‫[ مادران جوان ]
‫الو؟
‫کسی تو ایستگاه نیست.
‫آره، خط آ.
‫به ایزابل زنگ نزد بگه اتوبوس رو از دست داده؟
‫آره.
‫باشه.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫خانم.
‫شما منتظر دختری به اسم جسیکا هستین؟
‫نه.
‫جدی فکر نمیکنی ایزابل داره بهت دروغ میگه؟
‫نذاشت خودم زنگ بزنم.
‫از کجا مطمئن باشم که بهش خبر داده؟
‫تمومش کن جسیکا.
‫خودت خوب می‌دونی که مامانت نمیخواد ‫شماره و آدرسش رو بهت بدیم.
‫ایزابل بهش زنگ زده. ‫نگران نباش.
‫چرا نیومد؟
‫چی میگی؟
‫چرا نیومد؟
‫وقتی ایزابل بتونه دوباره بهش زنگ بزنه، می‌فهمی.
‫- شاید تصادف کرده. ‫- شایدم یه کار پیش‌بینی نشده براش پیش اومده.
‫خب حداقل می‌تونست یه زنگ بزنه، مامانمه، نه؟
‫براش مهم نیست، اون عوضی!
‫جسیکا، آروم باش! ‫آروم.
‫چرا میخوای الان ببینیش نه بعداً؟
‫نمی‌دونم.
‫میخوام ببینمش.
‫تا بهش بگم کاری که کرده رو ‫هیچ حیوونی نمیکنه.
‫چی کار؟
‫منو انداخت دور.
‫دورت ننداخت. ‫تو رو سپرد به دیگران.
‫- فرقی نداره. ‫- نه!
‫تو رو سپرد تا یکی ازت مراقبت کنه.
‫حتماً حس کرده که خودش ‫نمیتونه، که خیلی جوونه، خیلی فقیره.
‫منم فقیرم! ‫شرط می‌بندم از اون جوون‌ترم!
‫من هیچ‌وقت آلبام رو دور نمیندازم.
‫- چی شده؟ ‫- دیگه تکون نمی‌خوره.
‫از کی؟
‫نمی‌دونم.
‫از وقتی تو اتاقم بودم.
‫یه ساعت.
‫یه ساعت چیزی نیست، نگران نباش.
‫میتونم؟
‫سرش پایینه.
‫جاش خیلی خوبه.
‫قلبش عادی میزنه. ‫گوش کن.
‫می‌شنوی؟
‫تند میزنه. ‫ترسناکه.
‫قبلاً بهت گفتم، برای بچه‌ها طبیعیه.
‫آه! ژولی!
‫بله؟
‫داری میا رو حموم میکنی؟
‫آره. ‫داشتم میرفتم یه لباس خواب دیگه بیارم.
‫اشکالی نداره جسیکا بیاد پیشت؟
‫نه.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫بریم؟
‫کمکت میکنم.
‫خوبی؟
‫تکون خورد.
‫فهمید که باید بهت اطمینان بده.
‫چی شده؟
‫مامانم...
‫مامانم منو نمیخواد.
‫آخ! ‫داری گازم میگیری، جسیکا!
‫ول کن! ‫داری گازم میگیری، جسیکا!
‫اوه!
‫کارت شناساییت، موبایلت، حداقل بیست یورو همراته؟
‫آره.
‫اگه مشکلی پیش اومد، زنگ بزن.
‫- نوئه، لباس گرم پوشیدی؟ ‫- آره.
‫- فعلاً. ‫- فعلاً.
‫- خداحافظ همگی. ‫-پرلا.
‫موقع آشپزی با تو یه مشکلی هست.
‫ژولی دیروز به جای تو آشپزی کرد.
‫- میتونی امروز ظهر انجامش بدی؟ ‫- من خبر داده بودم، تا ساعت ۵ اینجا نبودم.
‫- به کی خبر دادی؟ ‫- سیلویا.
‫یادش رفته به من بگه.
‫من خودم درستش میکنم. ‫چی هست؟
‫یه نگاه بنداز.
‫پاستا با بادمجون.
‫باشه.
‫اوکی. نمیتونی اون کوسکوس ‫مخصوص خودتو درست کنی؟
‫یکشنبه درستش کردم.
‫اشکالی نداره. ما دوستش داریم.
‫پس با سوسیس مرگز درستش کنم؟
‫نداریم.
‫من با بتی میرم خرید. ‫میتونیم بخریم.
‫حله.
‫فردا شب تو آشپزی میکنی، باشه؟
‫باشه.
‫چی میخوای درست کنی؟
‫پاستا بلونز.
‫دیروز خوردیم.
‫- دلمه گوجه بلدی درست کنی؟ ‫- نه.
‫- با هم درستش میکنیم. ‫- مرسی.
‫- میتونم برم؟ ‫- اوهوم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫سیصد گرم چاق شده.
‫معلومه.
‫میتونی کیف‌هات رو بذاری اینجا.
‫اون چیزای منم هست؟
‫نه.
‫چرا؟
‫نرفتی بگیریش؟
‫نه.
‫بیا.
‫باید برم جایی که بتونم بشینم.
‫اونجا یه ایستگاه اتوبوس هست.
‫اولین روزم بعد از دو ماه.
‫کلید آپارتمان رو دارم.
‫کدوم آپارتمان؟
‫بهت که گفتم. ‫همونی که این مرکز برام پیدا کرده.
‫داره برمیگرده.
‫حس خوبی دارم.
‫این اولین باره که با کوچولو با هم راه میریم.
‫مثل یه زوج واقعی.
‫نه.
‫نمی‌خوای آزاد شدنم رو جشن بگیری؟
‫کی مامانت رو می‌بینیم؟
‫نمی‌دونم، هنوز بهش نگفتم.
‫که بچه به دنیا اومده؟
‫نه. که قراره بچه دار بشیم.
‫ولی تو گفتی که بهش گفتی.
‫ولش کن.
‫روبین!
‫چرا بهش نگفتی؟
‫قضیه دستگیریم هم بود. ‫دیگه خیلی شیر تو شیر میشد.
‫امشب بهش میگم.
‫میتونم باهات بیام؟
‫نه، خودم تنهایی حلش میکنم.
‫اگه نوئه رو ببینه، ‫خوشحال میشه که مادربزرگ شده.
‫تمومش کن، پرلا.
‫- چی رو تموم کنم؟ ‫- اینکه بهم بگی چی کار کنم رو تموم کن.
‫بذار سیگاریمو راحت بکشم.
‫شرط می‌بندم مامانت حتی ‫نمیدونه من وجود دارم.
‫از روستا خیلی خوشم میاد.
‫برای کار بازپروریم، محله وِن بهتره.
‫اگه بخوای میتونی بری ببینی، ‫ولی اینجا مال خونه مادرانه.
‫سیصد یوروئه.
‫اونجا نباید قیمت معمولی رو بدیم.
‫دیگه دوستم نداری.
‫چرا اینو میگی؟
‫نمی‌دونم. تنها بودیم و ‫حتی بهم دستم نزدی.
‫گفتی که حسش نیست.
‫ولی نمی‌دونم نگفتم حس بوسیدن نیست. ‫صورتمو ناز کنی، دستمو بگیری.
‫کجا میری؟
‫با تو؟
‫نه.
‫باید برای کارم رئیس گاراژ وِن رو ببینم.
‫بعدش همو می‌بینیم.
‫نه، منم باهات میام.
‫شاید بتونیم یه چیزی نزدیک گاراژ اجاره کنیم.
‫خوب میشه، نه؟
‫سلام، میمو.
‫کجایی؟
‫باشه، دارم میام.
‫میموئه. ‫با چندتا از بچه‌ها منتظرمه.
‫باید برم.
‫باشه؟
‫کجا؟
‫همونطور که قبلاً هم گفتیم، ‫نباید خیال کنی که یه بچه همه چیز رو درست میکنه.
‫اگه با من نمونه، نمیتونم از بچه نگهداری کنم.
‫برای تصمیم‌گیری خیلی زوده.
‫فکر کنم نوئه داره گریه میکنه. ‫میری بیاریش؟
‫منم دارم گریه میکنم.
‫فکر کنم گشنشه.
‫منم گشنمه.
‫پرلا، بغلش میکنی؟
‫بغلش کن، پرلا.
‫پرلا، تو بهش شیشه شیر میدی؟
‫یالا پرلا، نوبت توئه که این کارو بکنی.
‫پرلا.
‫نه.
‫می‌ترسم.
‫حس میکنم مثل شنم.
‫مثل مادرم.
‫شنی که ویسکی میخوره.
‫- دوباره خوردی؟ ‫- نه.
‫ولی حس میکنم اون تو وجودمه.
‫برای همینه که می‌خورم.
‫دوباره نباید بخوری.
‫میتونی داروت رو بخوری تا کمکت کنه، نه؟
‫نه، خوبم.
‫یه قناری داشتم.
‫اون مست بود.
‫و آواز قناری رو اعصابش بود.
‫برای همین از تو قفس گرفتش.
‫و تو آب توالت غرقش کرد.
‫فکر میکنی منو ول میکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫تو چی فکر میکنی؟
‫تشنمه.
‫آب معدنی میخوای؟
‫نوشابه نداری؟
‫میرم از آشپزخونه بیارم.
‫خدایا...
‫بهم بگو که منو ول نمیکنه.
‫بهم رحم کن.
‫پرلا؟
‫پرلا، خوبی؟
‫پرلا؟
‫صدامو می‌شنوی؟
‫پرلا؟
‫فکر میکنی میتونی بلند شی؟
‫ژولی، بیا کمک.
‫می‌بریمت تو تخت بهداری بخوابی.
‫صبر کن، خوب بگیرمش.
‫تو با من میای؟
‫آره.
‫بیا، بازومو بگیر.
‫اگه ماساژش بدم، ‫مثل کاری که موقع تشنج‌هام برام میکردن.
‫- فکر میکنی از پسش برمیای؟ ‫- آره.
‫موافقی ژولی ماساژت بده تا بدنت رو بهتر حس کنی؟
.خوبه
‫من به دکتر زنگ میزنم.
‫می‌بینمت.
‫میتونم کفش‌هاتو در بیارم؟
‫شروع میکنم.
‫شکل سرت رو خوب حس میکنی؟
‫آره.
‫دنده‌هات...
‫که تا ستون فقراتت میرن.
‫شکمت.
‫لگنت.
‫همه چیز سر جای خودشه.
‫یه دنده‌م کمه.
‫همونی که داری سر جای خودشه.
‫بازوهات رو حس میکنی.
‫و دست‌هات.
‫ای خوشگلم.
‫چاق شده؟ آره، وزنش چقدره؟
‫پنج کیلو و صد.
‫خوبه.
‫خوبی؟
‫میتونی؟
‫تنهایی؟
‫چرا اینو می‌پرسی؟
‫اگه اون اینجا باشه، من و ایل نمیایم تو.
‫بهت گفتم که دیگه باهاش نیستم.
‫ممکن بود نظرت عوض شده باشه.
‫نه.
‫گمشو!
‫بیا.
‫باز کن.
‫برو تو.
‫برو تو دیگه.
‫دیروز تقریباً نصفه‌شب تمومش کردم.
‫خوبه، نه؟
‫یالا آریان.
‫برو جلو. ‫بذار بیام تو.
‫به نظرت بزرگ کردن عکس خوب شده؟
‫آره.
‫عکاس بهم تبریک گفت.
‫ولی من گفتم که بچه من نیست.
‫داریم میریم بیرون مامان.
‫صبر کن، بذاریمش تو تخت کوچیکش.
‫ترجیح میدم پیش ما بمونه.
‫داریم میریم بیرون.
‫باشه.
‫میرم بخوابونمش.
‫آروغشو نزده؟
‫الان آروغش رو میگیرم.
‫من انجامش میدم.
‫بریم خوشگلم.
‫بیا یه کم با مامان‌بزرگ باشیم.
‫خب؟
‫نمیگی گلها قشنگن؟
‫قشنگه.
‫تو چی لیلی من؟
‫به نظرت گل‌های مامان‌بزرگ قشنگن؟
‫یه نگاه بنداز.
‫گلها رو نگاه کن.
‫یه عکس از ما با گلها میگیری؟
‫گوشیم اونجاست.
‫یه لبخند خوشگل بزن.
‫یه عکس سه‌تایی ازمون بگیر. بیا.
‫آروغشو زد. ‫میرم بخوابونمش.
‫اینا همون گل‌هاییه که وقتی به ‫دنیا اومده بودی. عکسش یادت میاد؟
‫نه، آروغشو زد.
‫میذاریش تو تخت کوچیکش؟
‫میذارمش تو جاش، عادت داره.
‫صبر کن، من انجامش میدم.
‫نه، خودم انجامش میدم.
‫میذاریمت تو جات.
‫چرا باهام سردی؟
‫سرد نیستم مامان.
‫بگو چی میخوای بگی آریان.
‫باز اون روانشناس عوضی چی تو کله‌ت کرده؟
‫هان؟
‫کسی چیزی بهم نگفته.
‫خودم یه تصمیمی گرفتم.
‫چه تصمیمی گرفتی؟
‫چرا نمیذاریش اینجا، فکر کردی نمی‌شنوه؟
‫تصمیم گرفتم لیلی رو به یه خانواده سرپرست بسپرم.
‫نمیتونی این کارو بکنی.
‫نمیتونی باهاش این کارو بکنی.
‫صبر کن آریان، فکر کن.
‫فکر کن، نمیتونی این کارو بکنی.
‫بیا، بیا بشین.
‫خانواده سرپرست، نمی‌فهمی؟ ‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیمش.
‫اینجوری پدر و مادر داره، ‫بهتر از اینه که تو پرورشگاه باشه.
‫ولی من نمی‌خواستم تو رو بسپرم، ‫مجبور بودم چون دیگه خونه نداشتم.
‫اینو می‌دونی؟
‫من به خاطر اون اینو نمیگم، ‫به نظرم براش بهتره که یه خانواده داشته باشه.
‫ولی ما خانواده‌شیم، ‫تقصیر من نیست که پدر نداره.
‫مامان، ما تصمیم گرفته بودیم سقطش کنم، تو نخواستی.
‫ولی عزیزم برای همینه که باید بسپریش به من.
‫ولی من میتونم تصمیم بگیرم، من به دنیاش آوردم.
‫اگه من نبودم، اونم نبود.
‫مامان، تو بچه می‌خواستی، نه من.
‫عزیزم.
‫قول میدم خوب ازش مراقبت کنم.
‫از اول شروع میکنیم.
‫چند بار گفتی که قراره از اول شروع کنیم؟
‫می‌دونم، ولی این دفعه فرق داره.
‫سه تایی با هم خوب خواهیم بود، ‫جوری که هیچ‌وقت نبودیم.
‫کیه؟
‫منم.
‫کفش‌هامو جا گذاشتم.
‫پیداشون میکنی؟
‫یه لحظه، دارم میگردم.
‫آریان....
‫آریان، بیا کمکم کن.
‫اینجا گیر کردن.
‫همه چی خوبه، رفتش.
‫بریم یه تارت زردآلوی خوشمزه بخوریم.
‫میتونیم از تو یخچال برداریمش؟
‫نوشابه یا نسکافه؟
‫تو قهر نمیکنی چون اومده بود کفش‌هاشو ببره.
‫خودت دیدی که نیومد تو، مگه نه؟
‫همین صداش تنمو میلرزونه، اون عوضی.
‫باشه، شلوغش نکن.
‫منم زده.
‫بیشتر از تو هم زده.
‫تو خوشت میاد، نه من؟
‫ببخشید.
‫ببخشید، متاسفم، نمی‌خواستم.
‫بخاطر الکل نخوردنمه.
‫عصبی‌ام، آریان.
‫صبر کن، آریان.
‫خواهش میکنم، منو ببخش.
‫منو می‌بخشی؟
‫بذار رد شم.
‫ولم کن بذار رد شم.
‫ول کن میخوام رد شم.
‫صبر کن، آریان.
‫به من گوش کن.
‫خوب می‌دونم تو سرت چی میگذره.
‫دوست نداری برگردی اینجا.
‫اینجا برای تو زیادی فقیرانه‌ست.
‫اینه واقعیتش.
‫من هر کاری بخوام میتونم بکنم.
‫میتونم جیمی رو بندازم بیرون، میتونم دیگه مشروب نخورم.
‫تو هیچ‌وقت با این بچه برنمی‌گردی اینجا.
چون اون خونه‌ی مادر لعنتی تورو .از من دور کردن
‫بچه رو بدن دست پولدارا، این چیزیه که میخوان.
‫اینو می‌فهمی؟ ‫اونو ازمون میگیرن.
‫برو دیگه.
‫آریان.
‫صبر کن.
‫خواهش میکنم، صبر کن.
‫من با بچه خداحافظی نکردم.
‫میتونم؟
‫کی برمی‌گردی؟
‫من هیچوقت به خاطر فقیری سرزنشت نکردم مامان.
‫فقط اینکه من این بچه رو نمیخوام.
‫وقتی به دنیا اومد، بهم زنگ زدی گفتی خوشحالی.
‫آره، ولی الان می‌فهمم که نمیتونم.
‫چی رو نمیتونی؟
‫ولی این حس می‌گذره.
‫چون اولشه.
‫تازه، منم هستم.
‫نگران نباش.
‫میتونم ببوسمت؟
‫تو آپارتمان همو می‌بینیم یا تو خونه مادران؟
‫تلفن میزنم.
‫خداحافظ.
‫یه اتوبوس اومد تا اونجا باهات میام.
‫بیا مامان.
‫می‌خواستم یه چیزی بهتون بگم.
‫نمیتونم از حفظ بگم.
‫به نوشته‌ام احتیاج دارم.
‫وقتی اومدم اینجا، می‌خواستم دخترم رو ‫برای فرزندخواندگی واگذار کنم.
‫این کارو نکردم چون شما کمکم کردید
‫که از مادر تنها بودن خجالت نکشم.
‫تو، یاسمین، روزها و روزها با
‫مامانم حرف زدی، ‫و اون قبول کرد دوباره منو با دخترم ببینه.
‫ازت ممنونم.
‫و از همه شما.
‫هنوز نمیتونم برگردم خونه، ولی...
‫حداقل دیگه با خانواده‌م تنها نیستم.
‫میخوام با سلما تنها زندگی کنم.
‫تو یه آپارتمان همین نزدیکی.
‫بازم میتونیم هر از گاهی همو ببینیم.
‫امیدوارم.
‫و امروز صبح یه خبر خوب گرفتم.
‫برای کارآموزی مهمانداری قطار قبول شدم.
‫آره.
‫این آرزوم بود.
‫ممنونم.
‫ممنون، نعیما.
‫ما هر کاری تونستیم کردیم، ‫ولی بیشترش خودت بودی که خوب جنگیدی.
‫آفرین.
‫یه سورپرایز کوچیک داریم.
‫خیلی لطف کردین.
‫خیلی نازه.
‫از طرف ما چهار نفر و بچه‌ها.
‫ممنونم.
‫می‌دونستیم آرزو داری تو راه‌آهن کار کنی.
‫گفتیم، نه، نباید اینو بهش هدیه بدیم.
‫زیادیه.
‫خیلی خوشگله.
‫باورنکردنیه.
‫تازه حرکت هم میکنه.
‫یعنی چی حرکت میکنه؟
‫نگاه کن.
‫یه فشار کوچیک اینجا.
‫سلما.
‫سلما، نگاه کن.
‫نگاه کن، داره میاد.
‫دکمه‌ها رو بزنی راه میوفته.
‫اومدش.
‫آفرین.
‫داره برمیگرده.
‫نگاه کن.
‫میخوام اینجا بمونم.
‫نمیتونم برم.
‫صبر کن.
‫هیس.
‫نمیتونم برم.
‫میخوای بازومو بگیری؟
‫اگه دیلن بهت زنگ بزنه...
‫نمیتونم برم بیرون.
‫حس میکنم دوباره دارم برمی‌گردم به همون حال.
‫نمیدونم چه مرگم شده.
‫نه، خوب نیستم.
‫ولی نمیتونم، دیلن.
‫باشه.
‫میتونم برم.
‫اون الان مهدکودکه؟
‫خوبه.
‫میتونی کیفت رو برداری؟
‫بیا.
‫قطع نکن.
‫باشه.
‫آره، خوبم.
‫قطع نکن.
‫دستمال مرطوب، سه تا بادی، یه ژاکت، یه لباس خواب.
‫این خیلی خوبه.
‫امروز صبح چیزی خورده؟
‫آره.
‫دویست و ده سی‌سی ساعت هفت .
‫ساعت هفت.
‫و شب، همه چیز خوب بود؟
‫می‌دونید چه ساعتی میاین دنبالش؟
‫گفتیم برای روز اول، ساعت سه خوبه.
‫ساعت سه عالیه.
‫- آدل؟ ‫- بله.
‫- میای دنبال میا؟ ‫- باشه.
‫تا بعد.
‫- نوئمی؟ ‫- سلام.
‫امروز صبح چیزی خورده؟
‫آره.
‫ساعت هفت.
‫دارمش.
‫زود میام.
‫زود میام میا.
‫اذیت کرد؟
‫نه، اصلاً.
‫فکر میکردم وقتی گذاشتیمش گریه کنه.
‫تو چی؟
‫منم همینطور.
‫یه حس عجیبی دارم.
‫اولین باره که ازش جدا میشم.
‫نگران نباش.
‫دستات سرده.
‫بذارشون تو جیبای من.
‫نکن.
‫قسم می‌خورم تصادف میکنیم.
‫نکن دیگه.
‫نکن، نکن، نکن.
‫آره، آره.
‫حسابی سرحالی، ها؟
‫با تو، آره.
‫خداحافظ.
‫درست انجامش بده، هماهنگ با حالت طبیعی موها.
‫چون وگرنه، حرکتت خیلی ساختگی به نظر میاد. ‫متوجه شدی؟
‫آره.
‫من رفتم.
‫نمیخوای اول بری خودتو بشوری؟
‫نه، رنگشو دوست دارم.
‫باشه، ولی امشب یادت نره.
‫آره.
‫خداحافظ.
‫بیا.
‫دو بار بشوری رنگ طبیعی خودت برمی‌گرده.
‫مرسی.
‫خب، همگی، از ژولی تشکر میکنیم که پیش‌مرگ رنگ موی ما شد.
‫ممنون از شما.
‫خب، از روز اولت راضی هستی؟
‫آره.
‫معلومه که مو دوست داری.
‫خوبه.
‫مرسی.
‫تا فردا.
‫سلام، ژولی هستم.
‫میتونم با لوسی صحبت کنم؟
‫میشه کسی بیاد دنبالم آموزشگاه؟
‫سیلویا چی؟
‫نه، مشکلی نیست.
‫مرسی.
‫آره، منم.
‫می‌دونم کارگاه داری و نمیتونی جواب بدی.
‫من میرم دنبال بچه.
‫موهامو مشکی کردم.
‫اگه یکی‌شون رو ببینم، شاید منو نشناسه.
‫دوستت دارم.
‫ژولی!
‫ژولی، خوبی؟
‫بشین.
‫یه کم خم شو جلو.
‫اینجوری نفست بهتر جا میاد.
‫نفس بکش.
‫بهتر شدی؟
‫ساقی دیدی؟
‫چیزی کشیدی؟
‫نه.
‫باشه.
‫و برای همین نرفتی دنبال میا؟
‫یادم رفت!
‫ژولی، اشکالی نداره.
‫همه چی مرتبه، با هم میریم، باشه؟
‫ژولی، آروم باش.
‫مشکلی نیست.
‫اولین روزی بود که تنها میرفتم تو شهر.
‫فردا بهتر میشه؟
‫حتماً.
‫دیلن عکسای بچه رو بهم نشون داد.
‫خیلی خوشگله.
‫الان خوابه.
‫خیلی نازه.
‫می‌خواستم بهت بگم، خیلی خوشحالم که شما
‫به من فکر کردین تا شاهد ازدواجتون باشم.
‫شما موفق شدین از خیابون خلاص شین.
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫به لطف تو.
‫نه، به لطف هردوتون.
‫گوشی رو میدم به دیلن.
‫خداحافظ.
‫میرم بچه رو بخوابونم.
‫خداحافظ بابا.
‫شب بخیر میا.
‫قطع میکنم.
‫-زود بهت زنگ میزنم ‫-صبر کن.
‫میرم میدون به موریل
‫و فوئت بگم که دیگه سعی نکنن بهت چیزی بفروشن.
‫ولش کن، مهم نیست.
‫دوستت دارم.
‫منم همینطور.
‫دووم میارم.
‫به فکرتم.
‫اگه شمارشو عوض نکرده بود، ‫بهش زنگ میزدم و نمیومدم.
‫برای اینکه دیگه بهش زنگ نزنی عوض کرده.
‫من نمی‌تونم دوباره پیش‌قدم بشم، دوستش هم ندارم.
‫اونم منو دوست نداره.
‫پس چرا میخوای باهاش حرف بزنی؟
‫باید یه چیزی بهش بگم.
‫سلام.
‫بریم اونورتر حرف بزنیم.
‫چرا میخوای باهاش حرف بزنی؟
‫نیومدم که مجبورش کنم مسئولیت بچه رو قبول کنه ‫یا چیزی ازش طلب کنم.
‫اگه از این می‌ترسید.
‫چی رو میخوای طلب کنی؟
‫بهش گفتی قرص می‌خوری ولی هیچی نمی‌خوردی.
‫و وقتی من پیشنهاد دادم هزینه سقط رو بدم، گفتی نه.
‫تو بچه رو می‌خواستی، نه اون.
‫ما هیچی بهت بدهکار نیستیم.
‫منم هیچوقت خلاف اینو نگفتم.
‫فقط میپرسم میتونم یه چیزی که به خودمون دوتا مربوطه بهش بگم یا نه.
‫میخوام یه چیزی بهت بگم.
‫یکی از بزرگترین حسرت‌های زندگیم اینه که به زنم گفتم باشه
‫وقتی بهم گفت تو میخوای آخر هفته‌ها بیای اینجا کار کنی
‫چون تو یتیم‌خونه حوصله‌ت سر می‌رفت.
‫دلمون برات سوخت و تو سرمون کلاه گذاشتی...
‫گذاشتی هوگو حامله‌ت کنه تا مجبورش کنی ‫با تو ازدواج کنه و از پول ما استفاده کنی.
‫از اینجا بندازش بیرون، وگرنه به پلیس زنگ میزنم.
‫شماره تلفنش رو بهت میدم اگه قسم بخوری
‫که سعی نمیکنی بچه رو به اسمش بزنه.
‫باشه.
‫به خاطر هوگو نبود که دوست داشتم بیام اینجا.
‫به خاطر این بود که آدمای پولدار بودن.
‫و اسب‌ها.
‫بوی عطرت تو ماشین رو دوست داشتم
‫وقتی یکشنبه شبا منو میرسوندی.
‫چرا نخواستی سقطش کنی؟
‫الو، جسیکا هستم.
‫بله، چی شده؟
‫مامانت شمارتو بهم داد.
‫میدونم.
‫ساعت چهار برای اولین بار میرم مامانمو ببینم.
‫حاضری با من بیای؟
‫چرا از من میخوای؟
‫میخوام بهش نشون بدم که با بچه تنها نیستم.
‫که تو هم موافقی نگهش داریم.
‫ما ولش نمیکنیم مثل کاری که اون با من کرد.
‫نه.
‫احمق!
‫مطمئنم خودشه.
‫اگه نری، میره.
‫برو ازش بپرس خودشه یا نه.
‫خودشه.
‫سلام.
‫چرا قرار اول نیومدی؟
‫مجبور شدم سر کار بمونم.
‫کی به دنیا میاد؟
‫دو هفته دیگه.
‫دختره؟
‫اسمشو چی میخوای بذاری؟
‫آلبا.
‫اسم تو چیه؟
‫مورگان.
‫فکر میکنی میتونی نگهش داری؟
‫من مثل تو نمیشم.
‫برای همین می‌خواستی منو ببینی.
‫که اینو راحت‌تر بگی.
‫خداحافظ.
‫یاسمین.
‫مامان.
‫صبر کن، ولم کن.
‫با من بمون.
‫صبر کن پارک کنم.
‫بهم احتیاج داری.
‫من نمیرم.
‫مامان.
‫بمون مامان.
‫نه، خواهش میکنم.
‫مامان.
‫مامان، دستمو بگیر.
‫مامان.
‫منو می‌بینی؟
‫منو می‌بینی جسیکا؟
‫یاسمینم، منو می‌بینی؟
‫مامان.
‫الان منو می‌بینی؟
‫یاسمینم.
‫بگو.
‫یالا.
‫یاسمین، بگو.
‫یاسمین.
‫خوبه.
‫ما تو ماشینیم.
‫داریم میریم بیمارستان تا زایمان کنی.
‫باشه؟
‫من فقط می‌پرسم چرا.
‫چرا چی خانم؟
‫چرا من نمیتونم آپارتمان رو ببینم مثل اون نفری که قبل من بود؟
‫چون اون شخص قراره اجاره‌ش کنه.
‫پس من دیگه دنبال مستاجر نیستم.
‫دروغ میگی، نژادپرست!
‫چقدره؟
‫هزار و پونصد تا.
‫یکجا؟
‫بله.
‫من میتونم تو چهار قسط بدم.
‫نه، پنج قسط.
‫هر ماه سیصد یورو.
‫پول پیش رو باید یکجا پرداخت کرد، متوجهین؟
‫این یه تضمین برای ماست.
‫برای من زیاده.
‫شاید چهار قسط؟
‫نه، متاسفم.
‫خداحافظ خانم.
‫روبن. پیام بذارید.
‫برات پیام گذاشتم که بهم زنگ بزنی.
‫می‌خواستم برای دیروز معذرت‌خواهی کنم.
‫نباید اونجوری عصبانی میشدم.
‫دارم بهش فکر میکنم.
‫نمیخوام مجبورت کنم مسئولیت نوئه رو بپذیری.
‫تنها چیزی که مهمه اینه که با هم زندگی کنیم.
‫دوستت دارم، روبین.
‫بهت احتیاج دارم.
‫الو؟
‫بله، منم که همین الان باهاتون صحبت کردم.
‫بله، شاید یه راهی برای پرداخت یکجای ‫پول پیش پیدا کرده باشم.
‫موافقین تا امشب صبر کنین؟
‫ممنونم خانم.
‫بله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫میشه بگین روبین کجاست،
‫یه کارآموز که چند روزه اینجا کار میکنه؟
‫من اینجا کار نمیکنم.
‫ولی رئیس تو دفترشه.
‫همینجا، سمت راست.
‫ممنون.
‫منم.
‫اومدم گاراژت تا بگم یه آپارتمان همین نزدیکی پیدا کردم.
‫ولی رئیست گفت نیومدی چون بچه‌ت مریض بوده.
‫وقتی اینو گفت خنده‌م گرفت، ولی
‫خوشحال هم شدم چون گفته بودی اون بچه توئه.
‫میشه برای آپارتمان بهم زنگ بزنی؟
‫دوستت دارم، روبین.
‫بهم زنگ بزن.
‫کجایی؟
‫نه، خندیدم، ولی نه جلوی اون، تو دلم.
‫چی؟
‫نه، واقعاً ازم پرسید، نگران نباش.
‫میتونی بیای آپارتمان رو ببینی؟
‫نزدیک گاراژه.
‫مشکل پول پیشه، ولی یه کاریش میکنم.
‫پیامم رو گوش دادی؟
‫همونی که معذرت‌خواهی کردم که عصبانی شدم.
‫کجایی؟
‫بگو کجایی.
‫چرا نمیخوای بگی کجایی؟
‫روبین، کجایی؟
‫بهت گفتم که تو برای من هستی.
‫منم همینطور.
‫این برای منه.
‫دستاتو دراز کن.
‫بگیرش.
‫یالا، خوبه دیگه.
‫برین بالا مشقاتونو بنویسین.
‫ممنون که اومدی منو ببینی.
‫خوشحال شدم.
‫باید یکشنبه‌ها که می‌بندیم بیای.
‫ژانو واقعاً از دیدنش خوشحال میشه.
‫باشه.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫ولی مشتری دارم.
‫نمیشه صبر کنی؟
‫طول نمیکشه.
‫باشه.
‫آمیناتا؟
‫بیا، الان میام.
‫کمک‌هزینه‌مو از خدمات اجتماعی میگیرم. ‫مطمئن باش که بهت پس میدم.
‫هر ماه صد یورو بهت میدم.
‫نمیخوام گذشته رو پیش بکشم ولی قبلاً هم بهت پول قرض دادم.
‫خودت گفتی لازم نیست پس بدم.
‫تو دردسر افتاده بودی و نمی‌خواستم بدترش کنم
‫و تو هم قشنگ سرم کلاه گذاشتی.
‫سرت کلاه نذاشتم، واقعاً می‌خواستم سقط کنم.
‫نمی‌دونستم نظرم عوض میشه.
‫- دوست‌پسرت و خانواده‌ش نمی‌تونن کمکتون کنن؟ ‫- نه.
‫امروز اینس میتونه بیاد خونه‌تون بخنده؟
‫آره.
‫خوش به حالش.
‫چرا اینو میگی؟
‫اینکه یه دوستشو دعوت کنه خونه.
‫من هیچوقت نتونستم. ‫خیلی از مامان خجالت می‌کشیدم.
‫داری اغراق میکنی.
‫نه.
‫وقتی تو رو با بچه‌ت تو بغلت می‌دیدم،
‫که خوش‌لباس بودی، که مشروب نمی‌خوردی.
‫آرزو می‌کردم از شکم تو به دنیا اومده بودم، نه مامان.
‫خفه شو!
‫بذار روح مامان در آرامش باشه.
‫برای پول معذرت میخوام.
‫واقعاً نمیتونم، نمیتونم از پسش بربیام.
‫تو خوب از پسش برمیای! ‫تو همیشه خوب از پس خودت براومدی.
‫من همیشه بدبختی‌ها نصیبم شده.
‫- اینجوری نگو، درست نیست. ‫- چرا درسته!
‫تو مامان رو وقتی که مشروب نمی‌خورد شناختی.
‫برای من مثل چی میخورد.
‫وقتی از مدرسه برمی‌گشتم، ‫باید بیرون می‌موندم چون با یه مَرده میخورد.
‫تو باباتو می‌شناسی، من نه.
‫من پدر ندارم.
‫و کتک‌هایی که بهم میزد وقتی شب خونه نمیومدم...
‫همه اینا رو قبلاً بهم گفتی.
‫هیچوقت ازم دفاع نکردی.
‫میگفتی راست میگه پرلا، نباید فرار کنی.
‫-و قناریم، وقتی فهمید... ‫-پرلا، دوباره شروع نکن.
‫چرا؟
‫چون من اونجا نبودم.
‫چرا بودی.
‫نه، تو اتاق بودم با هدفون تو گوشم، هیچی نشنیدم.
‫همه چیو شنیدی ولی برات مهم نبود.
‫دروغه، تو همیشه خودتو قربانی جا زدی و مشکلت همینه.
‫الان مشتری دارم، برو بیرون.
‫تو همیشه فقط به خودت فکر کردی.
‫فقط خودت، خودت، خودت، ‫حالا ذاتت رو می‌فهمم..
‫دیگه خواهر من نیستی.
‫خوبی پرلا؟
‫موبایل روی میز نه.
‫- کجا بذارمش؟ ‫- تو جیبم.
‫یه دستت رو روش نگه دار.
‫قطره‌های بینیش رو آوردی؟
‫نه، رو قفسه جا گذاشتمشون.
‫ممنون.
‫یه کم دیگه جلوتر، آفرین.
‫بگیر.
‫آها.
‫بیا. اینجا.
‫آها، خوشش میاد.
‫داره نگاهت میکنه.
‫نگاش کن.
‫عالیه.
‫سعی کن باهاش حرف بزنی، پرلا.
‫بهش بگو داری چی کار میکنی.
‫مامان داره حمومت میکنه.
‫داروتو خوردی؟
‫نه.
‫میتونی یه کم ولش کنی؟
‫ولش کن.
‫خسته شدم.
‫صبر کن، آروم، آروم.
‫آروم بیارش بیرون.
‫باید همیشه حوله رو از قبل آماده کنی، ‫می‌بینی، که سردش نشه.
‫بوی الکل میدی؟
‫یه آبجو خوردم.
‫آبجو آوردی اینجا؟
‫نه، قبل از اینکه بیام.
‫برو داروتو بگیر، من ادامه‌شو انجام میدم.
‫باید امشب بیای خونه مادران.
‫خودمو میرسونم.
‫باید امشب هر چه سریع‌تر بیای خونه مادران.
‫باشه.
‫اگه جواب بده چی؟
‫بدم بهت؟
‫نه، ممکنه نیاد.
‫میخوای یه بار دیگه تمرین کنیم؟
‫نه، خوبه.
‫ایناهاش. ‫ایناهاش.
‫اینجا. باشه.
‫روبین. پیغام بذارید.
‫سلام، پرلا شمارتونو بهم داد.
‫ما با هم تو خونه مادران هستیم.
‫حالش خیلی بده.
‫حرف از خودکشی میزنه.
‫میترسم واقعاً این کارو بکنه.
‫باید امشب بیای خونه مادران.
‫خداحافظ.
‫ممنون.
‫میرم نوئه رو بخوابونم.
‫با من میای که من بهش زنگ بزنم؟
‫من اینجام.
‫اگه به تو هم جواب نداد، ‫شاید باتریش تموم شده.
‫خیلی خب.
‫صبر کن.
‫خودشه.
‫الو؟
‫منم، پدرشم.
‫پیامت رو شنیدم، ولی نمیتونم بیام.
‫میتونی به پرلا بگی؟
‫باشه، بهش میگم.
‫منم!
‫چرا نمیای؟
‫هیس، هیس، هیس.
‫حالم خیلی بده.
‫کجایی؟
‫باید ببینمت. ‫بگو کجایی تا من بیام.
‫نه.
‫بهش فکر کردم و...
‫بهتره دیگه همو نبینیم.
‫نه، نه، اینو نگو.
‫صبر کن، قطع نکن.
‫حواست هست؟
‫روبین، بگو کجایی. ‫من میام.
‫یه فکری به ذهنم رسیده.
‫اگه نوئه رو به یه خانواده سرپرست بسپرم، با من میمونی؟
‫بهتره دیگه همو نبینیم. ‫خداحافظ.
‫کجایی؟ ‫روبین؟
‫روبین. پیغام بذارید.
‫میرم روبین رو ببینم.
‫موافقی نوئه رو نگه داری؟
‫سریع میرم بخوابونمش.
‫کی برمیگردی؟
‫امشب، دو سه ساعت دیگه.
‫چرا فردا این کارو نمیکنی؟
‫آریان، التماست میکنم، کمکم کن.
‫باشه. ‫برو پیجر بچه رو بیار.
‫ممنون.
‫چیزی گیر آوردی؟
‫دنبالم بیاین.
‫اینجا آشپزخونه‌ست.
‫با پریز سه‌فاز برای اجاق و ماشین ظرفشویی.
‫باشه.
‫اینجا جای یخچاله.
‫اینجا توالته.
‫و درست کنارش، حمام.
‫با یه وان بزرگ.
‫نگران نباشین، پنجره تا چند روز دیگه تعمیر میشه.
‫باشه.
‫درست پشت سرتون، شیر آب با ‫لوله تخلیه برای ماشین لباسشویی هست.
‫اینجا اتاق بچه‌ست.
‫با منظره‌ای رو به رود موز.
‫میتونه قایق‌ها رو ببینه.
‫چه خوب.
‫بله.
‫و درست کنارش، اتاق خواب والدین.
‫میگیریمش.
‫حس خوبی بهش دارم.
‫مطمئن نیستم.
‫چرا؟
‫خب، حس کردم وقتی گفتم
‫دارم نانوایی یاد میگیرم، شک کرد.
‫آره، ولی بهش گفتی به رئیست زنگ بزنه.
‫اونم میگه که نگهت میداره.
‫آره، با حداقل حقوق.
‫ولی کمک‌هزینه اجتماعی منم هست.
‫این یه تضمین واقعیه.
‫آره.
‫دعا می‌کنیم که درست بشه.
‫کلاسم 5 دقیقه دیگه شروع میشه.
‫باشه.
‫میام دنبالت.
‫نه، لازم نیست.
‫تا بعد؟
‫تا بعد.
‫صبر کن.
‫خداحافظ.
‫الو؟
‫بله، خودمم.
‫باشه، عالیه.
‫بهش زنگ زدین؟
‫آره.
‫باشه، بسیار خب.
‫خب، باشه.
‫با هم در تماسیم. ‫باشه، خداحافظ.
‫گفتن آره.
‫اولین آپارتمانمون!
‫به رئيسم زنگ زدن، مرده شک کرده بود.
‫از پسش برمیایم؟
‫از پسش برمیایم.
‫یالا، بزن بریم.
‫خداحافظ.
‫شب بخیر، دیلن.
‫شب بخیر.
‫دنبال ژولی میگردم.
‫جواب نمیده.
‫بیا تو.
‫کجا بود؟
‫تو پارکینگ کلیسا.
‫بهت گفتن زیاد مصرف کرده؟
‫و گفتن که ممکن بود اوردوز کنه، آره.
‫میتونم میا رو ببینم؟
‫آره، ولی نباید بیدارش کنی.
‫فقط ببینمش.
‫بیا.
‫دلم خواست.
‫نمیدونم، نمی‌تونستم کار دیگه‌ای بکنم.
‫میخواستم برم.
‫فواد رو پایین پله‌ها دیدم.
‫ازش دو دوز خریدم و رفتم پایین تو پارکینگ.
‫کم آوردی، باشه. ‫پیش میاد.
‫هیس.
‫دیگه نباید بهم اعتماد کنی، دیلن.
‫اینجوری نگو.
‫اولین باری که ترک کردم، ‫دو ماه هم دووم نیاوردم.
‫تو دو سال دووم آوردی.
‫این ثابت میکنه که میتونی بدون اون زندگی کنی.
‫مطمئنم.
‫قسم خورده بودیم دیگه به هم دروغ نگیم.
‫و من بهت دروغ گفتم.
‫من یه دروغگوام.
‫من از وقتی... دروغ میگم.
‫و درست قبل از اینکه تو ‫پارکینگ تزریق کنم بهش فکر کردم.
‫داستانی که در مورد ناپدریم برات تعریف کردم.
‫ولی یه چیزی بود که بهت نگفتم.
‫چون از بقیه‌ش بیشتر خجالت میکشم.
‫وقتی به مامانم گفتم اون با من چی کار کرده...
‫منو زد.
‫با دستاش، بعد...
‫بعد با یه صندلی.
‫تا اعتراف کنم که دروغ بوده.
‫که دروغ میگفتم.
‫منم بهش گفتم آره، دروغ گفتم.
‫بعد از اون، همیشه دروغ گفتم.
‫حتی وقتی دروغ نمی‌گفتم، حس می‌کردم دارم دروغ میگم.
‫که هیچی از کارایی که می‌کردم واقعی نبود.
‫به جز میا.
‫به جز وقتی که از شکمم اومد بیرون.
‫اونجا حس کردم که واقعیه.
‫واقعیِ واقعی.
‫برای همینه که میخوام با هم ازدواج کنیم.
‫تا از زندگی قبلیم جدا شم.
‫تا رابطه‌مون واقعی باشه.
‫خوبی؟
‫نه خیلی.
‫امروز هیچ تصمیمی قطعی نیست.
‫اگه حس کنی نمیخوای این کارو بکنی، ‫همیشه میتونی نظرتو عوض کنی.
‫بیا.
‫یادت باشه که میتونی لیلی رو وقتی میاد اینجا همراهی کنی،
‫ طی هفته‌های آینده، تا با دافنه و میگل آشنا بشه.
‫خب، با توجه به اینکه هر دو روز یکباره ‫و آریان دوباره مدرسه‌ش شروع میشه،
‫بهتره که ملاقات‌ها با لیلی بعد از ساعت 4 باشه.
‫اگه بخوای همراهیش کنی، البته.
‫برای ما، حدود ساعت 5 عالیه.
‫مامانمه.
‫میخوای بری بیرون باهاش حرف بزنی؟
‫یه چیزی هست که ما خیلی بهش توجه میکنیم، با توجه به اینکه
‫هنوز هیچی قطعی نیست، اینه که شما به بچه یاد ندین
‫شما رو بابا و مامان صدا کنه.
‫بله، ماری بهمون گفته بود.
‫اگه آریان موافق باشه، منو دادا صدا میکنه.
‫و منو، میمی.
‫آریان، تو چیزی برای گفتن یا سوالی داری؟
‫نه.
‫آیا دافنه و میگل میتونن
‫لیلی رو برای اولین تماس بغل کنن؟
‫بله.
‫من یه سوال دارم.
‫آیا یکی از شما ساز میزنه؟
‫من ساکسیفون میزنم.
‫میتونین قسم بخورین که بهش یاد میدین؟
‫شاید گیتار یا پیانو رو بیشتر دوست داشته باشه.
‫ولی بهش موسیقی یاد میدم.
‫بهتون قول میدم.
‫ممنون.
‫- نه، نه، خانم نه. ‫- آریان، بمون!
‫خانم، شما اجازه ندارین، نه.
‫چرا نمیتونم با نوه‌م برم؟
‫ولم کنین!
‫آروم باش مامان.
‫مگه میخوام چی کار کنم؟
‫آریان، ولی اون طرف این در، فضای مادران و پرسنله.
‫آریان لیلی رو میخوابونه و بعد برمیگرده پیشتون.
‫خواهش میکنم، بذار ببوسمش.
‫بیا آریان.
‫من ولش نمیکنم.
‫دارم به یه خانواده سرپرست می‌سپرمش.
‫این یعنی چی؟ ‫می‌سپرمش؟
‫این کلمه از کجا اومده؟
‫این کلمه شماست.
‫شما بودین که مجبورش کردین این کثافت‌کاری رو بکنه.
‫این کثافت‌کاری نیست.
‫و این تصمیم خودشه.
‫ول کردن بچه‌ت یه کثافت‌کاریه.
‫دختر شما این بچه رو نمی‌خواست، ولی خیرش رو میخواد.
‫این یه تصمیم خوب برای بچه‌ست.
‫نه، تصمیم خوب اینه که با بچه برگرده خونه من.
‫- برو بیارش. داریم میریم. ‫- نمیتونم مامان.
‫چرا؟ ‫برو بیارش!
‫شما نمیتونین خانم.
‫خدمات حمایت از جوانان بهتون گفته چرا.
‫گوش کنین، دیگه نه دعوایی هست و نه الکلی.
‫اونا گفتن اگه آریان تصمیم بگیره با بچه برگرده، میتونه.
‫اگه اون تصمیم بگیره، نه اینکه شما براش تصمیم بگیرین.
‫و به شرطی که خونه شما یه جای امن باشه.
‫هست.
‫نه خانم.
‫ما دوباره از خدمات حمایت از جوانان تماسی داشتیم
‫که میگفت پلیس جمعه شب تو خونه شما مداخله کرده.
‫یه اشتباه بود.
‫نماینده اینو نگفت.
‫خب، میشه لطفاً منو با دخترم تنها بذارین؟
‫بله.
‫من تو دفترم هستم.
‫یه اشتباه بود.
‫آپارتمان رو اشتباه گرفته بودن.
‫دلم سیگار میخواد، میای؟
‫اگه اشتباه بوده، چرا نماینده خدمات حمایت از جوانان اسم تو رو داده.
‫چون من تنهام.
‫اگه تو با بچه اینجا باشی، دیگه این اتفاق نمیفته.
‫میای؟
‫- می‌فهمم. ‫- دست بردار از این حرفا.
‫نه، بذار حرفمو تموم کنم.
‫منم از مادرم خجالت می‌کشیدم، از فقری که توش زندگی می‌کردیم.
‫وقتی تو به دنیا اومدی، مطمئن بودم که بهتر از اون عمل میکنم.
‫هر کاری تونستم کردم، ولی موفق نشدم.
‫باید منو ببخشی و برگردی.
‫من ازت دلخور نیستم.
‫چرا هستی.
‫و فکر میکنی اگه با بچه برگردی خونه،
‫همه چیز مثل قبل میشه.
‫ولی اشتباه میکنی.
‫با لیلی، ما واقعاً از صفر شروع میکنیم.
‫روانشناس گفت که مدرسه‌ت شروع شده.
‫میتونی بری.
‫من ازش مراقبت میکنم.
‫تو مدرسه چی میخوای بخونی؟
‫امتحانم رو برای رفتن به رشته عمومی قبول شدم.
‫که بعدش چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫دوست دارم پرستار یا خلبان هواپیما بشم.
‫خلبان هواپیما؟
‫می‌دونی لیلی چقدر بهت افتخار میکنه؟
‫منم همینطور.
‫من برنمی‌گردم مامان.
‫نه تنها، نه با لیلی.
‫میخوای منو ول کنی؟
‫همونطور که لیلی رو ول میکنی؟
‫من ولش نمیکنم.
‫چرا میکنی.
‫نه.
‫میخوام پدر و مادری داشته باشه که دوستش داشته باشن.
‫و پول داشته باشن.
‫و من، نمیخوام مثل تو بشم.
‫ولی می‌بینی که ازم خجالت میکشی.
‫ببخشید.
‫آریل، صبر کن.
‫صبر کن، ببخشید.
‫برای آخرین بار به من گوش کن.
‫نمیخوام بگم که من بودم که می‌خواستم بچه رو نگه دارم.
‫برای همینه که ازت میخوام بذاریش پیش من.
‫بلند شو.
‫خوب ازش مراقبت میکنم، قسم می‌خورم.
‫همه گندکاری‌هامو جبران میکنم.
‫بلند شو مامان.
‫بگو آره.
‫مامان.
‫من ازت خجالت نمیکشم.
‫من دیگه نمیخوام فقر بکشم.
‫میخوام از این وضعیت دربیام.
‫همین.
‫چی میخوای؟
‫پول میخوای؟
‫نه.
‫پس چیه؟
‫اومدم بگم که زایمان کردم.
‫خوب بود؟
‫آره.
‫می‌دونی که حق نداری اینجوری دنبالم کنی.
‫که بدون اینکه بپرسی موافقم یا نه، برگردی تو زندگیم.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫چرا منو ول کردی؟
‫به سرپرستی سپردی.
‫دونستن این به چه دردت میخوره؟
‫بهش احتیاج دارم.
‫چیزی برای گفتن بهت ندارم.
‫نمی‌خواستم نگهت دارم، همین.
‫چرا سقط نکردی؟
‫نمیدونم، همینجوری شد.
‫حالا، فراموشم کن.
‫و سعی کن دیگه زندگیمو خراب نکنی.
‫باشه؟
‫از پله‌ها برو پایین، دیگه هیچوقت اینجا برنگرد.
‫برو پی کارت!
‫کی بود؟
‫یه هرزه بود که پول می‌خواست.
‫نه، پوشکشو درنمیاریم.
‫خوبی؟
‫مامان میخواد نافتو تمیز کنه، آلبا؟
‫نه.
‫بیا، تو ادامه می‌دی؟
‫اول موهاتو ببند.
‫باشه.
‫نمیتونم.
‫دیروز که خوب انجامش دادی.
‫نه...
‫پس شیشه شیرشو آماده کن.
‫من نافتو تمیز میکنم، آلبا.
‫وای...
‫یه کوچولو سرد میشه.
‫کلاه کوچولوش تو تخته.
‫خوبه، خیلی سرد نیست؟
‫تو سرش کن.
‫چرا زودتر برنگشتی؟
‫نمیشه که بگی میای ولی نیای.
‫جسیکا؟
‫به نظرت طبیعیه بچه‌ت رو ول کنی ‫و برای شیر دادنش برنگردی؟
‫خب. تموم شد.
‫لباساتو تنت میکنیم.
‫ملافه و روتختیت رو برداشتم.
‫میتونی ببریشون پایین برای شستشو.
‫و لباستو می‌بندیم.
‫خوبی آلبا؟
‫آره.
‫ببین، تموم شد.
‫تموم شد.
‫اوه، خمیازه میکشی.
‫ سلام.
‫سلام.
‫دیدیش؟
‫آره.
‫خوب بود؟
‫نه.
‫اگه بخوای، امشب میتونم به جات غذا درست کنم.
‫آره، ممنون میشم.
‫یادم رفته بود نوبت منه.
‫- مرسی. ‫- خواهش میکنم.
‫خیلی خوشحال بودم که تو رو تو بغلم بگیرم.
‫هیچی حس نمیکنم.
‫دلم میخواد... دلم میخواد.
‫هیچی حس نمیکنم.
‫حتی شیر هم ندارم.
‫جسیکا.
‫برات یه تیکه دسر آوردم.
‫جسیکا.
‫همه چی خوب میشه.
‫تموم شد.
‫الان اینو میگی؟
‫برای همیشه.
‫دوستش دارم ولی خیلی بهم آسیب زده.
‫زدت؟
‫نه.
‫اگه زده، باید بگی.
‫منو نزده.
‫چرا نوئه نمیتونه فوراً برگرده پیشم؟
‫چون سه روز ولش کردی و غیبت زد.
‫می‌دونستم یکی هست که ازش مراقبت کنه.
‫نه، پرلا.
‫اینجا، ما کمکت میکنیم مادری بشی ‫که بچه‌شو نگه میداره یا تصمیم میگیره بسپردش،
‫ولی به جای تو از بچه مراقبت نمیکنیم.
‫تو مسئولشی، نه ما.
‫کی میتونم دوباره ببینمش؟
‫از امروز، هفته‌ای دو بار.
‫اگه نشون بدی که به برنامه زندگی‌ت پایبندی.
‫چه مدت؟
‫یک ماه.
‫یا بیشتر، بستگی به خودت داره.
‫ترجیح میدم دیگه نبینمش.
‫در هر صورت، دلم نمی‌خواست باهاش تنها باشم. ‫نمیتونم.
‫ولی تنها نیستی.
‫میتونی حداقل یک سال اینجا بمونی، و بعد، تو یه آپارتمان...
‫مشکل این نیست!
‫نمی‌فهمی چی میگم؟
‫من یه خانواده میخواستم، نه اینکه باهاش تنها باشم!
‫نمیتونم، نمیتونم!
‫تو و نوئه یه خانواده‌این!
‫نه، ما خانواده نیستیم!
‫پرلا.
‫میرم تو اتاقم!
‫سلام.
‫سلام، لوسی.
‫اومدیم نوئه رو با پرلا، مادرش، ببینیم.
‫خوش اومدین.
‫- سلام. ‫- بفرمایید.
‫ممنون.
‫پستونک.
‫شیشه شیر آماده‌ست، و میز تعویض همون پشته.
‫- ممنون. ‫- تا بعد.
‫تا بعد.
‫خب، من دیگه میرم.
‫شما با من نمی‌مونین؟
‫نه، شما دو تا رو تنها میذارم.
‫من همین بغلم. باشه؟
‫باشه.
‫موسیقیت رو برات آوردم.
‫می‌شناسیش؟
‫خوشحالم که دوباره می‌بینمت.
‫تو چی، خوشحالی؟
‫یه فکری به ذهنم رسیده.
‫اگه نتونم ازش مراقبت کنم، ‫میخوام تو باشی که به فرزندی قبولش میکنی.
‫اینجوری نگو، پرلا.
‫تو از پسش برمیای، مطمئنم.
‫میتونی قبل از میدون پیاده‌م کنی؟
‫آره.
‫یادت نره برای شام منتظرتیم.
‫باشه.
‫منم، پرلا.
‫جلوی مغازه‌تم.
‫میتونم بیام تو؟
‫- ممنون. ‫- خواهش میکنم. خداحافظ.
‫بیا بریم یه قهوه بخوریم.
‫میتونی کمکم کنی اینو ببریم بالا؟
‫آره.
‫اون جعبه بزرگه اون پشته.
‫یه کتابخونه برای بچه‌ها.
‫- آنژل؟ ‫- بله؟
‫می‌خواستم برای دفعه قبل معذرت‌خواهی کنم.
‫عصبانی شدی، پیش میاد.
‫بیا، برای پس دادن پولت.
‫نه، لازم نیست.
‫قبول کن.
‫بقیه‌شو تو چهار قسط بهت میدم.
‫ممنون.
‫وقتی پول رو خواستم واقعاً می‌خواستم سقط کنم.
‫نظرم عوض شد چون می‌خواستم مثل تو یه خانواده تشکیل بدم.
‫ولی خب، خراب شد.
‫با پدرش تموم کردی؟
‫می‌خواستم ازت بپرسم...
‫قراره با بچه تنها باشم...
‫و این منو میترسونه.
‫مطمئن نیستم از پسش بربیام.
‫-پس با خودم فکر کردم شاید... ‫-باشه.
‫تو اتاق شیروونی بالا، یه جا برات هست..
‫دیگه تنها نیستی.
‫خوب میشه.
‫درست میشه.
‫خوبی؟
‫بهت اجاره میدم.
‫اونو بعداً صحبت میکنیم.
‫نه میخوام.
‫نمیتونم ببندمش.
‫میتونی بری.
‫لیلی کوچولوی من، تو الان بزرگ شدی.
‫هجده سالته.
‫سه سال بزرگتر از الان من.
‫از آدمای دیگه‌ای خواستم به خانواده‌ت
‫کمک کنن چون من احساس توانایی نمیکنم.
‫و نمیخوام تو هم مثل من فقر رو تجربه کنی.
‫امیدوارم یه ساز موسیقی بنوازی.
‫اگه خواستی منو دوباره ببینی، ‫میتونی از خدمات سرپرستی خانواده لیژ بپرسی.
‫اونا میدونن من کجام.
‫خواهش میکنم. خودکار میخوای؟
‫نه، با همونی که نامه رو نوشتم می‌نویسم.
‫مجبور نبودی بری مدرسه.
‫برای امروز دلیل غیبت موجه داری.
‫می‌دونم، ولی ترجیح میدم عقب نمونم.
‫[ برای لیلی ]
‫و تاریخ هجده سالگیش؟
‫اون روزیه که خدمات خانواده باید بهش بدن.
‫- تا بعد. ‫- تا بعد.
‫بله.
‫سلام.
‫امکانش هست با مورگان صحبت کنم؟
‫تا ساعت یک بسته‌ست.
‫همه تو استراحت ناهارن.
‫مخصوصاً ظهر اومدم که مزاحم کارش نشم.
‫اسمش چیه؟
‫مورگان.
‫مورگان بولان؟
‫فکر کنم.
‫باید تو سالن غذاخوری باشه.
‫برید سمت راست، ساختمون رو رد کنین و
‫یه در با یه زیرسیگاری بزرگ ایستاده می‌بینین.
‫اونجا سالن غذاخوریه.
‫ممنون.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌خواستم با مورگان صحبت کنم.
‫می‌دونین، اون... تو سالن غذاخوری نیست.
‫داره یه کاری رو تموم میکنه.
‫اون دره، اولین در، همونجا، درست بعد از پیچ، اون پشت.
‫- مشکلی نیست. ممنون. ‫- خواهش میکنم.
‫بهم گفته بودی هیچوقت نباید بیام نزدیک خونه‌ت.
‫برای همین من اومدم اینجا.
‫از کجا فهمیدی کجا کار میکنم؟
‫دیروز صبح، تو اتوبوس دنبالت کردم.
‫چی میخوای؟
‫بهت گفتم.
‫بدونم چرا منو به سرپرستی سپردی.
‫وقتی تو داشتی به دنیا میومدی، من تنها موندم.
‫نمی‌خواستم مادر مجرد بشم.
‫نمی‌خواستم یه هرزه‌ی محله بشم ‫که دیگه هیچ مردی نمیخوادش.
‫برای همین به سرپرستی سپردمت و رفتم لیژ.
‫جایی که هیچکس منو نمی‌شناخت.
‫و بعدش، من رفتم.
‫قبل از اینکه منو به سرپرستی بسپری، ‫گاهی منو بغل میکردی.
‫آره.
‫چه حسی داشتی؟
‫یادم نیست، خیلی وقت گذشته.
‫هر بار که آلبا رو بغل میکنم، حس میکنم دلم نمیخواد.
‫حس میکنم منم همونجوریم که تو با من بودی.
‫می‌خواستم بدونم...
‫می‌خواستم بدونم اگه تو...
‫اگه من برات هیچی نبودم.
‫اگه با این حال...
‫لطفاً، منو بغل کن.
‫سرشو درست میکنم.
‫میتونم یه عکس ازت بگیرم.
‫به شرطی که به هیچکس نشونش ندی؟
‫برای خودم و برای آلبا نگهش میدارم.
‫باشه.
‫صبر کن.
‫با این لباس نمیخوام.
‫ممنون.
‫شاید گرسنه‌شه.
‫آینه‌شو بهش میدم.
‫بیا تو.
‫راحت‌تری، صندلی هست.
‫میخوای بگیرمش؟
‫نه خوبه.
‫میگیریش؟
‫باشه.
‫سلام.
‫سلام ژولی، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫سلام.
.خوش‌وقتم دیلن، بفرمایید تو
‫سلام میا.
‫میتونی قهوه بریزی ژولی.
‫بله.
‫تارت رو می‌خوریم.
‫اینو نمی‌خوریم.
‫می‌خوریم...
‫ممنون.
‫امیدوارم دوست داشته باشه.
‫عاشق شیربرنجه.
‫بیا.
‫با اشتها میخوره.
‫آره واقعا. با جون و دل.
‫خیلی خوشحالم که شاهد ازدواجتون هستم.
‫ولی چرا به من فکر کردین؟
‫بهش بگو.
‫خب...
‫من دوستی رو انتخاب کردم ‫که بهمون کمک کرد از خیابون خلاص شیم.
‫و اون شما رو به خاطر شعری انتخاب کرد که
‫تو کلاس یاد دادین و هیچوقت فراموشش نکرده.
‫کدوم شعر؟
‫این شاخه خلنگ را چیدم. ‫[ خلنگ: گیاه اریکا ]
‫پاییز مرده است، به یاد داری.
‫ما دیگر روی زمین یکدیگر را نخواهیم دید.
‫بیرون از زمان، شاخه خلنگ.
‫و به یاد داشته باش که منتظرت هستم.
‫وداع، آپولینر.
‫کلاس دوم بودی.
‫هر وقت حالم بد بود، تو ذهنم تکرارش میکردم.
‫و چهره شما رو میدیدم که نگاهم میکرد.
‫موسیقی‌ای که برای یاد دادن شعر براتون میزدم یادت میاد؟
‫نه.
‫بیا.
‫بریم موسیقی گوش کنیم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫♪ این شاخه خلنگ را چیدم. ♪
‫♪ پاییز مرده است، به یاد داری. ♪
‫♪ ما دیگر روی زمین یکدیگر را نخواهیم دید. ♪
‫♪ بیرون از زمان، شاخه خلنگ. ♪
‫♪ و به یاد داشته باش که منتظرت هستم. ♪
‫فکر کنم دوست داره.
‫حالا یه چیز شاد برای میا کوچولومون.
‫بله.
‫داره میرقصه.
‫بله.
‫داره میرقصه.
‫برقص.
‫دوست داری؟
‫بله. بله.
‫بیا نگاه کن.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫بدش به من.
‫فیلمی از: ‫ژان پیر و لوک داردِن