیام بده.‬ ‫- چشم.‬
‫سفر به خیر.‬
‫مامان، یه نگاه به این بنداز.‬
‫خداحافظ عزیزم. رسیدی بهم پیام بده!‬
‫برات کارت‌پستال می‌فرستم!‬
‫نگاه کن.‬
‫این معتبرترین مجله‬ ‫بین‌المللی معماریه.‬
‫و ماوی تو رو الهام‌بخش خودش معرفی کرده.‬
‫این عکس سه‌نفره‌تون رو ببین.‬
‫لعنتی.‬
‫لعنتی؟‬
‫باید جلوشو بگیرم.‬
‫ماوی!‬
‫ماوی، خواهش می‌کنم! وایستا!‬
‫داره میاد.‬
‫به استانبول.‬
‫این روزا مردم همه‌چیو‬ ‫تو اینترنت به اشتراک می‌ذارن.‬
‫لطفاً همه‌چیز رو آماده کن.‬
‫ممنونم. برای این سفر.‬
‫می‌دونم بابات الان دوست نداره‬ ‫بدون تو باشه.‬
‫مطمئناً دفتر وکالت ده روز بدون من‬ ‫دووم میاره.‬
‫آره؟‬
‫آره...‬
‫آره، دووم میاره.‬
‫استانبول.‬
‫اصلاً باورم نمی‌شه.‬
‫مامانم هیچ‌وقت درباره‬ ‫این شهر یا آدماش حرف نمی‌زد.‬
‫منو خیلی آلمانی بار آورده.‬
‫اون خیلی آلمانیه.‬
‫ولی نه به اندازه تو،‬
‫فندق کوچولوی من‬ ‫که به همه‌چی گیر می‌دی.‬
‫عالی می‌شه، بهم اعتماد کن.‬
‫کار من نبود. راست می‌گم.‬
‫خب، مامانم گفت‬ ‫برامون یه سورپرایز داره.‬
‫اونجا رو نگاه کن.‬
‫اینجا خیلی معماری типиکی داره.‬
‫خوش آمدید! خوشحالم که به شما خوشامد بگم.‬
‫اسم من کارولین منرته.‬ ‫لطفاً منو کارولین صدا کنید.‬
‫لطفاً دنبال من بیاید.‬ ‫بیرول به چمدوناتون رسیدگی می‌کنه.‬
‫قدمت این ویلا که به ترکی بهش «یالی» می‌گن،‬ ‫به قرن نوزدهم برمی‌گرده.‬
‫از چندین زلزله جون سالم به در برده.‬
‫در سال ۱۹۲۰،‬ ‫یه آتش‌سوزی تقریباً همه‌چیز رو نابود کرد.‬
‫اینجا یه هتل بوتیک نیست.‬
‫- اینجا خیلی گرون نیست؟‬ ‫- نمی‌دونم.‬
‫- ولی تو اینجا بزرگ شدی.‬ ‫- آره، ولی نه اینجوری.‬
‫و این نرده‌ها؟‬
‫- چوب افرا کاناداییه؟‬ ‫- بله.‬
‫تو آتیش‌سوزی تقریباً آسیبی ندیده.‬
‫ما هر کاری می‌کنیم تا اصالت‬ ‫این «یالی» رو حفظ کنیم.‬
‫مخصوصاً که این خونه از وقتی ساخته شده‬ ‫دست همین خانواده بوده.‬
‫وای.‬
‫بالاخره.‬
‫سلام.‬
‫به خونه‌ت خوش اومدی، ماوی.‬
‫منظورش اینه که «خوش اومدی خونه».‬
‫من یادگارم.‬
‫«باباننه«ی تو.‬
‫و اینجا خونه توئه.‬
‫چیِ من؟‬
‫مادربزرگت. از طرف پدرت.‬
‫واقعاً متاسفم.‬ ‫حتماً یه اشتباهی شده.‬
‫من به جز مادرم،‬ ‫هیچ فامیل دیگه‌ای ندارم.‬
‫اسم مادرت آینور شیمشکه.‬
‫پدرت عثمان بیلگین بود. پسر من.‬
‫وقتی ازدواج کردن،‬ ‫فامیلی مادرت رو گرفت.‬
‫خیلی مدرن. و تو؟‬
‫تو ماوی هستی.‬
‫نوه‌ی من.‬
‫کسی که تا دیروز نمی‌دونستم وجود داره.‬
‫اینا عکسای پدرمه؟‬
‫جواب نمی‌ده.‬
‫شاید گوشیش رو سایلنته.‬
‫صدای زنگشو می‌شنوم.‬
‫مامان؟‬
‫آینور؟‬
‫می‌تونستی بهم وقت بدی‬ ‫تا ماوی رو برای این موضوع آماده کنم.‬
‫نه اینکه همین‌طوری برش داری بیاریش اینجا.‬
‫و تو کی می‌خواستی بهم بگی‬ ‫که من یه نوه دارم؟‬
‫در واقع، آینور یکم‬ ‫غافلگیر شده.‬
‫همه‌چیز براش خیلی سریع اتفاق افتاده.‬
‫ماوی دختر منه.‬
‫من تصمیم می‌گیرم چی، کِی...‬
‫می‌گه اون تصمیم می‌گیره که تو چی رو‬ ‫از کی، کِی و چطور بفهمی.‬
‫ولی منظورش این نیست.‬
‫- مامان؟‬ ‫- می‌فهمی؟ من تصمیم می‌گیرم.‬
‫می‌تونیم یه لحظه حرف بزنیم؟‬
‫باید درباره خانواده‌م بهم می‌گفتی.‬ ‫درباره مادربزرگم. حق با اونه!‬
‫داره همین الان بین ما رو به هم می‌زنه.‬
‫مادربزرگت...‬ ‫اون موقع‌ها وحشتناک بود.‬
‫کل خانواده‌شون افتضاح بودن.‬
‫پدرت می‌خواست از اونجا بره.‬ ‫ما باید ازت محافظت می‌کردیم!‬
‫از خانواده خودم؟‬
‫من تو بستر مرگ به پدرت قول دادم.‬
‫اگه می‌شناختیش...‬
‫اون همه ثروت، فشار،‬ ‫محدودیت‌ها... خیلی زیاد بود.‬
‫می‌دونم تصمیم درستی نبود.‬
‫باید بهت می‌گفتم.‬
‫متاسفم.‬
‫واقعاً امیدوارم‬ ‫مادربزرگت عوض شده باشه.‬
‫- بذار خودم اینو بفهمم.‬ ‫- برو بشناسش.‬
‫ولی بهم اعتماد کن، آدم همین‌جوری‬ ‫یه «بیلگین» نمی‌شه.‬
‫خداحافظ.‬
‫تو تو دفتر وکالت پدرت کار می‌کنی؟‬
‫حقوق شرکت‌ها.‬
‫تخصص ما شرکت‌های متوسطه.‬
‫پس می‌دونی تعهداتی که با یه ‫کسب‌وکار خانوادگی میاد‬ چه شکلیه.‬
‫از طرفی، ماوی تقریباً بدون خانواده‬ ‫بزرگ شده.‬
‫نمی‌دونه چه حسی داره.‬
‫وقتی اوضاع آروم بشه، خوشحال می‌شه.‬
‫همیشه آرزو داشت‬ ‫عضو یه خانواده بزرگ باشه.‬
‫تصور کن.‬
‫برای ۲۰ سال،‬
‫من باور داشتم‬ ‫که هیچ وارث مستقیمی ندارم.‬
‫چطور تونست اون رو از من قایم کنه؟‬
‫بچه تنها پسرم رو.‬
‫مطمئنم آینور دلایل خودشو داشته.‬
‫متاسفانه مادرم مجبور شد بره.‬
‫دوست داشتم باهاش صحبت کنم.‬
‫اون موقع اشتباهات زیادی شد.‬
‫از هر دو طرف.‬
‫ماوی، نظرت چیه‬ ‫بقیه خانواده رو ببینی؟‬
‫اونا خیلی دوست دارن ببیننت.‬
‫خوب می‌شه.‬
‫پس یه مهمونی کوچیک می‌گیریم.‬
‫پس‌فردا؟‬
‫فقط خانواده؟ چند تا دوست صمیمی؟‬
‫دوست دارم.‬
‫خیلی خوشحالم که می‌تونم با شما آشنا بشم.‬
‫نوه‌ی من،‬ ‫قدمت همیشه روی چشم ماست.‬
‫ما زحمت کشیدیم‬ ‫براتون یه هتل جدید رزرو کردیم.‬
‫یه هتل مناسب‌تر.‬
‫خوشت میاد، ماوی.‬
‫ممنونم.‬
‫من یه مادربزرگ دارم.‬
‫مادر پدرم. باورنکردنیه.‬
‫من یه خانواده دارم. یه خانواده ‫واقعی و بزرگ برای خودم.‬
‫و چه خانواده‌ای! بیلگین‌ها.‬
‫اگه منو قبول نکنن چی؟‬
‫اگه باهاشون جور در نیام؟‬ ‫اونا هنوز منو نمی‌شناسن.‬
‫وقتی بشناسنت، دیگه ولت نمی‌کنن.‬
‫واقعاً؟‬
‫اول، بیا...‬
‫آینور چه فکری با خودش کرده؟‬
‫بچه یه کلمه ترکی بلد نیست.‬
‫نمی‌دونه کیه‬ ‫یا از کجا اومده.‬
‫فکر می‌کنه این جان‬ ‫چیزی برای عرضه بهش داره.‬
‫باید درباره خانواده‌ش حسابی تحقیق کنیم.‬
‫لطفاً به رعنا زنگ بزن.‬
‫می‌خواد اون شرکت رو تو آلمان بخره.‬
‫بهش بگو‬ ‫من دفتر وکالت مناسبی براش سراغ دارم.‬
‫و ببین کنت وقت داره یا نه.‬ ‫باید باهاش حرف بزنم.‬
‫چه نقشه‌ای داری؟‬
‫من یه وارث دارم.‬
‫این همه‌چیز رو عوض می‌کنه.‬
‫اگه بمونه،‬ ‫همه درها به روش باز می‌شه.‬
‫- به زودی می‌بینمت.‬ ‫- به زودی می‌بینمت.‬
‫به سلامتی!‬
‫خب؟ امروز دوست داری چیکار کنیم؟‬
‫دوست دارم چند تا از کارهای‬ ‫اون معمار رو ببینم...‬
‫معمار سینان.‬
‫آره!‬
‫و هفت تپه استانبول.‬
‫خیلی زیاده. شاید امروز‬ ‫با اولیش شروع کنیم؟‬
‫بازم می‌خوای؟‬
‫تو باید ماوی باشی.‬
‫قیافه‌ت اونقدرام بد نیست.‬
‫باید فوری روی عکسای اینستات‬ ‫کار کنیم.‬
‫من اِدو هستم.‬
‫پسرخاله‌ت.‬
‫پسرخاله درجه دو.‬
‫نه، درجه سه.‬
‫حالا هر چی.‬ ‫خاله یادگار می‌خواست ما رو با هم آشنا کنه.‬
‫ولی این کارا خیلی قدیمیه.‬
‫و من عاشق سورپرایزم.‬ ‫مخصوصاً وقتی خودم سورپرایز باشم.‬
‫و بوم! من اینجام.‬
‫ببخشیدش. دست خودش نیست.‬
‫من لیلا هستم، منم دخترخاله درجه دوام.‬
‫خوش اومدی، ماوی.‬
‫دخترخاله درجه دو؟‬
‫خانواده‌ست دیگه، عزیزم. چون و چرا نیار.‬
‫- چرا آلمانیت اینقدر خوبه؟‬ ‫- نشونه باکلاسیه.‬
‫همه تو خانواده ما آلمانی حرف می‌زنن.‬
‫ما از زمان امپراتوری عثمانی روابط ‫شخصی و تجاری‬ نزدیکی با آلمان داشتیم.‬
‫ما به مدرسه آلمانی می‌ریم‬ ‫و تو آلمان یا سوئیس درس می‌خونیم.‬
‫حوصله‌سربر!‬
‫خداحافظ!‬
‫«ما» یعنی ما! ما باید بریم!‬ ‫یالا، کلی کار داریم.‬
‫بزن بریم!‬
‫شنیدم دوست‌پسر داره.‬
‫مسائل خانوادگی ما‬ ‫به هیچ‌کس جز خودم مربوط نیست.‬
‫اینکه وکیله‬ ‫لزوماً چیز بدی نیست.‬
‫طبق استانداردهای آلمان،‬ ‫این در واقع یه شغل خوبه، مگه نه؟‬
‫جوجه رو آخر پاییز می‌شمرن.‬
‫اون کیه؟‬
‫کیو می‌بینم؟‬
‫- کنت.‬ ‫- کنت.‬
‫داشت خیلی هیجان‌زده می‌شد.‬
‫آروم باش.‬
‫باشه، آرومم.‬
‫خانم یادگار.‬
‫خوش اومدین، قربان.‬
‫خوشحالم که اومدی.‬
‫چطور می‌تونستم به شما نه بگم؟‬
‫خانم‌ها، زیبا به نظر می‌رسید.‬
‫دخترا، اجازه بدید معرفیتون کنم. کنت.‬
‫صفیه توک رو که می‌شناسی،‬ ‫رئیس بنیاد توک.‬
‫البته.‬
‫ملتم اولو، مدیرعامل هوانوردی اولو.‬
‫- از دیدنتون خوشبختم.‬ ‫- منم همینطور.‬
‫و، از هلدینگ ارگولر، رعنا.‬
‫- دخترا، من الان برمی‌گردم.‬ ‫- زود بیا، عزیزم.‬
‫اینجور مسائل رو نمی‌شه عجله‌ای انجام داد.‬
‫- نوش جان.‬ ‫- ممنون.‬
‫می‌دونی، اولین باره که میاد ترکیه.‬
‫می‌خوام به ماوی این فرصت رو بدم‬
‫که با ما، استانبول‬ ‫و فرهنگمون آشنا بشه.‬
‫و من چطور می‌تونم کمکتون کنم؟‬
‫می‌خوام تو باهاش آشنا بشی.‬
‫با دید باز.‬
‫این یه درس مختصر درباره ماست.‬ ‫درباره خانواده‌مون.‬
‫ما، بیلگین‌ها، یه چیزی هستیم تو مایه‌های‬
‫خانواده سلطنتی ترکیه.‬
‫این کسب‌وکار رو پدربزرگ و مادربزرگ‬ ‫یادگار تو کاپادوکیا تأسیس کردن.‬
‫هوشمندانه سرمایه‌گذاری کردن،‬
‫کلی زمین خریدن، به استانبول اومدن،‬
‫در سطح بین‌المللی خودشون رو مطرح کردن‬ ‫و غیره.‬
‫و بفرما!‬
‫این کسب‌وکار به ارث می‌رسه.‬
‫و از اونجایی که یادگار فقط یه بچه داشت،‬ ‫یعنی پدر تو...‬
‫...اون مدیریت شرکت رو موقتاً به گونی سپرد.‬
‫- و گونی...‬ ‫- یه پسرخاله درجه دو دیگه.‬
‫اون انتظار داره یادگار آخر هفته بعد‬ ‫رسماً به عنوان جانشینش معرفیش کنه.‬
‫تو جشن تولدش تو کاپادوکیا.‬
‫بذار بگم، زمان‌بندیت عالی بود، عزیزم!‬
‫عالی!‬
‫- چرا زمان‌بندیش عالیه؟‬ ‫- چون ورق داره برمی‌گرده.‬
‫- تو اینجایی. یه نوه پیدا شده.‬ ‫- ماوی!‬
‫اه، باز اینا پیداشون شد.‬
‫- ماوی!‬ ‫- ماوی!‬
‫ماوی!‬
‫- باز پیداشون شد، اِدو.‬ ‫- ماوی!‬
‫- جان، می‌دونستی ماوی پولداره؟‬
‫- جان!‬ ‫- ماوی، اینجا رو نگاه کن!‬
‫اِدو، برو! بجنب.‬
‫تنهامون بذارید!‬
‫فقط تنهام بذارید!‬
‫چرا دنبالمونن؟‬ ‫چی می‌گن؟‬
‫پاپاراتزی!‬
‫فقط چون پدرم یه بیلگین بوده؟‬
‫چون تو یه بیلگین هستی.‬
‫بهتره بهش عادت کنی، عزیزم.‬
‫ماوی، تو سوژه داغی! تو هری هستی!‬
‫و جان هم مگانه!‬
‫فقط خیلی بی‌کلاس‌تر، عزیزم.‬
‫ماوی، بیا!‬
‫ماوی، بیا اینجا!‬
‫- ماوی!‬ ‫- ماوی، بیا!‬
‫- ماوی، بیا اینجا!‬ ‫- بیا دیگه!‬
‫- ماوی، یالا!‬ ‫- ماوی، بیا. داریم می‌رقصیم.‬
‫باشه، ولم کنین. من یه نوشیدنی می‌خوام.‬
‫من میرم یه چیزی برای نوشیدن بیارم، باشه؟‬
‫ببخشید!‬
‫- این چی بود؟‬ ‫- زبان اشاره.‬
‫برای ارتباط تو ترکیه ضروریه.‬
‫مادرت هیچی از ترکی‬ ‫بهت یاد نداده؟‬
‫خب، اینو نگاه کن.‬
‫«نه».‬
‫«آه، یه ذره».‬
‫«چیکار می‌کنی؟»«بس کن. برو کنار.»‬
‫«بیا اینجا».‬
‫«ترسیدم».‬
‫«برو. به راهت ادامه بده.»‬
‫«چشم بد ازت دور.»«اینجا ‫رو نگاه کن. حالا اینجا، و اینجا.»‬
‫بیا. بیا برقصیم.‬
‫خیلی خوبه!‬
‫زود یاد می‌گیری. خیلی خوبه.‬
‫- باهام حرف بزن.‬ ‫- چی؟‬
‫منو ببوس. نه، بس کن! چیکار می‌کنی؟‬
‫کنت مجرد و جذاب اینجاست.‬
‫احتمالاً جذاب‌ترین پسر مجرد‬ ‫در تمام خاورمیانه.‬
‫رفت.‬
‫غیبش زد. خدای من، این مرد.‬
‫ماوی.‬
‫ماوی، بیا برقصیم.‬
‫ببخشید. راجع به مهمونی یادگار.‬ ‫فردا چی می‌پوشی؟‬
‫همون چیزی که با خودمون آوردیم، مگه نه؟‬
‫نه.‬
‫اینجا نوشته آخر هفته بعد‬ ‫تولد مادربزرگته.‬
‫چیز دیگه‌ای درباره پدرم نوشته؟‬
‫نه.‬
‫فقط شایعه و حدس و گمان‬
‫بعد از اینکه از اینجا رفت‬ ‫و از جانشینی کناره‌گیری کرد.‬
‫ممنون، عزیزم.‬
‫هیولاها!‬
‫ما اینجاییم!‬
‫این دو تا فوراً به کمکت نیاز دارن.‬
‫لطفاً یه پکیج کامل.‬
‫برای مناسبت‌ها و مراسم خاص.‬
‫- نه.‬ ‫- نه!‬
‫لینک هتلمون رو دیدی؟‬
‫کاخ چیراغان؟‬
‫- تو اون هتل اقامت دارین؟‬ ‫- آره.‬
‫دیوونه‌کننده است.‬
‫بعداً تو مهمونی، قانون شماره یک.‬
‫به هیچ‌کس اعتماد نکن. مخصوصاً گونی.‬
‫بندازش دور!‬
‫قضیه ازدواج هم که کلاً منتفی شد.‬
‫الان نمی‌تونی ازش خواستگاری کنی،‬ ‫وگرنه انگار دنبال پولشی.‬
‫عزیزم، نذار اذیتت کنه!‬
‫حقیقته.‬
‫موسی عزیزم،‬
‫این حرفا اصلاً کمکی نمی‌کنه.‬
‫آروم باش. شما دو تا بهترینید.‬
‫قانون شماره دو.‬ ‫لبخند بزن، سرتو تکون بده و خوش‌برخورد باش.‬
‫زود بهت زنگ می‌زنم. یه لحظه. وایستا.‬
‫عالیه.‬
‫قانون شماره سه. زیاد ننوش.‬
‫من امروز قراره کل خانواده‌مو ببینم.‬
‫ماوی، داری نفس‌نفس می‌زنی.‬
‫اونا هم فقط آدم هستن.‬
‫قانون شماره چهار.‬
‫همیشه دست همه رو ببوس.‬ ‫خیلی مهمه.‬
‫قانون شماره پنج.‬
‫به هیچ‌کس اعتماد نکن.‬
‫هیچ‌کس.‬
‫مهمونی مثل یه اقیانوس پر از کوسه‌ست.‬
‫چقدر خوشگل شدی.‬
‫وای خدای من، فرشته من.‬
‫خیلی خوشگل شدی، ماوی.‬
‫خوش اومدی، ماوی!‬
‫- ماوی!‬ ‫- ماوی، خوش اومدی!‬
‫اجازه هست؟‬
‫- بله.‬ ‫- جان.‬
‫با من بیا.‬
‫از این طرف.‬
‫دوست داشتم بیشتر پیش خودم نگهت دارم،‬
‫ولی همه می‌خواستن ببیننت.‬
‫چقدر آدم اومده.‬
‫این باغبان ما و خانواده‌شه.‬
‫اونا خیلی سخت‌کوش و وفادارن.‬ ‫و ما اینو دوست داریم.‬
‫خوش اومدین.‬
‫خوش اومدی.‬
‫کارمندا از روی احترام دست ما رو می‌بوسن.‬ ‫نه برعکس.‬
‫قانون شماره پنج. به هیچ‌کس اعتماد نکن.‬
‫ببین. با من بیا.‬
‫می‌خوام تو رو به یه نفر معرفی کنم.‬
‫جانشین باید بازتعریف شود‬
‫شاهدخت فراموش‌شده‬
‫یک نوه!‬
‫یک‌شبه پولدار شد‬
‫شاهدخت ماوی‬ ‫او کیست؟‬
‫شامپاین؟‬
‫چه احمقی.‬
‫سلام به همه!‬
‫بله. سلام.‬
‫چطورین، قربان؟‬
‫خوشحالم می‌بینمتون، خاله‌جان.‬
‫- جان رو دیدی؟‬ ‫- نه.‬
‫دارم چهارمین زن سابق آینده‬ ‫پدر لیلا رو نگاه می‌کنم.‬
‫حیف شد. ازش خوشم میومد.‬
‫- منم همینطور.‬ ‫- و جان؟‬
‫فکر کنم کارولین داره اونو ‫به همه معرفی می‌کنه.‬ به همه.‬
‫کارولین کیه؟‬
‫یه چیزی تو مایه‌های دستیار شخصی‬ ‫یادگاره.‬
‫عجیبه که یه غریبه که عضو خانواده نیست‬
‫اینقدر مورد اعتماد باشه.‬
‫گاهی اوقات غریبه بودن یه مزیته.‬
‫حلقه داخلی یه خانواده‬ ‫گاهی می‌تونه پیچیده باشه، ماوی.‬
‫منظورش توطئه‌چینیه ولی روش نمی‌شه بگه.‬
‫می‌تونه همه‌چیو برات تعریف کنه.‬
‫حواست به لباست باشه.‬
‫بذار اینطوری بگم.‬
‫بعضی‌ها برای داشتن هلیکوپتر شخصی‬ ‫دست به هر کاری می‌زنن.‬
‫آره، یه لحظه. دارم دنبال...‬
‫- یه لحظه. دارم دنبال یه جای خلوت می‌گردم.‬ ‫- الو؟‬
‫این دوست‌پسرشه؟‬
‫الو؟‬
‫بله، الو؟‬
‫خب؟ چطورین شما دو تا؟‬
‫مهمونی چطوره؟ کیا اونجان؟‬
‫مهمونی خیلی بزرگه.‬ ‫تا حالا حداقل با ۱۰۰ نفر آشنا شدم.‬
‫ولی تو چطوری؟‬
‫فکر کردم کار واجبی داری.‬
‫خب، من به بابات گفتم‬ ‫الان وقت مناسبی نیست.‬
‫- ولی...‬ ‫- فقط بهش بگو، بابا.‬
‫پسر، یه موکل جدید داریم.‬
‫حق‌الوکاله‌ش از درآمد سالانه‌مون‬ ‫بیشتره.‬
‫یه هدیه از آسمونه.‬
‫این بزرگ‌ترین پرونده‌ایه که تا حالا داشتیم.‬
‫ولی می‌خواد‬ ‫همه وکیلامون اینجا باشن.‬
‫متاسفم.‬
‫من اینجا بهت احتیاج دارم.‬
‫- کِی؟‬ ‫- خواستگاریت...‬
‫شاید بتونی یه‌کم عقب بندازیش؟‬
‫الو! جان؟‬
‫یه خبر بد دارم.‬
‫خب.‬
‫من باید‬
‫برگردم هامبورگ.‬
‫یه موکل جدید و مهم پیدا شده.‬
‫این می‌تونه یه نقطه عطف باشه.‬ ‫اولین جلسه فردا ساعت نه صبحه.‬
‫- نمی‌تونی جلسه رو آنلاین برگزار کنی؟‬ ‫- می‌خواد کل شرکت اونجا حضور داشته باشه.‬
‫و حقوق قراردادها حوزه تخصص منه.‬
‫درسته. چرا تعجب نکردم؟‬
‫می‌تونم سعی کنم حداقل آخر هفته رو بمونم.‬
‫ببین، این همون کاریه که خیلی ‫بهش احتیاج داری،‬ مگه نه؟‬
‫آره.‬
‫پس مطمئنم.‬
‫تو برو،‬
‫ولی به محض اینکه کارت تموم شد برگرد.‬
‫به محض اینکه کارت تموم شد.‬
‫باشه.‬
‫- باشه.‬ ‫- باشه.‬
‫خانم‌ها و آقایان،‬ ‫لطفاً از ملتم جومبول استقبال کنید!‬
‫می‌خواستم خداحافظی کنم.‬
‫اوه. امیدوارم اتفاق بدی نیفتاده باشه.‬
‫نه، فقط به‌خاطر کاره.‬
‫دلم برات تنگ می‌شه.‬
‫خداحافظ.‬
‫خیلی خوشحالم که به ‫نوه‌م، ماوی، خوش‌آمد بگم،‬
‫نه تنها به خانواده‌مون،‬
‫بلکه به شرکتمون هم،‬
‫هلدینگ بیلگین!‬
‫اون در آینده نزدیک، سمت ‫مهمی رو به عهده می‌گیره.‬
‫داره بهت تو خانواده و تیم ‫مدیریت شرکت خوش‌آمد می‌گه.‬
‫امیدوارم شب خوبی داشته باشین...‬
‫اینجور آدمیه، یادگار.‬
‫استعداد رو می‌شناسه و هر ‫کاری می‌کنه تا پرورشش بده.‬
‫ممنون بابت ترجمه.‬
‫اوه! کنت جذاب و مجرد.‬
‫«کنت» خالی کافیه.‬
‫باشه.‬
‫باید برم مادربزرگم رو ببینم.‬
‫خانم یادگار، لطفاً از این طرف!‬
‫ماوی!‬
‫با این قیافه متفکرت، واقعاً شبیه پدرت شدی.‬
‫کله‌شق بود. و شجاع.‬
‫از هر چیزی بالا می‌رفت.‬
‫همیشه حیوانای مریض و ‫زخمی رو با خودش میاورد خونه.‬
‫می‌خواست دنیا رو عوض کنه.‬
‫دقیقاً مثل تو.‬
‫مصاحبه‌ت رو خوندم.‬
‫ایده‌های بزرگی داری، نه فقط تو معماری.‬
‫- می‌خواستم در همین مورد صحبت کنم.‬ ‫- ما شرکت بزرگی هستیم.‬
‫اگه بخوای، اینجا می‌تونی تأثیر ‫واقعی بذاری و به همه‌چیز شکل بدی.‬
‫ممنونم. این...‬
‫- نمی‌دونم چی بگم. این...‬ ‫- فعلاً چیزی نگو، هوم؟‬
‫- ماوی!‬ ‫- ماوی!‬
‫خوش اومدی.‬
‫عزیزم.‬
‫وای، چقدر زیبایی. فوق‌العاده‌ای!‬
‫من ترکی بلد نیستم.‬
‫خاله، ماوی ترکی بلد نیست.‬
‫هیچ‌وقت یاد نگرفته.‬
‫معلومه که یه آلمانچیه.‬
‫- ما فکر می‌کردیم بلده.‬ ‫- فامیلای بیچاره. اونا آلمانی بلد نیستن.‬
‫گونِی، سلام.‬
‫سلام، نوه جان.‬
‫یا باید بگم «وارث»؟‬
‫گونِی، می‌خوایم با ماوی یه عکس بگیریم.‬
‫تو می‌گیری؟‬
‫می‌خوان باهات عکس بگیرن.‬
‫- آره.‬ ‫- آره.‬
‫بله، خانوم‌ها.‬
‫خب.‬
‫سه، دو، یک.‬
‫و... خیلی خوب.‬
‫- تمومه.‬ ‫- خیلی ممنون.‬
‫اوه، عزیزم.‬
‫چقدر قشنگ!‬
‫ماوی!‬
‫- کنت!‬ ‫- شب‌به‌خیر.‬
‫تو هم اینجایی.‬
‫می‌خواستم ماوی رو به سوزان معرفی کنم.‬
‫چه ورود باشکوهی.‬
‫اگه دوست داری می‌تونم بهت قرضش بدم.‬
‫با اجازه.‬
‫سوزان کیه؟‬
‫فقط همراهی کن.‬
‫زود تموم می‌شه. گشنته؟‬
‫مرسی.‬
‫این خیلی خوشمزه‌ست.‬
‫منو یاد ساندویچ‌های ماهی هامبورگ میندازه.‬
‫هنوز داری به حرفای یادگار فکر می‌کنی؟‬
‫آخه خیلی عجیبه.‬
‫من اینجا یه خانواده بزرگ ‫دارم که اصلاً نمی‌شناختمشون.‬
‫ممنون.‬
‫حالا قراره به این امپراطوری هم ملحق بشم؟‬
‫من تازه دفتر کار خودمو راه انداختم.‬
‫نمی‌دونم اصلاً این‌همه کار ‫رو می‌خوام یا از پسش برمیام.‬
‫و همه‌چی همین‌طوری داره میفته ‫تو دامن من، فقط چون نوه‌ش هستم؟‬
‫آقازاده.‬
‫مرسی.‬
‫این خانواده بیلگینه.‬
‫می‌دونم.‬
‫و می‌خوام بخشی ازش باشم.‬
‫می‌دونی، همیشه برام سؤال ‫بود که پدرم اهل کجاست.‬
‫نمی‌خوام فقط وارث باشم.‬
‫می‌خوام بهشون نشون بدم کی ‫هستم و چه کارهایی ازم برمیاد.‬
‫و اینکه واقعاً از پسش برمیام.‬
‫نگاه کن. قلعه دختر.‬
‫یه سلطان این برج رو ساخته ‫چون یه فالگیر پیش‌بینی کرده بود‬
‫که دختر محبوبش تو تولد ۱۶ ‫سالگیش با نیش مار می‌میره.‬
‫و روز تولد ۱۶ سالگیش، براش میوه فرستاد.‬
‫اما یه مار بین انجیرها قایم شده بود.‬
‫کافی بود به‌جای اینکه دخترش ‫رو بفرسته یه جزیره دورافتاده،‬
‫براش یه قایق می‌خرید.‬
‫اما یه همچین برجی خیلی ‫محکم‌تره. ضد طوفانه، و بادوامه.‬
‫آها! اینو یه معمار می‌گه.‬
‫تو خیلی چیزا درموردم می‌دونی. ‫من هیچی درموردت نمی‌دونم.‬
‫اوه، چیز زیادی برای گفتن نیست.‬
‫فوق لیسانس مهندسی عمرانم ‫رو تو کارلسروهه گرفتم‬
‫و یه ساله که کسب‌وکار ‫خانوادگیمون رو اداره می‌کنم.‬
‫یه تاجر حوصله‌سربر، این ‫چیزیه که دوست‌دختر سابقم می‌گه.‬
‫اما همه‌ش شایعه‌ست.‬
‫ممنون، آقازاده.‬
‫به‌جا بود.‬
‫دیوونه‌کننده‌ست! کلی اتفاق افتاده، نورا.‬
‫همه‌چیو برام تعریف کن. چطور بود؟‬
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم.‬
‫عجیب‌ترین قسمتش اینه که‬
‫مادربزرگم می‌خواد من به شرکت ملحق بشم.‬
‫با اینکه به‌سختی منو می‌شناسه.‬
‫جان یهو مجبور شد برگرده هامبورگ.‬
‫هوم، باشه. چرا؟ ‬
‫- خب... یه جلسه فوری تو شرکت.‬ ‫- اوکی.‬
‫وقتی بشنوه خیلی غافلگیر می‌شه. ‫اون آینده ما رو خیلی متفاوت می‌بینه.‬
‫- حتی نمی‌دونم اینو می‌خوام یا نه.‬ ‫- ماوی، یکم بهش فکر کن.‬
‫فردا بهت زنگ می‌زنم، باشه؟‬
‫خوب بود. ممنون.‬
‫رعنا ارگولر، موکل جدیدمون.‬
‫همکارانم، خانم حسنوویچ و خانم کلر.‬
‫این پسر کوچیکمه، موسی.‬
‫داره حقوق می‌خونه و الان داره ‫دوره کارآموزیش رو پیش ما می‌گذرونه.‬
‫پسر بزرگم، جان، که اونم وکیله.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫مشتاق همکاری با شما هستم.‬
‫بالاخره خوش‌سلیقگی تو این خانواده ارثیه.‬
‫تو رو به مهم‌ترین دوستام معرفی می‌کنم.‬
‫همه‌شون زن‌های تاجر و موفقی‌ان.‬
‫اپلیکیشن من می‌گه این شکل ‫تفاله قهوه یعنی مهمون در راهه.‬
‫مادرشوهرت داره میاد؟‬
‫این حرفو نزن. خدا نکنه!‬
‫دارن درمورد معنی تفاله‌های قهوه حرف می‌زنن.‬
‫اگه از من بپرسین، اپلیکیشن من بهترینه.‬
‫و این اپلیکیشن چی‌کار می‌کنه؟‬
‫آینده رو پیش‌بینی می‌کنه.‬
‫ما یه ضرب‌المثل داریم.‬
‫«به فالگیر اعتماد نکن...»‬
‫«...اما بی‌خیال راهنماییش هم نشو.»‬
‫چشم‌انداز شغلی یه معمار ‫جوون تو آلمان چطوره؟‬
‫من فالگیر نیستم، ملتم.‬
‫خب، برنامه‌ای برای آینده داری؟‬
‫چیزی که مهمه، برنامه‌های ‫یادگار برای آینده‌ست.‬
‫چه انتظاری داشتی؟‬
‫مادرش رو که می‌شناسی. نتیجه‌ش همین می‌شه.‬
‫هیچی از حرفای دوستای یادگار نمی‌فهمیدم.‬
‫انگار این کافی نبود، هسته ‫زیتون رو هم تف کردم تو دستم.‬
‫کار خوبی کردی. بقیه‌ش ‫چرت‌وپرت‌های از دماغ فیل افتاده‌هاست.‬
‫نیازی به سخنرانی درمورد ‫مسائل اجتماعی ندارم.‬
‫تو اون مهمونی با دوستای ‫یادگار مثل احمق‌ها رفتار کردم.‬
‫ماوی، تو خیلی متفاوت بزرگ شدی.‬
‫- لازم نیست تظاهر کنی.‬ ‫- تظاهر؟ ‬
‫اصلاً می‌دونی چه حسی داره که ‫یکی باید همه‌چیز رو برات ترجمه کنه؟ ‬
‫- مامان، من اینجا حس یه آلمانچی واقعی رو دارم.‬ ‫- ما آلمانچی هستیم.‬
‫و تو یه آلمانچی خیلی با استعدادی.‬
‫اگه کسی ازت خوشش نمیاد چون ‫هسته زیتون رو روی چنگالت نمی‌ذاری،‬
‫به درک.‬
‫آره، حق با توئه.‬
‫ممنون، مامان.‬
‫فکر کنم این بازدید برات راحت‌تر باشه.‬
‫این روزا به‌ندرت میام اینجا.‬
‫دفتر گونِی طبقه‌ی بالاست.‬
‫آدم راحتی نیست، اما تاجر فوق‌العاده‌ایه.‬
‫پدربزرگِ پدربزرگت.‬
‫پدربزرگت.‬
‫آره.‬
‫و اینجا هنوز برای نوه‌ها و نتیجه‌ها جا هست.‬
‫کی می‌دونه.‬
‫خوش اومدین، خانم یادگار. آقای ‫گونِی خبر دارن تشریف میارین؟‬
‫نه، فقط یه سلام و احوالپرسی ‫کوتاهه. لازم نبود بهش خبر بدیم.‬
‫چند بار بهت گفتم؟ نمی‌خوام کسی مزاحمم بشه.‬
‫عمه یادگار.‬
‫چه غافلگیری‌ای.‬
‫امیدوارم غافلگیری خوبی باشه.‬
‫در واقع یه غافلگیری ‫فوق‌العاده‌ست. و ماوی...‬
‫دارم ماوی رو با اینجا آشنا می‌کنم و ‫می‌خواستم درمورد اون روستا باهات صحبت کنم.‬
‫البته اگه وقتش رو داشته باشی.‬
‫مادربزرگم تا وقتی فوت ‫کرد اونجا زندگی می‌کرد.‬
‫ما همیشه تعطیلات رو اونجا می‌گذروندیم.‬
‫پدرت عاشق اونجا بود.‬
‫همیشه تو غارها می‌دوید.‬
‫ما هر کاری از دستمون برمیومد انجام دادیم.‬
‫اما سنگش زیادی متخلخله.‬
‫مردم بیش از حد بازسازیش کردن.‬
‫توریست‌های زیادی هم در طول ‫این سال‌ها سنگ‌هاشو کندن و بردن.‬
‫یه چیزی شبیه دیوار برلین.‬
‫آخرش هم مثل پنیر سوئیسی سوراخ سوراخ شد.‬
‫اون روستا الان داره خرج ‫خیلی زیادی رو دستمون می‌ذاره.‬
‫نوسازی کردنش اصلاً ممکن نیست.‬
‫به نظرم باید کلاً خرابش کنیم.‬
‫ما بیش از حد از اون روستا غافل شدیم.‬
‫خودت رو سرزنش نکن. الان ‫جز یه ویرونه چیزی اونجا نمونده.‬
‫من حلش می‌کنم، باشه؟‬
‫حتی فکر آخرین ساکنانش رو هم می‌کنم.‬
‫اشکالی نداره چندتا عکس بگیرم؟‬
‫- برای چی؟‬ ‫- به نظرم خیلی جذابه.‬
‫تو هامبورگ، به‌ندرت از سنگ ‫توف تو ساخت‌وساز استفاده می‌کنن.‬
‫فقط می‌خوام یه نگاه دقیق‌تر بهش بندازم.‬
‫آه، جان پیداش شد.‬
‫استرس زیاد، فشار زمانی وحشتناک...‬
‫اگه این‌طوری پیش بره، ‫نمی‌تونم از اینجا خلاص شم.‬
‫تو چطوری؟ ‬
‫دلم برات تنگ شده.‬
‫منم دلم برات تنگ شده.‬
‫بگو ببینم.‬
‫- داری با ماوی حرف می‌زنی؟‬ ‫- آره.‬
‫جان، گشنه‌ای؟‬
‫نه.‬
‫ماوی، تو عکسا فوق‌العاده بودی.‬
‫ممنون.‬
‫کدوم عکسا؟‬
‫- سلام، ماوی! ‬ ‫- سلام، حلمی.‬
‫متأسفم که جان مجبور شد برگرده.‬
‫اشکالی نداره.‬
‫تو مهمونی. خیلی شیک و راحت به نظر می‌رسیدی.‬
‫و تو خیلی خوشگل شده بودی.‬
‫خوشبختانه تو عکسا قایمش کردی.‬
‫من قایمش نکردم. یهو غیبش زد!‬
‫بدون وقفه دارن کار می‌کنن.‬
‫اگه از من بپرسی، اون موکل جدیده دیو...‬
‫اینه، دوباره زنگ زد. باورم نمی‌شه.‬
‫وصلش می‌کنم به جان.‬
‫- باشه پس، خداحافظ.‬ ‫- خداحافظ.‬
‫- گونِی.‬ ‫- و؟ از اتاق خوشت اومد؟‬
‫واقعاً قشنگ‌ترین سوئیت ماست.‬
‫فکر کنم قشنگ‌ترین سوئیت کل اروپاست.‬
‫معمولاً فقط بازیگرای معروف ‫و رئیس‌جمهورها اینجا می‌مونن.‬
‫حتی پادشاه‌ها!‬
‫ولی هیچ بازیگر زن یا ‫ملکه‌ای نه؟ اون برام جالب‌تره.‬
‫اما مطمئنم اینجا نیستی که ‫درمورد اتاق حرف بزنی.‬
‫واقعاً؟‬
‫نه، به نظرم عالیه‬
‫که می‌تونیم این‌قدر راحت با هم حرف بزنیم.‬
‫واقعاً.‬
‫حالا که صحبت از ملکه‌ها شد...‬
‫اگه فکر می‌کنی‬
‫که اِدو و طراح لباسش‬
‫می‌تونن اون کلاس و شخصیتی ‫که لازم داری رو بهت بدن‬
‫تا بتونی بخشی از خانواده ما بشی،‬
‫متأسفم که باید ناامیدت کنم.‬
‫مادرت، اون...‬
‫مطمئنم خیلی دلش برات تنگ شده.‬
‫مگه نه؟ آینور...‬
‫ما به یادش هستیم. آره، هستیم.‬
‫لطفاً اشتباه برداشت نکن. ‫من بدِ تو رو نمی‌خوام.‬
‫فقط می‌خوام از یه دل‌شکستگی و یه افتضاح ‫طولانی و کش‌دار نجاتت بدم، می‌فهمی؟‬
‫این خیلی... لطف بزرگیه.‬
‫خواهش می‌کنم. یکی از نقاط قوت منه.‬
‫اما برگردیم سر حرفم. می‌دونی، این...‬
‫چطور بگم.‬
‫این...‬
‫...بوی گند یه کارگر مهاجر.‬
‫هیچ‌وقت از شرش خلاص ‫نمی‌شی، مهم نیست چقدر صعود کنی،‬
‫آلمانچی.‬
‫از جان بپرس. اون می‌فهمه‌چی می‌گم.‬
‫حتی با اینکه وکیله، هنوزم اون بو رو می‌ده.‬
‫وای خدای من، این اتاق تمومی نداره.‬
‫نمی‌تونم بهترین دوستم ‫رو تو استانبول تنها بذارم.‬
‫وای خدای من، و من اینجام.‬
‫و فردا،‬
‫شهر رو فتح می‌کنیم.‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫سلام.‬
‫خیله خب. یالا، نورا.‬
‫نورا!‬
‫- نورا، یالا. به اندازه کافی برداشتی.‬ ‫- اینا برای تو راهه.‬
‫تو بهترینی.‬
‫یه لحظه.‬
‫یالا. برو تو.‬
‫وای خدای من.‬
‫مرسی.‬
‫اون یکی هم.‬
‫اون برج گالاتاست. همیشه ‫دلم می‌خواست برم اونجا.‬
‫اونجا یه دکه هست که مجسمه‌های ‫احمد چلبی رو می‌فروشه.‬
‫اون اولین کسی تو دنیا ‫بود که سعی کرد پرواز کنه.‬
‫از برج گالاتا پرید.‬
‫- ممنون.‬ ‫- ممنون.‬
‫باید بریم تو.‬
‫و... خیلی بهم نزدیک شد و سعی ‫کرد گردنم رو بو کنه و از این کارا.‬
‫فکر کنم موضوع درمورد ‫تخریب اون روستا تو کاپادوکیاست.‬
‫گونِی از اینکه از نقشه‌ها ‫عکس گرفتم خوشش نیومد.‬
‫گفتن «آلمانچی» واقعاً کار چیپیه.‬
‫حتی برای کسی مثل گونِی.‬
‫«آلمانچی».‬
‫معنیش چیه؟‬
‫یه اصطلاحیه که به‌عنوان ‫توهین استفاده می‌شه.‬
‫اِدو!‬
‫این سس خرچنگه خیلی خوبه.‬
‫- این سس فوق‌العاده‌ست!‬ ‫- اِدو!‬
‫تُرک‌های اینجا تو ترکیه برای تحقیر ‫کردن تُرک‌های آلمان ازش استفاده می‌کنن.‬
‫ما هیچ‌وقت از اون اصطلاح استفاده نمی‌کنیم.‬
‫هیچ‌وقت.‬
‫انگار همیشه زیر نظرم و کلی ازم انتظار دارن.‬
‫ولی اصلاً نمی‌دونم معنی همه‌ی اینا چیه.‬
‫ماوی، تو نوه یکی از ‫بانفوذترین زن‌های ترکیه‌ای.‬
‫پس «همه‌ی اینا» تقریباً یعنی همین‌جا.‬
‫این موضوع فقط درمورد شخص تو نیست.‬
‫درمورد شرکته.‬
‫و شرکت یعنی خانواده.‬
‫اگه این قضیه که گونِی سر اون ‫روستا گند زده، حقیقت داشته باشه...‬
‫یادگار می‌کشتش.‬
‫- به سلامتی ماوی.‬ ‫- به سلامتی ماوی.‬
‫به سلامتی ماوی و اینکه ‫کار گونِی رو تموم می‌کنه.‬
‫و به سلامتی اینکه نشون ‫می‌ده چه توانایی‌هایی داره.‬
‫و به سلامتی اینکه همه ‫لباسای قدیمیش رو آتیش می‌زنه.‬
‫یا اینکه می‌بخشتشون.‬
‫بیاین یه سلفی بگیریم.‬
‫- وای! چه باحال!‬ ‫- لعنتی.‬
‫نشونم بده.‬
‫ماوی، نوه بیلگین‬
‫باید به جان زنگ بزنی.‬
‫شما جداً انتظار دارین موکل من‬
‫با ده درصد سهام موافقت کنه؟‬
‫با یه سرمایه‌گذاری ۲۳ میلیونی؟‬
‫بله، با ۲۳ میلیون.‬
‫یا خدا.‬
‫موسی!‬
‫جان، باید یه چیزی بهت بگم.‬
‫اگه احیاناً اخبار ترکیه رو می‌خونی‬
‫یا تلویزیون می‌بینی، ‫می‌خوام اینو از خودم بشنوی.‬
‫منظورت «زوج رؤیایی ‫جدید طبقه مرفه» رو می‌گی؟‬
‫اینجا کلی اتفاق داره میفته.‬
‫عزیزم...‬
‫اصلاً اون‌طوری که به نظر میاد نیست.‬
‫عزیزم...‬
‫من می‌دونم ما کی هستیم.‬
‫لطفاً نگران نباش، باشه؟ ‬
‫باید برگردم داخل.‬
‫- بعداً حرف می‌زنیم، باشه؟ ‬ ‫- دوستت دارم.‬
‫فکر کنم برای امروز دیگه کافیه.‬
‫اوه، ماوی...‬
‫- ممنون.‬ ‫- بفرمایید خانم، صورت‌حسابتون.‬
‫داری چی‌کار می‌کنی؟‬
‫- من می‌خواستم حساب کنم.‬ ‫- دنگی حساب می‌کنیم.‬
‫اصلاً و ابداً. من حساب می‌کنم.‬
‫عمراً عزیزم. بده به من.‬
‫عزیزم، اینجا مهمون منی.‬
‫- تو هم همینو گفتی. عمراً.‬ ‫- جلوی همه این کار قشنگ نیست...‬
‫چی... تو الان چی‌کار کردی؟‬
‫نمی‌تونی همین‌طوری حساب کنی.‬
‫میشه گفت شما پیچیده‌ترین ‫قوانین دنیا رو دارین؟‬
‫نه. تُرک‌ها این‌طوری‌ان.‬
‫- سر حساب کردن تعارف می‌کنیم.‬ ‫- غیر از این بی‌ادبی محسوب می‌شه.‬
‫اگه بهت تعارف کردن، رد می‌کنی.‬
‫- بعد دوباره تعارف می‌شه.‬ ‫- تو هم دوباره رد می‌کنی.‬
‫تازه دفعه سوم می‌تونی به این فکر کنی که‬
‫قبول کنی یا رد کنی.‬
‫تو خیلی عجله کردی.‬
‫و ما هیچ‌وقت، هیچ‌وقت ‫پول رو دنگی حساب نمی‌کنیم.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- به سلامت برسین خونه.‬
‫باید بری ترکیه.‬
‫یارو یتیم‌خونه ساخته، از ‫آسایشگاه کودکان حمایت می‌کنه،‬
‫عضو تیم شنای المپیک بوده،‬
‫هفت تا زبون بلده، شکم هشت تیکه داره...‬
‫اونا هم چال گونه‌ست؟‬
‫باید بری اونجا.‬
‫ازم چی می‌خوای موسی؟‬
‫برم اونجا و قلمروم رو ‫مشخص کنم؟ یه همچین چیزی؟‬
‫نه، بیشتر یه چیزی تو مایه‌های ‫«ماوی زن رؤیاهای منه.»‬
‫«یه بارم سعی کردم ازش ‫خواستگاری کنم ولی گند زدم.»‬
‫بابا می‌دونه.‬
‫پرواز بعدی به استانبول شش ‫ساعت دیگه حرکت می‌کنه.‬
‫ما اینجا هواتو داریم. پس برو به دستش بیار.‬
‫بله؟‬
‫رعنا بود.‬
‫جان همین الان خداحافظی کرد. ‫دیگه نتونست اونجا نگهش داره.‬
‫تو راه استانبوله.‬
‫حتماً عکس‌های ماوی و کنت رو دیده.‬
‫اون پسر لیاقت اینو نداره ‫که مردِ زندگی ماوی باشه.‬
‫اگه ماوی با اون بمونه، هیچ‌وقت ‫واقعاً عضوی از این خانواده نمی‌شه.‬
‫یاد عثمان بیفت وقتی آینور وارد زندگیش شد.‬
‫ماوی هنوز خیلی چیزا باید یاد ‫بگیره، و اون پسر جلوش رو می‌گیره.‬
‫لطفاً بهش زنگ بزن و بگو ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.‬
‫- خوش اومدی.‬ ‫- سلام، خانم یادگار.‬
‫ممنون که اومدی.‬
‫بشین.‬
‫کارولین گفت خیلی مهمه.‬
‫می‌رم سر اصل مطلب.‬
‫می‌دونم که تو و ماوی عاشق هم هستین.‬
‫و مطمئنم که دارید رؤیای ‫آینده مشترک رو می‌بینید.‬
‫فکر کنم می‌دونی که ماوی داره به ‫شروع کار تو شرکت فکر می‌کنه.‬
‫منم با این قضیه موافقم چون یه ‫روزی همه اینا به اون به ارث می‌رسه.‬
‫خانواده ما یه خانواده ریشه‌داره.‬
‫ما آبرو داریم. مسئولیت داریم.‬
‫این موضوع به شریک زندگی‌ای ‫که انتخاب می‌کنیم هم ربط داره.‬
‫چقدر می‌گیری که‬
‫پات رو بکشی کنار؟‬
‫توی پاکت یه چک سفیده.‬
‫هر کسی یه قیمتی داره.‬
‫بنویسش.‬
‫خانم یادگار.‬
‫من ماوی رو دوست ندارم چون یه بیلگینه.‬
‫من ماوی رو به‌خاطر خودِش دوست دارم. متوجهین؟‬
‫واقعاً فکر نمی‌کنم شما عشق ما رو درک کنین.‬
‫اما من از وضعیت مالی پدر و مادرت خبر دارم.‬
‫فقط دو روز تا مهمونی یادگار مونده.‬
‫می‌خوام فردا برم کاپادوکیا ‫و یه نگاهی به روستا بندازم.‬
‫یه روز بیشتر تو کاپادوکیا؟‬
‫من پایه‌م. بدجوری به ‫یه تعطیلات احتیاج دارم!‬
‫بیلگین بودن خسته‌کننده و سخته.‬
‫حسش نمی‌کنی... کنت!‬
‫چی رو حس نمی‌کنم؟‬
‫- نه.‬ ‫- نمی‌تونی؟‬
‫- کنت.‬ ‫- نمی‌تونی؟‬
‫- کنت!‬ ‫- اوه. سلام، کنت.‬
‫- سلام.‬ ‫- اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟‬
‫- تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟‬ ‫- اینجا رستوران اونه.‬
‫- می‌تونم باهات حرف بزنم؟‬ ‫- آره، حتماً.‬
‫بچه‌ها!‬
‫دسترسی به اطلاعات سازمان ‫ساختمانی کاپادوکیا سخته؟‬
‫سخت؟ آره. ولی شدنیه.‬
‫چه نقشه‌ای تو سرته؟‬
‫اون روستایی که مادربزرگم اهلشه رو می‌شناسی؟‬
‫همون که تو کاپادوکیاست؟ ‫شنیدم باید خراب بشه.‬
‫کی گفته؟‬
‫یکی بهم گفت.‬
‫فکر کنم گونِی بهم گفت.‬
‫یه چیزی درمورد متخلخل بودن سنگش گفت.‬
‫فکر نمی‌کنی راست باشه؟‬
‫باید یه نگاه دقیق‌تر بهش بندازم.‬
‫تو عکسا می‌شه حفره‌ها رو دید، ‫ولی برای سنگ نرم کاملاً طبیعیه.‬
‫قدمت این روستا به اوایل ‫دوره مسیحیت برمی‌گرده.‬
‫دارن درمورد چی حرف می‌زنن؟ با من حرف بزن.‬
‫چی لازم داری؟ و تا کی؟‬
‫نقشه‌ها و گزارش‌های ‫کارشناسی‌ای که تحویل داده شده.‬
‫تا پس‌فردا لازمشون دارم. قبل از ‫اینکه یادگار جانشینش رو معرفی کنه.‬
‫و فکر کردم چون تو خودت تو این کاری و...‬
‫چی؟‬
‫جداً می‌خوای با گونِی در بیفتی؟‬
‫- سلام.‬ ‫- سلام.‬
‫- اسمتون لطفاً؟‬ ‫- جان ییلماز.‬
‫دوست‌دخترم اینجاست. فقط می‌خوام ببینمش.‬
‫متأسفم. اسمتون تو لیست نیست.‬
‫کدوم لیست لطفاً؟‬
‫- اینجا یه کلاب خصوصیه. برای ورود...‬ ‫- باورم نمی‌شه.‬
‫آلمانی هستی؟‬
‫- بله.‬ ‫- اهل کجایی؟‬
‫- هامبورگ.‬ ‫- هامبورگ؟‬
‫- آره.‬ ‫- من یه پسرعمو تو هامبورگ دارم.‬
‫عالیه!‬
‫اجازه هست؟ دوست‌دخترم ‫اون توئه. اومدم غافلگیرش کنم.‬
‫اون ماوی بیلگینه. و با کنت ولف دوسته.‬
‫فکر کردی من اخبار نمی‌خونم؟‬
‫دوست من، ما... اون با کنت ولف نیست.‬
‫چون با منه.‬
‫ما قراره ازدواج کنیم.‬
‫می‌خوام ازش خواستگاری ‫کنم. مطمئنم که قبول می‌کنه.‬
‫شاید قبلاً با هم بودین.‬
‫- ولی الان اونا با همن.‬ ‫- چرا دارن در رو می‌بندن؟‬
‫دوست من، پسرعموی من ‫که تو هامبورگه هنوز مجرده.‬
‫براش بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم. باشه؟‬
‫براش بهترین‌ها رو آرزو می‌کنم.‬
‫مادربزرگ، داری چی‌کار می‌کنی؟‬
‫- مانتی درست می‌کنم.‬ ‫- می‌تونم کمکت کنم؟‬
‫آره. با هم درستشون کنیم؟‬
‫با کمال میل.‬
‫دوستش داری؟‬
‫زیتون‌ها...‬
‫- مادربزرگ، می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟‬ ‫- هر چی می‌خوای بپرس.‬
‫به گونِی اعتماد داری؟‬
‫گونِی خیلی جاه‌طلبه.‬
‫شاید یکم زیادی جاه‌طلب. ‫خیلی با ملاحظه نیست.‬
‫اما شرکت رو بالاتر از ‫هر چیز دیگه‌ای قرار می‌ده.‬
‫این برای هر شرکتی مهمه.‬
‫مخصوصاً برای کسب‌وکارهای خانوادگی مثل ما.‬
‫از پدر تو هم همین انتظار رو داشتم.‬
‫به خانواده خوش اومدی.‬
‫جان!‬
‫چرا باهام تماس نگرفتی؟ کلی بهت زنگ زدم.‬
‫فردا صبح زود پرواز داریم به کاپادوکیا.‬
‫چی شده؟‬
‫کجا بودی؟‬
‫خونه مادربزرگم. چرا؟‬
‫و قبل از اون؟‬
‫ناهار. با اِدو، لیلا و نورا. چی شده؟‬
‫نه، برات خوشحالم.‬
‫به نظر میاد خیلی خوب تو ‫این دنیای بیلگین‌ها جا افتادی.‬
‫آره. اونا خانواده منن.‬
‫خانواده‌ت؟‬
‫چند وقته این آدمایی که بهشون ‫می‌گی خانواده رو می‌شناسی؟‬
‫موضوع چیه؟‬
‫من چه چیزی رو اینجا نمی‌فهمم، هان؟‬
‫وقتی پای خانواده تو وسط بود، ‫من همیشه طبق قوانینت بازی کردم.‬
‫از هامبورگ نرفتم. همیشه ‫تعطیلاتمون رو کوتاه کردیم.‬
‫- اون همه شام‌های یکشنبه...‬ ‫- من فکر می‌کردم تو همه اینا رو دوست داری.‬
‫دوست داشتم.‬
‫همون‌طور که از بودن با ‫خانواده خودم لذت می‌برم.‬
‫و اگه اینجا فرصت اینو ‫داشته باشم که شکل بدم...‬
‫یالا ماوی، خواهش می‌کنم. ‫تو که نمی‌خوای اینجا بمونی‬
‫و فکر کنی می‌تونی تو این ‫شرکت تغییری ایجاد کنی.‬
‫- یعنی می‌گی من نمی‌تونم؟‬ ‫- نه، ولی این تو نیستی!‬
‫تو آدم شرکتی نیستی.‬ ‫جای تو اینجا نیست.‬
‫خوبه که می‌دونی من کی هستم،‬ ‫کی نیستم و جام کجاست!‬
‫شاید تویی که می‌ترسی‬ ‫به اینجا تعلق نداشته باشی!‬
‫هرچقدر هم تلاش کنی،‬ ‫اینجا خوشحال نخواهی بود.‬
‫«اینجا خوشحال نخواهی بود.»‬
‫چطور می‌تونه این حرف رو بزنه؟‬
‫نورا؟‬
‫نکنه زیادی تند رفتم؟ ‬
‫خیلی خودخواهم؟ ‬
‫فکر می‌کنی حق با جانه؟ ‬
‫کاری که اینجا می‌کنم مهمه.‬ ‫برای من و خانواده‌م.‬
‫چرا نمی‌تونه اینو ببینه؟‬
‫بالاخره جایی که بهش تعلق دارم رو پیدا کردم.‬ ‫و اونجا اینجاست.‬
‫ممنون، بیرول.‬
‫چه خبر، اِدو؟‬
‫هوا خیلی گرمه. نظرم عوض شد.‬
‫خودتو جمع و جور کن، اِدو.‬
‫من یه استخر پر از یخ خرد شده می‌خوام‬ ‫و یه کولر گازی که مستقیم بزنه تو صورتم.‬
‫همین الان. باشه؟‬
‫باشه.‬
‫چاره‌ای نداریم.‬
‫به کاپادوکیا خوش آمدید.‬
‫ماوی! کسی متوجه نشد. بیا.‬
‫بفرمایید.‬ ‫ماهی آبی، بونیتو، ماهی خاردار داریم...‬
‫- ماهی آبی، توربوت، بونیتو... بفرمایید.‬ ‫- ...تا چند دقیقه دیگه حرکت می‌کنه.‬
‫قراره همدیگه رو ببینیم؟‬
‫هی بچه‌ها، خوشحالم که تونستم ‫باهاتون تماس بگیرم.‬ گند زدم.‬
‫ولی یه نقشه دارم. یه نقشه دیگه.‬ ‫ولی این دفعه دیگه جواب می‌ده!‬
‫- چند وقته نخوابیدی، جان؟‬ ‫- دو روز. چطور؟‬
‫- یه جورایی خیلی هیجانی شدی.‬ ‫- همه‌چی تحت کنترله.‬
‫ولی به کمکتون احتیاج دارم.‬
‫نقشه‌ت چیه؟‬
‫ماوی تو این دنیای بیلگین راهش رو گم کرده، ‬
‫و ما باید بیدارش کنیم.‬
‫داشتم فکر می‌کردم،‬
‫آینور، تو، موسی، پدر و مادرم،‬
‫و من‬
‫برای جشن تولد یادگار،‬ ‫سورپرایزی بریم اونجا.‬
‫ازش خواستگاری می‌کنم‬
‫جلوی کل خانواده.‬ ‫درست و حسابی، با یه حلقه،‬
‫زانوزده، با یه اعتراف عاشقانه...‬ ‫با همه مخلفاتش.‬
‫درست مثل دفعه قبل.‬
‫مثل دفعه قبل نه.‬ ‫این دفعه تا آخرش می‌رم.‬
‫می‌خوای یه چیزی رو بدونی؟ ‬
‫دیوونه‌ای، ولی بهت ایمان دارم.‬
‫پروازها رو رزرو می‌کنم.‬
‫با کارولین حرف می‌زنم. شاید جواب بده.‬
‫آره! به ماوی نشون می‌دیم چی واقعاً مهمه.‬
‫- امیدوارم زیاد طول نکشه.‬ ‫- ماوی؟‬
‫هوا خیلی گرمه.‬
‫باید بریم. من به اینجا تعلق ندارم.‬
‫چقدر دیگه مونده؟ دارم عرق می‌کنم.‬ ‫آفتاب داره پوستم رو خراب می‌کنه.‬
‫دیگه نمی‌تونم ادامه ‫بدم. باید از اینجا بریم.‬
‫اِدو، ما واقعاً جای درستی اومدیم؟‬
‫جای درستی اومدیم؟‬
‫من جای درستی نیستم.‬ ‫خونه جای درستیه.‬
‫باید برم هتل. یه نوشیدنی لازم دارم!‬
‫دخترا، نگاه کنید.‬
‫دارید وقتتون رو تلف می‌کنید، می‌دونستید؟‬
‫نمی‌دونید؟‬ ‫روستای ما خیلی وقت پیش فروخته شده.‬
‫چی گفت؟‬
‫گفت روستا فروخته شده.‬
‫عزیزم، در مورد هتلی که قراره ‫اینجا ساخته بشه‬ بهشون بگو.‬
‫ببین.‬
‫شما از بازسازی حرف می‌زنید،‬ ‫ولی منظورتون تخریبه.‬
‫می‌شه ازش بپرسی کی خریده؟‬
‫خاله، می‌دونید کی اینجا رو خریده؟‬ ‫اسمشون رو می‌دونید؟‬
‫نمی‌دونم کی خریده، دخترم.‬
‫یه هلیکوپتر اومد.‬
‫پیاده شدن، یه نگاهی انداختن،‬ ‫دوباره سوار شدن و رفتن.‬
‫بی‌وجدانن. دارن از جیب ما‬ ‫جیب خودشون رو پر می‌کنن.‬
‫گونی.‬
‫با اون وزغ می‌خوایم چیکار کنیم؟‬
‫هنوز تصمیم نگرفتم.‬ ‫یکی رو گذاشتم پرس و جو کنه.‬
‫«یکی رو گذاشتم پرس و جو کنه»؟‬
‫تقریباً شبیه مادربزرگ یادگار حرف می‌زنی!‬
‫بچه‌ها، گونی احمق نیست.‬
‫می‌دونه اون روستا چقدر‬ ‫برای یادگار ارزش داره.‬
‫آره، ولی واقعاً فکر می‌کنی‬ ‫این زنا نمی‌تونن... کنت!‬
‫کی نمی‌تونه؟‬
‫نه، «نمی‌تونه» نه. منظورم کنته.‬
‫- هی، هی.‬ ‫- آه، کنت.‬
‫باید اینو ببینی.‬
‫از کجا می‌دونستی‬ ‫کجا منو... ما رو... ما رو پیدا کنی؟‬
‫- من بهش گفتم.‬ ‫- صبر کن ببینم. اون منبعته؟‬
‫یه منبع دردسر دائمی.‬
‫حاضرجوابه.‬
‫اجازه هست؟‬
‫ممنون.‬
‫پنج دقیقه وقت داری؟‬ ‫یا شاید بیشتر؟‬
‫باید یه چیزی بهت نشون بدم.‬
‫پنج دقیقه وقت داری؟ یا حتی بیشتر؟‬
‫شاید خیلی بیشتر وقت داشته باشه.‬
‫- باید جلوشون رو بگیریم.‬ ‫- حتماً. همین الان.‬
‫- خب؟‬ ‫- خب، خواهش می‌کنم، ادامه بده.‬
‫- من هیچ جا نمی‌رم.‬ ‫- آروم باش.‬
‫کنت فقط می‌خواد به ما... وی کمک کنه.‬
‫ماوی، خودت دیدی چه خبر بود.‬
‫گونی پشت فروش این روستاست.‬
‫و یه جوری بهت نشونش می‌دم‬ ‫که تا حالا ندیدی.‬
‫اون روستا اون پشته.‬ ‫می‌بینیش؟‬
‫حالا تصور کن همه اینا‬ ‫با بولدوزر خراب بشه.‬
‫واقعاً قشنگه.‬
‫همینطوره.‬
‫ماوی؟‬
‫- متأسفم.‬ ‫- ببخشید.‬
‫من... من اصلاً متأسف نیستم.‬
‫کنت، من با جانم.‬
‫می‌دونم.‬
‫وقتشه که ما...‬
‫- آره.‬ ‫- آره.‬
‫راننده.‬
‫اون پسره، جان، کل خانواده‌ش رو هم‬ ‫داره میاره؟‬
‫فقط پدر و مادرش و برادرش.‬
‫بگو ببینم، تو طرف کی هستی؟‬
‫در مورد جانشینت،‬
‫گونی می‌خواد روی بیانیه مطبوعاتی‬ ‫با تو کار کنه.‬
‫مردم منتظر یه تصمیمن.‬
‫یه اعلامیه. تو جشن تولدت.‬
‫داریم برای فرود در کاپادوکیا‬ ‫ارتفاع کم می‌کنیم.‬
‫خوشحالم که تونستیم در موردش حرف بزنیم.‬
‫ماوی؟‬
‫- جان.‬ ‫- من خیلی احمق بودم.‬
‫باید تو استانبول پیشت می‌موندم.‬
‫یالا. بیا بریم.‬
‫جان.‬
‫ماوی، یه چیزی هست که‬ ‫می‌خوام باهات در موردش حرف بزنم.‬
‫- حتماً.‬ ‫- همه‌چی یه‌کم گیج‌کننده‌ست.‬
‫آره، حتماً. حرف بزنیم.‬ ‫منم باید یه چیزی بهت بگم.‬
‫اینقدر اتفاق افتاده که دیگه نمی‌کشم.‬
‫- اول تو.‬ ‫- اول تو.‬
‫- نه، یالا. بگو.‬ ‫- ماوی!‬
‫مادربزرگ! ‬
‫تولدت مبارک!‬
‫تولدت مبارک! ‬
‫تولدت مبارک.‬
‫ممنونم.‬
‫می‌شه لطفاً‬ ‫چند لحظه با ماوی تنها باشم؟‬
‫رانا ارگولر؟ اون اینجا چیکار می‌کنه؟‬
‫ماوی، می‌دونی چقدر خوشحالم‬ ‫که تو وجود داری‬
‫و اینکه پیدات کردم؟‬
‫ممنون.‬
‫مادربزرگ، باید در مورد گونی‬ ‫باهاتون حرف بزنم.‬
‫اون گذاشته خونه‌های روستا‬ ‫خراب بشن‬
‫تا دیگه قابل بازسازی به نظر نرسن.‬
‫گونی می‌خواست روستا رو خراب کنه‬ ‫تا یه مجتمع هتل بسازه.‬
‫اینم از «سنگ متخلخل»‬ ‫و«هزینه‌های بالای بازسازی».‬
‫بهتون دروغ گفته.‬
‫من همیشه با گونی‬ ‫مثل پسر خودم رفتار کردم.‬
‫بعدش شد یه...‬
‫پسرخوانده.‬
‫یکی که تشنه قدرت و پوله، ولی...‬
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم بهم خیانت کنه.‬
‫خب، خونه‌ها کار زیاد دارن،‬
‫ولی من با چندتا شرکت‬ ‫تماس گرفتم.‬
‫اگه بخواید، من می‌تونم ‫بازسازی رو مدیریت کنم.‬
‫قشنگ‌ترین هدیه من،‬ ‫قشنگ‌ترین هدیه تولد رو بهم می‌ده.‬
‫آیا ماوی امروز گونی را ‫از تخت به زیر می‌کشد؟‬
‫آیا پرنسس ماوی بر تخت می‌نشیند؟‬
‫بحران وراثت در خانواده بیلگین‬
‫دسیسه‌های گونی بیلگین‬
‫ممنون.‬
‫حالتون چطوره؟‬
‫- خواهش می‌کنم.‬ ‫- سلام!‬
‫- سلام، خوشگله.‬ ‫- اوه، چه خوب!‬
‫چه خوب که اینجایید!‬
‫اِدو! ما اینجاییم!‬
‫مامان!‬
‫بالاخره اومدی!‬
‫مهمانان عزیز، دوستان گرامی،‬
‫صمیمانه به شما خوشامد می‌گم.‬
‫- ممنون.‬ ‫- متشکرم.‬
‫ممنون. خیلی ممنونم.‬
‫همه ما خیلی خوشحالیم‬
‫که در این شب زیبا کنار ما هستید. ممنونم.‬
‫و اما ستاره امشب،‬ ‫همه ما خیلی خوب می‌شناسیمش.‬
‫- زن خیلی تأثیرگذاریه.‬ ‫- هی، داداش. نگاه کن.‬
‫- یه تاجر فوق‌العاده موفق.‬ ‫- اون کنته.‬
‫اون یه الهام‌بخشه‬
‫برای من و برای کل خانواده ما.‬
‫یه مادر مهربونه.‬
‫برای یادگار بیلگین،‬ ‫رئیس هیئت مدیره شرکتمون،‬
‫ستاره امشب،‬ ‫و صاحب تولد،‬
‫لطفاً...‬
‫- بفرمایید.‬ ‫- ممنون، گونی.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫منم می‌خوام از همه شما تشکر کنم.‬
‫این همه راه رو اومدید‬ ‫تا در این روز خاص کنار من باشید.‬
‫می‌دونم منتظر یه خبر مهم‬ ‫از طرف من هستید.‬
‫ولی امروز خبری در کار نیست.‬
‫اما یه چیز دیگه برای جشن گرفتن داریم.‬
‫ماوی...‬
‫- آفرین!‬ ‫- آفرین!‬
‫- آفرین، ماوی!‬ ‫- آفرین.‬
‫...و کنت...‬
‫...یه هدیه فوق‌العاده بهم دادن.‬
‫اونا روستای اجدادی من رو نجات دادن.‬
‫وای. آفرین!‬
‫ماوی، پدرت‬ ‫خیلی بهت افتخار می‌کرد.‬
‫همه‌چی تحت کنترله!‬ ‫هول نشو. همه‌چی خوبه.‬
‫بیاید همه به سلامتی‬ ‫این دو آدم فوق‌العاده بزنیم!‬
‫- آفرین!‬ ‫- به سلامتی ماوی و کنت!‬
‫به سلامتیتون!‬
‫- به سلامتی!‬ ‫- به سلامتی!‬
‫جان، داری چیکار می‌کنی؟‬
‫- می‌تونیم یه لحظه حرف بزنیم؟‬ ‫- آره.‬
‫- آره؟‬ ‫- آره، حتماً.‬
‫سلام!‬
‫نمی‌تونم صبر کنم تا ازش خواستگاری کنه.‬
‫معلومه اونم نمی‌تونه.‬
‫- ببخشید؟‬ ‫- زوج زیبایی هستن.‬
‫آره، درسته.‬
‫ماوی، من پریروز‬ ‫رسیدم استانبول.‬
‫باشه.‬
‫مادربزرگت رو دیدم...‬
‫حرکت شطرنج هوشمندانه‌ای بود، پسرعموی عزیز.‬
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟ گمشو!‬
‫معذرت می‌خوام، جان عزیز.‬
‫بگو ببینم، ماوی، می‌دونستی‬ ‫که جان از ما بیلگین‌ها متنفره‬
‫ولی پول ما رو می‌گیره تا ‫خانواده‌ش رو نجات بده؟‬
‫- آها.‬ ‫- ببخشید؟‬
‫داری چه زری می‌زنی؟‬
‫نه؟‬
‫می‌خواستم بهت بگم.‬ ‫داره همه‌چیز رو وارونه جلوه می‌ده.‬
‫اون پسر اصلاً مناسب ماوی نیست.‬
‫- آره، موافقم.‬ ‫- عمراً.‬
‫هیچی از مد و استایل سرش نمی‌شه.‬
‫پسر هم مثل مادرشه.‬ ‫آدمای خوبی نیستن.‬
‫نگاهشون کن!‬
‫- جان، راسته؟‬ ‫- ماوی، داره از خودش درمیاره.‬
‫تظاهر به شرافتمندی می‌کنه‬
‫در حالی که پشت سر همه‬ ‫جیب خودش رو پر می‌کنه.‬
‫هی، گمشو، احمق.‬
‫این خود واقعیت داره رو می‌شه؟‬
‫ماوی، اینطوری نیست. اصلاً اینطور نیست.‬
‫اگه باورم نمی‌کنی،‬ ‫برو ببین اون پایین چه خبره.‬
‫تو به اندازه چرک زیر ناخن پسرمم‬ ‫نمی‌ارزی.‬
‫وای!‬
‫ترکی بلده.‬
‫خیلی هم خوب بلده!‬
‫ماوی.‬
‫ماوی، صبر کن.‬
‫دوباره کار خودت رو کردی.‬
‫هیچی یاد نگرفتی؟‬
‫- مامان؟‬ ‫- به نظر میاد مامانت یه‌کم گیج شده.‬
‫گیج شده، آره؟‬
‫اون موقع، مادربزرگت‬ ‫بهم پول پیشنهاد داد تا پدرت رو ول کنم.‬
‫چون به اندازه کافی خوب نبودم.‬ ‫چون عشق ما به شأن و مقامش نمی‌خورد.‬
‫این مزخرفه، آینور.‬
‫بریم خونه. لطفاً بهم اعتماد کن.‬
‫ماوی، بیا.‬
‫- ماوی، حرفشون رو باور نکن.‬ ‫- ساکت شو!‬
‫ماوی!‬
‫ماوی، لطفاً صبر کن.‬
‫آفرین، آینور.‬
‫ماوی، یه دقیقه صبر کن.‬
‫- ماوی، به من گوش کن...‬ ‫- ولم کن!‬
‫شنیدی چی گفت.‬
‫ولش کن.‬
‫- من می‌تونم از خودم دفاع کنم.‬ ‫- شکی ندارم، ماوی.‬
‫می‌دونم قوی هستی.‬
‫- ماوی، باید همین الان تصمیم بگیری.‬ ‫- باشه، بس کنید. کافیه.‬
‫اولین ملاقات ما رو یادگار ترتیب داده بود.‬
‫چی؟‬
‫ولی اتفاقی که بین ما افتاد‬ ‫تو این چند روز اخیر...‬
‫- واقعی بود. خودت اینو می‌دونی.‬ ‫- چی؟‬
‫ماوی.‬
‫کی می‌خوای در مورد‬ ‫بالون‌سواری دوتاییتون بهش بگی؟‬
‫کدوم بالون کوفتی، هان؟‬
‫خب، عکس‌ها قشنگن.‬
‫به نظرم رمانتیکه. خب، تقریباً.‬
‫جان، من نبوسیدمش.‬ ‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست. لطفاً.‬
‫اون چیزی که فکر می‌کنم ‫نیست؟ اون چیزیه که می‌بینم.‬
‫هی! سرش داد نزن.‬
‫- «سرش داد نزن»؟‬ ‫- جان!‬
‫بچه‌ها، دارید مثل پسربچه‌ها رفتار می‌کنید.‬
‫- جان!‬ ‫- هی! بس کن!‬
‫تمومش کن! جان!‬
‫جان!‬
‫وای خدای من، کیک قشنگه...‬
‫گونی، خیلی حرف زدی.‬
‫نوشیدنی می‌خوری؟‬ ‫شاید شامپاین؟‬
‫- برو کنار.‬ ‫- شماها مثل نوجوون‌ها می‌مونید.‬
‫ماوی؟‬
‫دیگه به این احتیاجی ندارم.‬
‫ماوی.‬
‫من... من خیلی متأسفم.‬
‫منم متأسفم.‬
‫- باید باهات حرف بزنم.‬ ‫- حدس می‌زدم.‬
‫منم می‌خواستم باهات حرف بزنم.‬
‫کارولین حواسش هست‬ ‫که کسی در مورد دیشب حرف نزنه.‬
‫مطبوعات هم هیچی گزارش نمی‌کنن.‬
‫لازم نیست نگران باشی.‬
‫تو هنوزم نمی‌فهمی.‬
‫واقعاً فکر می‌کردم برات مهمم.‬
‫احساساتم. خانواده‌مون.‬
‫بهت اعتماد کرده بودم.‬
‫ولی برای تو، همه‌چیز در مورد کنترله.‬
‫و اینکه بقیه چی فکر می‌کنن.‬ ‫اوضاع شرکت چطوره.‬
‫در موردت اشتباه می‌کردم.‬
‫تو منو یاد سلطان‬ ‫قلعه دختر میندازی، ‬
‫که هر کاری از دستش برمیومد کرد‬ ‫تا سرنوشت دخترش رو کنترل کنه.‬
‫از آشنایی با تو‬ ‫و نیمه ترکی خودم لذت بردم.‬
‫خوشحال بودم که یه خانواده بزرگ دارم.‬
‫ولی به خاطر دروغ‌های تو،‬ ما هر دو چیزی رو ‫که برامون از همه مهم‌تر بود از دست دادیم.‬
‫تو پسرت و نوه‌ت رو از دست دادی.‬
‫و من جان رو از دست ‫دادم، که دیگه دوستم نداره.‬
‫راستی، یادگار تماس گرفت.‬
‫لیلا رو به عنوان جانشینش انتخاب کرده.‬
‫باورت نمی‌شه.‬
‫جان داره از شرکت مرخصی می‌گیره.‬
‫فردا می‌ره سفر.‬
‫مطمئنی‬ ‫لازم نیست به گلدونات آب بدم؟‬
‫- خودم می‌تونم ازشون مراقبت کنم.‬ ‫- موسی.‬
‫- آپارتمان مال تو.‬ ‫- جدی؟‬
‫سلام، یه نامه براتون دارم.‬
‫- ممنون.‬ ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫چیه؟‬
‫از طرف یادگاره.‬
‫«من اشتباهات زیادی کردم.‬ ‫این یکیشه.»‬
‫جان و تو حق دارید از دستم عصبانی باشید.‬
‫ولی نمی‌خوام اون رو از دست بدی.‬
‫اون دوستت داره.‬
‫«نه به قیمت تمام پول دنیا.»‬
‫ماوی، اون امروز پرواز داره.‬
‫منتظر چی هستی؟‬
‫برو!‬
‫- جان!‬ ‫- این دیوونه‌ست؟‬
‫ما... ماوی؟‬
‫- یه لحظه لطفاً.‬ ‫- می‌شناسیش؟‬
‫- ماوی، چی شده؟‬ ‫- جان...‬
‫- نه، من...‬ ‫- هان؟‬
‫من گند زدم.‬
‫متأسفم.‬
‫من...‬
‫من رابطه‌مون رو به خطر انداختم چون ‫می‌خواستم‬ بخشی از این خانواده باشم.‬
‫همیشه حس می‌کردم یه چیزی کمه،‬
‫ولی تنها چیزی که این چند هفته‬ ‫دلم براش تنگ شده تو بودی.‬
‫من کشیده شدم تو این دنیا.‬
‫تو رو از خودم روندم‬ در حالی که ‫تنها کاری که می‌خواستی بکنی کمکم بود.‬
‫و کاری کردم که‬ ‫فکر می‌کردم هیچوقت نمی‌کنم.‬
‫دستت رو ول کردم.‬
‫متأسفم.‬
‫می‌دونم...‬
‫می‌دونم نمی‌تونم کاری که کردم رو جبران کنم.‬
‫ولی می‌دونی، وقتی...‬
‫وقتی تو چشمات نگاه می‌کنم،‬
‫انگار دارم برمی‌گردم خونه.‬
‫تو مهربون‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم.‬
‫از این به بعد، می‌خوام هر ماجراجویی رو‬ ‫فقط با تو تجربه کنم.‬
‫باشه؟‬
‫دوستت دارم.‬
‫- با من ازدواج می‌کنی؟‬ ‫- نه.‬
‫- چی؟‬ ‫- آره!‬
‫- آره؟‬ ‫- آره، البته!‬
‫- آره؟‬ ‫- آره!‬
‫- آره!‬
‫نامزدیتون مبارک!‬
‫هی دی‌جی، موزیک کو؟‬ ‫می‌خوایم برقصیم.‬
‫گفت بله!‬
‫- عزیزم.‬ ‫- ماوی، بیا اینجا!‬
‫بیاید اینجا، مرغای عشق.‬
‫موسی!‬
‫بیا اینجا!‬
‫بیا!‬
‫ماوی!‬
‫یالا، مامان.‬
‫نورا، بیا اینجا! نورا!‬
‫نه، نه، نه.‬
‫برو، ماوی! برو!‬
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.