‫آتش بند یک نوار از زمین است ‫که درخت ها را در جنگل قطع می کنند...
‫یا هر چیزی، یا هر کسی، که بتواند جلوی ‫پخش شدن آتش سوزی جنگل را بگیرد.
‫هی! چه خبر؟
‫- صدامو میشنوی؟ ‫- صداش آشناست.
‫- یه سفر؟ ‫- تقویمم رو چک میکنم.
‫- انداختمش واسه دوشنبه. ‫- میبینم میتونم جاش بدم یا نه.
‫- من نرفتم. ‫- اصلا من میرم!
‫[ آتش بند ]
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫- رسیدیم. یالا بیاید. ‫- بریم.
‫دنی، به مامانت کمک کن.
‫- بچه ها، یه دستی برسونید. ‫- همه چی رو برداشتی، لیده؟
‫- بیا اینم از این. ‫- چمدونم.
‫- صبح بخیر، مارا. ‫- سلام.
‫قبلا عکسام رو گرفتم، ‫واسه همین دیگه مزاحمتون نمیشم.
‫- باشه. ‫- اثاثیه خونه عالیه.
‫میتونیم ۲۰ هزار تا بیشتر قیمت بدیم.
‫آره، حتما. به نظر خوب میاد.
‫اینم کلیداتون. ‫کارتون تموم شد میام میگیرمشون.
‫- من لوییس هستم. ‫- ممنون.
‫- باجناق مارا. ‫- از آشناییت خوشبختم.
‫نگران نباشید. زود فروش میره. ‫خونه خیلی قشنگیه.
‫خب، دیگه تمومه.
‫- مسابقه بدیم! ‫- باشه. من که تشنمه.
‫باید وسایل رو جمع کنیم.
‫خودت جمع کن. وسایل خودته.
‫من بلد نیستم با این کار کنم.
‫یه کارتن میذاریم واسه بخشیدنی ها ‫یه دونه هم واسه آشغالا.
‫بخشیدنی ها. آره جون خودت.
‫- توپ رو پرت نکن. ‫- کپی کار!
‫اگه نمیخوای بازی کنی...
‫- میخوام. ‫- پس برو بازی کن.
‫دنی، بیا کمک.
‫مامان، کِی میریم ‫توی جنگل پیاده روی؟
‫بعدا. اول باید تمیزکاری کنیم ‫و ناهار بخوریم.
‫- باشه؟ ‫- باشه. قول میدی؟
‫حتما. برو دیگه.
‫دنی، با دخترعموت بازی کن.
‫- اینا رو میخوای؟ ‫- آره، مال پدر و مادرم بوده.
‫- برادرم عاشق این یکی بود. ‫- زود باش دیگه.
‫مارا، این که مثل نوه.
‫- نمیخوای نگهش داری؟ ‫- نه. من اهل جلیقه نیستم.
‫تو یا لوییس میتونید برداریدش. ‫فقط جلوی چشم من نباشه.
‫حتما گمش کردی.
‫گرگی!
‫- مارا از این کار پشیمون میشه. ‫- میدونی که من چه حسی دارم.
‫نمیتونیم وانمود کنیم اون اصلا وجود نداشته.
‫فروختن خونه، دور ریختن لباساش... ‫هر چی باشه اون برادرت بود.
‫اون باید با غمش روبرو بشه، ‫نه اینکه ازش فرار کنه.
‫فکر کنم دقیقا همینه که ‫همه مون داریم اینجا سعی میکنیم انجام بدیم.
‫عمه مارا!
‫- اینو ببین! ‫- دنی.
‫پس تو ببین، مامان!
‫خوشمزه هست. خیلی گشنه م بود.
‫چرا داری اینجا رو میفروشی؟ ‫من که دوسش دارم.
‫- من اگه بودم نمیفروختمش. ‫- منم دوسش دارم.
‫ولی بابا اینجا مُرد.
‫لیده.
‫دلیل فروختنش این نیست.
‫لیده، نگام کن.
‫داریم میفروشیمش چون ‫داریم یه جای خیلی قشنگ میخریم.
‫خیلی عالی. کنار ساحل.
‫- بغل خونه ما. ‫- دقیقا.
‫تا بتونیم تعطیلاتمون رو با هم بگذرونیم.
‫- به نظر خوبه. ‫- قبلا در موردش حرف زده بودیم.
‫- ولی من جنگل رو دوست دارم. ‫- میایم سر میزنیم.
‫- آره، واسه قارچ چیدن. ‫- آره.
‫اگه از بیرون صاف و سفید باشن...
‫اونا خوردنی هستن.
‫بعضیاشون قرمزن با خالهای سفید. اونا...
‫همسایه هست؟
‫- اونا اینجا در نمیان. ‫- سلام، مارا.
‫سلام، سانتیاگو.
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫- بیا تو. ‫- میتونم؟
‫- البته. ‫- سلام.
‫- بیا بشین. ‫- نه خوبم.
‫- سلام. ‫- تازه ناهار خوردم، کلی هم کار دارم.
‫کل فامیل اینجان که.
‫- باجناقم، لوییس. ‫- سلام.
‫- برادر گوستاوو. ‫- همو دیدیم.
‫زنش، النا رو هنوز ندیدی.
‫- حضوری نه. ‫- و دنی.
‫- سلام. ‫- برادرزادم.
‫- و لیده. ‫- لیده.
‫یه چیزی واسه لیده آوردم. میتونم بهش بدم؟
‫- یه پروانه هست. ‫- البته. بفرما.
‫سلام، لیده. یه چیزی برات آوردم.
‫- مال جنگله. ‫- درسته.
‫- چی میگی لیده؟ ‫- مرسی.
‫- خواهش میکنم. ‫- چیزی نیست که.
‫- خب... ‫- دیدم دارید وسایل رو جمع میکنید.
‫آره. داریم خونه رو میفروشیم. ‫داریم میریم. امروز روز آخرمونه.
‫- که اینطور. ‫- خب دیگه...
‫اگه کمکی چیزی خواستید...
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫- مرسی. واقعا. ‫- خوش بگذره.
‫- باشه، مراقب خودت باش. ‫- تو هم همینطور.
‫- فعلا، سانتیاگو. ‫- فعلا.
‫- بعدا میبینمت. ‫- خداحافظ.
‫میبینمت.
‫آدم خوبی به نظر میاد، نه؟
‫آره.
‫زیاد صمیمی نیستیم، ‫ولی گوستاوو باهاش میگشت.
‫کل صبح داشت ما رو میدید ‫که کارتن جابجا میکنیم.
‫- اون وقت الان پیشنهاد کمک میده؟ ‫- لوییس...
‫همین که راه بیفتیم بریم، با خودش میگه:
‫کمک نمیخوای داداش؟ ‫من اینجام، بوی عود هم میدم.
‫داره برف میاد؟
‫آتیش سوزی جنگل حالا بیشتر از ‫۲۵۰۰ هکتار رو سوزونده،
‫و آتش نشان ها دارن ‫تلاش میکنن مهارش کنن.
‫خشکسالی شدید و طولانی...
‫هکتار خیلی زیادیه.
‫...باعث شده سرعت پخش شدن ‫آتیش بیشتر بشه.
‫مگه اینکه جهت باد عوض بشه،
‫انتظار میره که آتیش ‫تا سر شب مهار بشه.
‫همچنین این امید هست که آتش بند،
‫که اواخر تابستون ایجاد شده، ‫نذاره شعله ها پخش بشن...
‫آتش بندها فایده ندارن.
‫فعلا همینا بود.
‫حالا میریم سراغ خبرنگارمون...
‫بیاید جمع کنیم بریم.
‫- آتش بندها فایده ندارن. ‫- ولی مامان.
‫- شب رو که اینجا نمیمونیم، درسته؟ ‫- نه.
‫- من و دنی کارگاه رو جمع میکنیم. ‫- مطمئنی؟
‫- شما برید سراغ اتاق خوابا. ‫- نمیخوام عجله کنیم، ولی...
‫- چیزی نمیشه. ‫- ما میریم.
‫- ما راه میفتیم. ‫- درسته.
‫درِ همه کارتن ها رو چسب نمیزنم.
‫- بیا بریم. ‫- میتونیم یه روز دیگه برگردیم.
‫- چرا عمو گوستاوو این همه خرس تراشیده؟ ‫- خیلی دوسشون داشت.
‫عموت عاشق کوه بود. ‫ما همیشه میومدیم اینجا.
‫وقتی اونا غیبشون زد خیلی ناراحت شد.
‫بیا. اینا رو با خودمون میبریم ‫بعدا کادوپیچشون میکنیم.
‫- شاید همینجوری هم خوب باشه. ‫- بابا.
‫- چی شده؟ ‫- اینجا همون جاییه که مُرد؟
‫آره، درسته.
‫میخواست ساعت های آخرش رو اینجا باشه.
‫واسه همینه که ما اینجاییم، فقط من و تو.
‫تا عمه مارا مجبور نباشه ‫اینجا باشه. زود باش.
‫تو این یکیو بردار. ‫من بعدا اینا رو میپیچم.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره.
‫خب؟ حله.
‫میتونیم اینو بندازیم دور. کیسه نداریم؟
‫- باز هم هست. ‫- نه.
‫این دیگه آخریشه.
‫بیا اینو بندازیم بره.
‫اینم همینطور.
‫لیده، مکعب روبیک من پیش توئه؟
‫نه. اگه هم بود بهت نمیدادمش.
‫- بده ببینم اونو. ‫- نه. مال خودمه.
‫- پیداش کردم. ‫- همه چی مال توئه.
‫- نه خیر. ‫- همیشه حرف حرف خودته.
‫- روبیک من کجاست؟ ‫- چه میدونم.
‫خودت گفتی پسش نمیدی.
‫- نگفتم. ‫- گفتی.
‫- بده ببینم. ‫- گفتم نه!
‫- پیداش کردم! ‫- بده ببینم!
‫- خیلی رو اعصابی! ‫- پس برو بیرون.
‫- اینجا خونه منه. ‫- دیگه نیست، لیده.
‫دوربین شکاریت واسه خودت.
‫بیشتر اینا رو دارم میبخشم. ‫هر چی میخوای بردار.
‫مامان ببین چی پیدا کردم. ‫قمقمه ام رو پر میکنم و میتونیم راه بیفتیم.
‫نمیتونیم عزیزم. آتیش سوزی شده.
‫باید بریم.
‫- قرار بود خداحافظی کنیم. ‫- نمیشه عزیزم.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- خودت گفتی میتونیم.
‫میدونم، ولی آتیش سوزی شده.
‫کلبه میسوزه؟
‫نه نمیسوزه. آتیش خیلی دوره. ‫ولی باید وسایلمون رو جمع کنیم و بریم.
‫- بیا دیگه. ‫- آتیش برام مهم نیست.
‫قرار بود بریم توی جنگل ‫و با هم خداحافظی کنیم.
‫میدونم، ولی آتیش سوزی شده.
‫- قرار بود با هم انجامش بدیم! ‫- دیگه بسه.
‫قرار بود با هم خداحافظی کنیم!
‫- آتیش سوزی شده. مسخره بازی درنیار! ‫- برام مهم نیست!
‫برام مهم نیست که برات مهم نیست. ‫برو وسایلت رو جمع کن.
‫- دروغگو! ‫- برو وسایلت رو جمع کن!
‫- نه! ‫- دیگه بهت نمیگم.
‫برو!
‫چیزی پرت نکن!
‫- برم باهاش حرف بزنم؟ ‫- نه.
‫داره کار رو برام خیلی سخت میکنه.
‫- مارا... ‫- چیه؟
‫چی شده؟
‫اینا هم؟
‫[ انباری ]
‫شما کل عمرتون با هم بودید.
‫دقیقا.
‫و اون بازم ترجیح داد ‫که تا آخرش نجنگه.
‫حتی به خاطر ما.
‫- من آشپزخونه رو ردیف میکنم. ‫- آره؟ پس منم...
‫دنی، بیا بهمون کمک کن.
‫دنی خیلی کمک میکنه.
‫- وقت رفتنه. ‫- تموم شد؟
‫- ماشینو بار زدیم. ‫- خیلی خب.
‫حاضری، دنی؟
‫دنی، دخترعموت کجاست؟
‫چه میدونم.
‫- پس تموم شد؟ ‫- آره، همه چی حاضره.
‫لیده، عزیزم، داریم میریم.
‫لیده.
‫ژاکتمو اون تو جا گذاشتم؟
‫نمیدونم. شاید تو اتاق خواب باشه؟
‫- دنی، کمربندت رو ببند. ‫- اونجا جای لیده ست.
‫لیده رو پیدا نمیکنم. ‫دنی، دخترعموت کجاست؟
‫- نمیدونم. همین دور و بَراست. ‫- کجا؟
‫من از کجا بدونم؟
‫- لوییس... ‫- اومدم.
‫بذار من برم.
‫لیده؟
‫اون تو نیست. ‫شرط میبندم رفته تو کلبه.
‫- اون تو نیست؟ ‫- تو کلبه هست.
‫بهش گفتم نرو، ولی باز هم...
‫- من میرم بیارمش. ‫- منم میام.
‫- اگه برگشت زنگ بزن. ‫- باشه.
‫بیا بریم. تو خونه منتظر میمونیم.
‫- سانتی. ‫- بله؟
‫- لیده رو ندیدی؟ ‫- چرا.
‫- کجا؟ ‫- توی کلبه. همین الان.
‫- میدونستم. ‫- میدونی که آتیش سوزی شده، نه؟
‫- آره، ممنون. ‫- باشه.
‫خواهش میکنم.
‫لیده.
‫لیده!
‫مارا، چی شده؟
‫لیده توی کلبه نیست.
‫عجیبه. همین الان اینجا بود.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، همین یه دقیقه پیش.
‫- اون تو؟ ‫- آره، دقیقا همونجا.
‫لوییس، به النا زنگ بزن. ‫بپرس لیده تو خونه هست یا نه.
‫بله؟
‫- هی عزیزم. پیش توئه؟ ‫- نه.
‫- اینجا نیست. ‫- نه.
‫لیده!
‫کجاست پس، لوییس؟
‫- اگه تو کلبه نیست، پس کجاست؟ ‫- چه میدونم.
‫لیده!
‫اینجا همه جا یه شکله.
‫لیده!
‫لوییس، میتونی به النا زنگ بزنی؟
‫شاید راه رو گم کرده.
‫نه، اینجا نیست. ‫احتمالا توی جنگل گم شده.
‫- لیده، توروخدا، عزیزم! ‫- صداتو نمیشنوم. صدام رو میشنوی؟
‫لیده!
‫عزیزم، توروخدا این کار رو نکن. ‫با من این کار رو نکن.
‫بخیر باشه.
‫- سلام. ‫- عصر بخیر.
‫سلام. من گروهبان رِووئلتا هستم، ‫رئیس واحد مفقودین.
‫- سرجوخه باراندا. ‫- من مادرشم.
‫- من برادرِ شوهرشم. ‫- منم همسر ایشون هستم.
‫بسیار خب. پس دخترتون ۸ سالشه؟
‫نزدیک ۹ سال.
‫کی متوجه شدید که نیست؟
‫- درست بعد ناهار. ‫- آره.
‫چه ساعتی؟
‫- حدود ساعت ۳. ‫- ببخشید. سانتیاگو!
‫- میتونی بیای اینجا؟ ‫- چی تنش بود؟
‫- فقط یه لحظه. ‫- یه تاپ سفید.
‫آره، یه ژاکت آبی روشن.
‫ایشون همسایه مونه.
‫عصر بخیر.
‫اون آخرین کسی بوده که لیده رو ‫توی کلبه ای که با باباش ساخته بود دیده.
‫پدرش اینجاست؟
‫نه. برادرم فوت کرده.
‫متاسفم. شما آخرین کسی بودید که دیدیدش؟
‫- بله. ‫- باهاش حرف زدید؟
‫- بله. ‫- در مورد چی؟
‫- چیز مهمی نبود. ‫- چیز مهمی نبود؟
‫رفتار عجیبی ازش ندیدید؟
‫مضطرب بود؟
‫اولش برام عجیب بود. به خاطر آتیش.
‫ولی آروم به نظر میومد، ‫یه کم با هم حرف زدیم.
‫فکر کردم خودش میتونه راه برگشت رو پیدا کنه، ‫واسه همین رفتم.
‫فکر نکردید عجیبه که ‫توی جنگل تنهاست؟
‫- نه. ‫- تو اون کلبه چیکار میکردید؟
‫من برای اداره محیط زیست کار میکنم.
‫- مسئول بخش آتش بند هستم. ‫- ببخشید.
‫- درسته. ‫- من همچنین...
‫ببخشید. این لیده هست.
‫قدش حدود ۱۲۰ سانتی متره. ‫موی چتری داره، ۸ سالشه...
‫تکه ای از لباس هاش رو دارید؟
‫چیزی واسه سگ های زنده یاب؟
‫- حتما. ‫- من میرم بیارمش، باشه؟ آره؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- طوری نیست. ‫- لباس خوابش رو بیار.
‫- باشه. ‫- نشسته باشه لطفا.
‫لباس خوابش رو بیار، النا.
‫ما به خاطر آتیش سوزی منطقه، ‫داریم کارها رو با سرعت بیشتری انجام میدیم.
‫- درسته. ‫- بله.
‫واحدها تو راهن. ‫ما هم به جستجو ملحق میشیم.
‫احتمالا راه رو گم کرده، ‫ولی حتما همین نزدیکیاست.
‫- ممنون. ‫- ما پروتکل تخلیه رو فعال کردیم.
‫لازمه که شما ‫این ملک رو ترک کنید و برید خونه هاتون.
‫حتما. به محض اینکه دخترم پیدا بشه، ‫ما میریم.
‫آتیش داره نزدیک تر میشه. ‫خطرناکه.
‫واسه همین نمیتونم بدون اون برم...
‫- ما خبرتون میکنیم. ‫- آقا...
‫ولی لازمه که هر چه زودتر ‫اینجا رو تخلیه کنید.
‫ببخشید، من...
‫جاده ها تا چند ساعت دیگه ‫بسته میشن.
‫من بدون دختر ۸ ساله م ‫هیچ جا نمیرم.
‫خانم، من حالتون رو درک میکنم...
‫- نه، نمیکنی. ‫- میکنم.
‫نمیفهمی چی میگم.
‫من بدون دختر ۸ ساله م ‫نمیتونم برم.
‫- این یه دستوره. ‫- خیلی خب. بیاید...
‫باید طبق پروتکل عمل کنیم. ‫با توجه به شرایط...
‫- ما میریم. ‫- اسم شما...
‫- گروهبان رِووئلتا. ‫- رِووئلتا.
‫- معذرت میخوام. نگران نباشید. ‫- شما به گشتن دنبالش ادامه میدید؟
‫- منطقه رو تخلیه کنید. ‫- بله.
‫- متوجه شدید؟ ‫- حله.
‫ما هر کاری از دستمون بربیاد میکنیم ‫تا دخترتون رو پیدا کنیم.
‫اسمش لیده است. یادتون موند؟
‫- لیده. ‫- میدونیم.
‫کاری از دست من برمیاد؟
‫شما هم باید اینجا رو تخلیه کنید.
‫شما منطقه و پروتکل رو میشناسید.
‫- درسته. ‫- باهاتون تماس میگیرن.
‫نگران نباشید. فقط مضطربه.
‫بسیار خب. ممنون.
‫اوکی. مرسی.
‫دنی، برو تو اتاق لیده.
‫منم الان میام.
‫نگران نباش.
‫جایی نمیرم.
‫برام مهم نیست چی میگن. ‫میمونم. شما سه تا برید.
‫لوییس، آتیش سوزی شده.
‫النا، خطرناکه.
‫خیلی دوره. ‫میتونیم یه کم بیشتر بمونیم.
‫طوری نیست. واقعا.
‫- النا، لوییس، آتیش سوزی شده. ‫- نه.
‫- طوری نیست. ‫- نه. مارا.
‫پیداش میشه. پیداش میکنن.
‫- البته که پیدا میشه. ‫- طوری نیست.
‫- شما سه تا برید. ‫- نه.
‫دستور دادن که...
‫- ما میمونیم. ‫- آره.
‫وگرنه دیگه نمیذارن برگردیم.
‫- دارن جاده ها رو میبندن. ‫- جدی؟
‫آتیش هنوز خیلی دوره. ما میمونیم.
‫- ما میمونیم. ‫- آره. پیش تو.
‫- النا، مطمئنی؟ ‫- ما میمونیم.
‫- تنهات نمیذاریم. ‫- آره.
‫- ممنون. ‫- پیش هم میمونیم.
‫بدو! برو!
‫حواست به لوله باشه!
‫- فشار رو بیشتر کن! ‫- یالا!
‫اسمش لیده هست. ‫قدش حدود ۱۲۰ سانتی متره.
‫گروه یک، با رِووئلتا برید. ‫گروه دو، با کاسترو. سه، با من.
‫پورتیلو، گروه 4. بریم!
‫- حرکت کنید! ‫- بریم!
‫لیده!
‫دنی.
‫منم میخوام برم دنبالش بگردم.
‫نمیتونیم، پسرم.
‫این کارِ پلیسه. ‫ما باید اینجا بمونیم.
‫- لیده راه برگشت رو پیدا میکنه. ‫- مطمئنی؟
‫آره.
‫مطمئنم. فقط ایمان داشته باش.
‫لیده!
‫اون منطقه رو چک کنید.
‫دور و برِ کلبه.
‫بخش یک، پاکسازی شد.
‫لیده، عزیزم!
‫لیده!
‫دود خیلی زیاده. جهت باد عوض شده.
‫اونجا!
‫چقدر دود هست.
‫هر دودی که آتیش نیست.
‫من حواسم به آتیش هست.
‫ببین، خیلی دوره.
‫لیده رو پیدا میکنن، ‫ما هم تا چشم به هم بزنی تو خونه ایم.
‫- لیده! ‫- یالا بریم!
‫بخش یک، پاکسازی شد. میریم به سمت غرب.
‫- دید خیلی کمه. ‫- بیا بریم!
‫سگ ها دیگه نمیتونن ادامه بدن.
‫منتظر دستور مرکز هستیم! ‫خبرتون میکنیم، باشه؟
‫نباید سرش داد میزدم.
‫از این خونه متنفرم. ‫از این جنگل احمقانه متنفرم.
‫میخواد همه چی رو ازم بگیره. چرا؟
‫اون شبی که گاس توی جنگل ‫تنها موند، عوضش کرد.
‫دیگه هیچ وقت مثل قبل نشد. اون...
‫- اون بی خیال شد. ‫- نه، مارا.
‫- یه راه درمانی بود. ‫- نه.
‫یه راه درمانی بود.
‫ولی اون حتی امتحانش هم نکرد.
‫اون فقط یه تست بود. ‫نمیخواست موش آزمایشگاهی بشه.
‫این نظر توئه.
‫- و نظر اون هم بود. ‫- عزیزم.
‫لعنتی.
‫اگه اینجا بود، ‫دقیقا میدونست باید چیکار کنه.
‫الو؟
‫- چـ... ‫- پلیسه؟
‫ببخـ... معذرت میخوام. ‫صداتون رو نمیشنوم. چی گفتید؟
‫نه.
‫- چه خبر؟ ‫- بیا اینو بگیر.
‫- چی شده؟ ‫- الو؟
‫ببخشید، میشه دوباره بگی؟ ‫چی گفتی؟
‫مسخره است.
‫باشه.
‫- قضیه چیه؟ ‫- اوضاع بدتر شده.
‫جهت باد عوض شده، ‫واسه همین دارن جستجو رو لغو میکنن.
‫هر وقت اوضاع بهتر بشه، ‫دوباره برمیگردن میگردن.
‫همین؟ فقط همینو گفتن؟
‫گفتن باید همین الان بریم. ‫دارن اینو میگن.
‫ما میریم دنبالش. ‫اگه اونا نمیگردن، ما میگردیم.
‫- درسته. ‫- پیداش میکنیم.
‫آره. من میرم دنبال دخترم بگردم.
‫لوییس... خطرناکه.
‫من حواسم به آتیش هست.
‫اگه اوضاع بد شد، ‫میام دنبال هردوتون، باشه؟
‫- من باید دنی رو ببرم. ‫- نه عزیزم...
‫اینطوری ما رو بدون ماشین میذاری.
‫تازه اگه لیده پیداش بشه، ‫هیچکس اینجا نیست که منتظرش باشه.
‫بمون. اگه اوضاع خطری شد، ‫برمیگردم دنبال هر دوتا کسانتون.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫- باشه. ‫- نگران نباش.
‫لوییس، من میرم ماشین سانتی رو بگیرم.
‫ازش میپرسم ببینم میتونیم قرض بگیریم یا نه. ‫النا، اگه برگشت بهم زنگ بزن.
‫- حتما. ‫- ممنون.
‫- وقتی لیده برگشت، همگی میریم. ‫- باشه.
‫سانتی؟
‫سانتیاگو؟
‫- بله؟ ‫- سانتیاگو؟
‫- چه خبر؟ ‫- من مارا هستم.
‫- ببخشید. ‫- سلام.
‫گوش کن، پلیس جستجو رو لغو کرد.
‫همین الان از رادیو شنیدم.
‫میتونیم ماشینت رو قرض بگیریم ‫که بریم توی جنگل دنبالش بگردیم؟
‫- مال ما که... ‫- البته.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫منم باهاتون میام.
‫- لازم نیست زحمت بکشی. ‫- نه، منم میام.
‫- هر چی بیشتر باشیم بهتره. ‫- بزن بریم.
‫صبر کن.
‫این یکی...
‫- سانتیاگو؟ ‫- بله؟
‫اشکالی نداره یه نگاهی به خونه ات بندازم؟
‫- یه جوریه... ‫- فقط فکر کردم شاید...
‫شاید اون تو قایم شده باشه، میدونی که؟
‫نه لزوما توی جنگل...
‫اگه بود میدیدمش.
‫شاید از دستت در رفته باشه.
‫خیالم راحتتر میشه ‫اگه بتونم یه نگاه سریع بندازم.
‫- اون از دست من ناراحت بود... ‫- آره حتما.
‫- بفرما تو. ‫- ممنون.
‫- معذرت میخوام. ‫- بیا تو.
‫- ممنون. ‫- ببخشید.
‫مشکلی نیست. ‫به هر حال، اینجا پذیراییه.
‫- ببخشید. من... ‫- نه، راحته باش.
‫- اگه برات سخت نیست یه چک بکنیم... ‫- حتما.
‫- ببخشید، من فقط... ‫- بذار ببینیم.
‫معذرت میخوام.
‫- اونجا حموم دستشوییه. ‫- میتونم ببینم؟
‫آره حتما. بفرما.
‫اینم رادیو واسه...
‫- داشتم گوش میدادم به... ‫- درسته.
‫میتونم اونجا رو هم چک کنم؟
‫ترجیح میدم این کار رو نکنی.
‫چرا؟ فقط یه ثانیه طول میکشه.
‫اون قطعا اون تو نیست.
‫این بخشی از... ‫نه، ترجیح میدم نکنی. اون تو نرو.
‫این چیه؟
‫این...
‫- قارچه، این... ‫- مواد مخدره؟
‫نه، سیلوسایبین. سیلوسایبین.
‫- بیشتر شبیه... داروئه. ‫- واسه چی؟
‫چیزایی که طب سنتی نمیتونه درمان کنه. ‫ازش استفاده میکنم که درست کنم...
‫خیلی کمک میکنه.
‫چرا هنوز اینجایی؟
‫نمیدونم.
‫جای دیگه ای ندارم که برم.
‫مطمئنم لیده توی جنگله.
‫لوییس.
‫فکر کنم خط آتش جواب بده.
‫چی شده؟
‫موضوع چیه؟
‫چی شده؟
‫- یه چیزی درست نیست. ‫- چی؟
‫- اون... ‫- چی؟
‫- چی شده؟ ‫- یه جای کار میلنگه. لوییس!
‫- چرا نذاشت برم تو؟ ‫- کجا؟
‫یه اتاق اونجا بود که نذاشت چکش کنیم. ‫تابلو بود که عصبیه.
‫- خیلی عجیبه. ‫- بهش فکر کن.
‫لیده رو دیده، آتیش سوزی شده، ‫بعد اونو نیاورده خونه؟
‫شاید از آتیش سوزی خبر نداشته.
‫- نه. ‫- باشه، بذار فکر کنیم.
‫- من به پلیس زنگ میزنم. ‫- آنتن نیست.
‫اینترنت هم قطع شده.
‫- فقط گوشی تو اینطوریه؟ ‫- نه، کلا آنتن نیست.
‫- مال تو چطور؟ ‫- از کی تاحالا؟
‫تقریبا از پنج دقیقه پیش.
‫بیا برگردیم خونش ‫و مجبورش کنیم بذاره بریم تو.
‫چرا تماس برقرار نمیشه؟
‫- کار نمیکنه. ‫- داره چیکار میکنه؟ داره میره؟
‫داره میره.
‫- سانتیاگو! ‫- بازم امتحان کن، خب؟
‫میکنم، ولی ارتباطمون کلا قطعه.
‫- سانتی! ‫- بله؟
‫صبر کن. سانتی.
‫- وایسا. ‫- بله.
‫- کجا داری میری؟ ‫- خب، دارم...
‫- ها؟ ‫- میرم دنبال لیده.
‫میدونی کجاست؟
‫حدس میزنم توی جنگل باشه.
‫اگه میخواین سوار بشین. بذارین...
‫- ما هم میایم. ‫- حتما.
‫- احتمالا توی جنگله. ‫- ما هم باهات میایم.
‫بیا دیگه مارا. سوار شو.
‫- هنوزم اونجا خرس هست؟ ‫- چی گفتی؟
‫- توی جنگل خرس هست؟ ‫- نه، اون نقشه قدیمیه.
‫خرس نداره.
‫- آخ، وایسا. ‫- چی شده؟
‫داره تاریک میشه. ‫چراغ قوه لازم دارین.
‫- الان برمیگردم. ‫- منم میام.
‫نه، تو بمون.
‫کلید.
‫آروم باش.
‫این دستبند لیده نیست؟
‫دیدی؟ سریع شد.
‫خیلی مهمه. اگه هوا تاریک بشه...
‫یکی واسه تو، لوییس.
‫یکی هم واسه تو، مارا.
‫پیدا کردنش فقط سختتر میشه.
‫- داریم وقت رو تلف میکنیم... ‫- وایسا. خاموشش کن.
‫- چرا؟ ‫- موتور رو خاموش کن.
‫خاموشش کن.
‫چی گفتی؟
‫کلیدها رو بده به من.
‫چی شده؟
‫این چیه؟ منطقه دورافتاده، منطقه امن...
‫این نقشه واسه چیه؟
‫اینا یادداشت‌هایی واسه...
‫یادتونه قبلا در مورد سیلوسایبین چی گفتم؟
‫در کنار شغلم ‫توی سازمان محیط زیست،
‫من یه سری مراسم هم ‫توی مناطق خلوت اجرا میکنم.
‫سانتیاگو، دخترم کجاست؟
‫- این اینجا بود. ‫- درسته.
‫اون رو قبلا توی کلبه بهم داد.
‫نه. این دروغه.
‫اون هیچوقت اینو در نمیاره.
‫هیچوقت. خودم براش خریدمش.
‫- امکان نداره اونو به تو داده باشه. ‫- خدای من.
‫میخوام دوباره خونت رو چک کنم. ‫کلیدها رو بده.
‫- هی! ‫- کلیدهای خونت رو بده بهش!
‫بده بهش.
‫- رد کن بیاد! ‫- انجامش بده.
‫- میدم. ‫- بذار چک کنه. یالا.
‫لعنت به کلیدها!
‫- لیده! ‫- مارا!
‫- جلوتر نیا. ‫- خواهش میکنم.
‫باز کن! لیده!
‫همونجا وایسا. کلیدها رو بده.
‫- لیده! ‫- لوییس...
‫لیده!
‫کلیدها. همین الان.
‫نه! تمومش کن!
‫- بذار فقط چکش کنه. ‫- لیده!
‫یالا، لوییس.
‫کار احمقانه ای نکنی ها!
‫چشمم بهته.
‫مارا!
‫در رو باز کن، سانتیاگو!
‫مارا.
‫- هر چی میگه انجام بده. ‫- باشه.
‫- بازش کن! ‫- لیده اینجا نیست.
‫- در رو باز کن، سانتیاگو. ‫- لیده توی جنگله.
‫- کاری که میگه رو بکن. بازش کن. ‫- باشه، الان...
‫- اون در لعنتی رو باز کن! ‫- باشه.
‫- هر چی میگه گوش کن. ‫- بازش میکنم.
‫این چیه؟
‫اینا دیگه چیه؟
‫- دخترتون اینجا نیست. ‫- چی...
‫این دیگه چه صیغه ایه؟
‫اینا چیه؟ تو کی هستی؟
‫این...
‫قضیه چیه؟
‫- این اراجیف چیه اینجا؟ ‫- این...
‫لیده کجاست؟
‫اون تو چیه؟ اون اتاق واسه چیه؟
‫ببین، اونجا فضای مدیتیشن منه.
‫- نه. ‫- لیده!
‫این در لعنتی.
‫این یکی رو هم باز کن.
‫همین الان، سانتیاگو!
‫هر چی میگه رو انجام بده.
‫- خواهش میکنم. ‫- باشه.
‫- بازش کن. ‫- باشه. بیا.
‫برو تو.
‫بفرما.
‫دیدی؟
‫اون اینجا نیست. همونطور که بهت گفتم.
‫- دخترم کجاست؟ ‫- اینجا نیست.
‫من کاری باهاش نکردم مارا. ‫اون توی جنگل گم شده.
‫- من به پلیس زنگ زدم. ‫- خوبه مارا!
‫چون من دست بهش نزدم.
‫- کجاست؟ ‫- نمیدونم.
‫نمیدونم مارا.
‫توی جنگله یا...
‫خواهش میکنم بهم بگو کجاست.
‫نمیدونم.
‫- مارا. ‫- التماست میکنم. تو رو خدا.
‫- مارا، گوش کن. ‫- نه. کجاست؟
‫- من کاری نکردم. ‫- بهش دست نزن.
‫نه، تو بهش دست نزن.
‫- نکن. ‫- باشه.
‫برادرزادم کجاست؟
‫دستبندش پیش تو بود. ‫تو اونو توی جنگل تنها گذاشتی.
‫اونم وسط آتیش سوزی. الان ما آدم بده شدیم؟
‫- متاسفم. ‫- کجاست؟
‫- این چیه؟ ‫- ها؟
‫ها؟
‫- اینا واسه مراسم منه. ‫- چه مراسمی؟
‫مراسم من. اگه فقط گوش بدی...
‫- حرفت رو باور نمیکنم. ‫- بذار حرف بزنم. لوییس. مارا.
‫تو جایی نمیری.
‫وایسا!
‫- بگیرش! ‫- لوییس!
‫بیخیال نمیشیم ‫تا وقتی که بگی کجاست.
‫لوییس، ببندش.
‫من کاری نکردم!
‫- بیا اینجا. ‫- خواهش میکنم لوییس!
‫تو یه بچه رو اون بیرون توی جنگل ول کردی؟
‫همینطوری راهت رو کشیدی رفتی؟
‫حالا انتظار داری ‫اراجیفت در مورد مراسم رو باور کنم؟
‫- بیا اینو بگیر. ‫- لوییس!
‫فکر کردی شوخی دارم؟ برادرزادم کجاست؟
‫پاشو.
‫حالا دیگه حرف میزنی.
‫ببندش به صندلی.
‫- میتونی...؟ ‫- کجاست؟
‫- نمیدونم. ‫- خواهش میکنم.
‫مارا، نمیدونم.
‫آخرین بار کجا دیدیش؟
‫- توی کلبه. ‫- پس چرا اونجا نیست؟
‫- چون گم شده. ‫- دروغه. اون گم نمیشه.
‫اون تموم عمرش رو اینجا اومده. ‫امکان نداره گم بشه.
‫دخترم کجاست؟
‫لوییس...
‫خواهش میکنم. یه کاری بکن. ‫مجبورش کن حرف بزنه.
‫اینا دیگه چیه؟
‫این چیه؟
‫اینا واسه چیه؟
‫این لعنتی دیگه چیه؟
‫بنال!
‫- دخترم کجاست؟ ‫- گفتم که نمیدونم.
‫برادرزادم کجاست؟ تو اونو توی کلبه دیدی.
‫دستبندش رو نگه داشتی. ‫باهاش چیکار کردی؟ کجاست؟
‫کجاست؟!
‫حرف بزن! مجبورم نکن دهنت رو باز کنم.
‫کجاست؟
‫- لوییس. ‫- برادرزادم کجاست؟ کجا؟
‫چرا یه بچه 8 ساله رو ‫وسط آتیش سوزی جنگل تنها گذاشتی؟
‫بنال!
‫لوییس!
‫داریم چیکار میکنیم؟
‫- چی؟ ‫- داریم چیکار میکنیم؟
‫داریم مجبورش میکنیم بگه لیده کجاست.
‫نه، باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫لعنتی. کار نمیکنه.
‫- چی؟ ‫- آنتن نیست.
‫مال منم کار نمیکنه. وایسا.
‫گوشی اونو برمیدارم.
‫لوییس.
‫تکون نخور.
‫رمزش.
‫- رمزش چیه؟ ‫- بهتون نمیگم.
‫داره آتیش میاد.
‫مسخره بازی رو تموم کن و رمز رو بده.
‫اون رمز وامونده چیه؟!
‫رمز رو بگو، کثافت!
‫میخوای بگی یا نه؟
‫رمزش چیه؟
‫- یک... ‫- یک، نه، هشت...
‫نه، هشت، هشت؟
‫مارا!
‫نه. تمومش کن.
‫چی؟
‫نمیخواستم بهش آسیب بزنم.
‫قسم میخورم. مارا.
‫اذیتش نمیکنم. فقط واسه اینه که بترسه ‫و بگه لیده کجاست.
‫این پفیوز داره دروغ میگه.
‫- اگه بخوای تمومش میکنم. ‫- آره.
‫اگه بخوای بیخیال میشم.
‫- آره. ‫- بیخیال میشم، باشه؟
‫تمومش میکنم.
‫تمومش کن.
‫باید با پلیس حرف بزنیم.
‫اینجا هم آنتن نیست.
‫بیسیم.
‫- بیسیم. ‫- بیسیم.
‫درسته.
‫- چی؟ ‫- کار نمیکنه.
‫- کار نمیکنه؟ ‫- بلد نیستم باهاش کار کنم.
‫بیا اینجا. باتریش این پایینه‌.
‫- الو؟ ‫- الو؟
‫- الو! وایسا.
‫کسی صدای منو میشنوه؟ الو؟ خواهش میکنم.
‫بله، من...
‫الو، ما توی جنگلیم. توی خونه محیط بان.
‫کسی صدام رو میشنوه؟
‫داره قطع میشه. باتریش ضعیفه.
‫- صدای منو داری؟ ‫- الو؟
‫من مادر همون دختر گم شده هستم.
‫ما پلیس لازم داریم. خواهش میکنم!
‫الو؟
‫لوییس.
‫اگه بلایی سرش آورده باشه چی؟
‫اگه کاری کرده باشه چی؟
‫اگه از دستش بدم، میمیرم.
‫همچین اتفاقی نمیفته.
‫نمیفته.
‫وجب به وجب اتاق‌ها رو میگردیم. ‫همه سوراخ سمبه ها رو. همه کمدها رو.
‫بیا بگردیم. پیداش میکنیم.
‫- پیداش میکنیم. ‫- آره. باشه.
‫دنبال سرنخ بگردیم.
‫- باشه. ‫- باید یه چیزی باشه.
‫یه چیزی که ما رو ببره پیشش.
‫حتما یه چیزی هست.
‫[ چاله ها به عنوان مکان‌های مقدس ]
‫اون عالی بود.
‫تا حالا اینقدر نترسیده بودم و همزمان ‫اینقدر هیجان نداشتم.
‫نمیتونی از شر من خلاص بشی.
‫همه میفهمن، و تو میری زندان.
‫مارا.
‫میشه گوش بدی، خواهش میکنم؟
‫چرا به من شک داری؟
‫موضوع چیه؟
‫اون بیل؟
‫دخترت توی جنگل تنها بود.
‫- من داشتم... ‫- خفه شو.
‫در مورد اون دستبند هم، مارا...
‫- روی زمین افتاده بود. ‫- مارا!
‫مارا.
‫نذار بره.
‫طناب رو چک کن.
‫گوش نمیدی.
‫- خفه شو. ‫- گوش نمیدی.
‫مواظبش باش. من بیرون رو چک میکنم.
‫نذاشتی برات توضیح بدم.
‫دخترم کجاست؟
‫نمیدونم.
‫اون نمیتونه همینطوری غیب شده باشه.
‫ببین، من...
‫توی ماشین بودم، ‫و لیده رو توی کلبه دیدم، خب؟
‫اولش سعی کردم راضیش کنم ‫که با من بیاد خونه.
‫ولی حالش خوب به نظر میرسید، ‫انگار لازم داشت تنها باشه چون...
‫واسه همین من رفتم. و واقعا متاسفم.
‫اون الان خیلی وقته که تنهاست.
‫احتمالا تا الان حسابی ترسیده.
‫متاسفم مارا. واقعا متاسفم.
‫باید اصرار میکردم و با خودم میاوردمش.
‫اشتباه من همونجا بود. ولی همینه.
‫من هیچ کاری نکردم...
‫یه کلمه از حرفات رو هم باور نمیکنم.
‫فکر میکردم حالش خوب میمونه.
‫دخترم کجاست؟
‫قسم میخورم نمیدونم. خیلی متاسفم مارا.
‫دختر... من... کجاست؟
‫توی جنگله.
‫- دخترم کجاست؟ دوباره بگو. ‫- توی جنگله.
‫- دخترم کجاست؟ ‫- توی...
‫دوباره! دخترم کجاست؟
‫دخترم کجاست؟
‫- کجا؟ ‫- توی جنگل...
‫بهم بگو! باید میاوردیش خونه!
‫اگه طوریش شده باشه، میکشمت. قسم میخورم.
‫همین الان میتونم بکشمت.
‫منو ببخش.
‫لوییس؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫ببین.
‫- نگاه کن. ‫- این چیه؟
‫- گوشی اونه. ‫- چی؟
‫مرتیکه کثافت.
‫- میدونم چه حسی داری. ‫- نمیدونی.
‫میدونم چه حالی داری. واقعا میدونم.
‫اینطوری با من حرف نزن. ‫تو کی هستی اصلا؟
‫تمومش کن!
‫من هیچوقت به یه بچه آسیب نمیزنم.
‫محاله دستم به یه بچه بخوره. هیچوقت.
‫بیا. ضبطش کن.
‫دیگه باید بیای اینجا.
‫تمام آخر هفته رو ندیدمت!
‫منم میخوام توی فیلم باشم.
‫بدو دیگه. بذار منم بیام.
‫منم دلم میخواد اینجا باشی. ‫خیلی دلمون برات تنگ شده عزیزم.
‫- خب؟ ‫- بهم بگو، دوباره میبینمش؟
‫فقط بگو دوباره میبینمش یا نه.
‫میفهمم که همه اینا ‫باعث شده بهم مشکوک بشین.
‫اینا همش یه سو تفاهم بزرگه.
‫اون نقشه، اون قارچ های سیلوسایبین.
‫آره، کار من همینه. من به بقیه کمک میکنم.
‫من با سیلوسایبین یه سری مراسم انجام میدم
‫تا به آدم ها کمک کنم ‫زندگی گذشته شون رو رها کنن.
‫که به یه چیز جدید وصل بشن.
‫که دیگه از مرگ نترسن.
‫[ استفاده از سیلوسایبین در بیماری های لاعلاج ]
‫[ کاهش اضطراب و افسردگی ‫در بیماران رو به مرگ ]
‫اون شبی که گوستاوو توی جنگل گذروند...
‫اون نمیخواست من اونجا باشم.
‫تو پیشش بودی، نه؟
‫- آره. ‫- بودی مگه نه؟
‫چیکارش کردی؟
‫هیچ کار بدی نکردم.
‫باید میدیدیش.
‫- چی؟ ‫- این چیزی بود که خودش میخواست.
‫اون به آرامش رسید، مارا.
‫اون به آرامش رسید.
‫آشغال.
‫اون به آرامش رسید، مارا.
‫نه.
‫النا...
‫مارا...
‫نه، بذار من.
‫- خواهش میکنم. ‫- نه.
‫بذار من انجامش بدم.
‫- بذار من. ‫- مارا!
‫- مارا. ‫- نه!
‫نه! خواهش میکنم! بذار من!
‫من انجامش میدم.
‫نه.
‫- نه، خواهش میکنم! ‫- بذار من انجامش بدم!
‫نه...
‫این که اون نیست.
‫ای حرومزاده!
‫این آشغال داره ما رو بازی میده!
‫لوییس.
‫همسایه کجاست؟
‫توئه.
‫- دست و پاش بسته هست. ‫- چی؟
‫سلام، خورخه.
‫ببین، من تازه چاله رو برای ‫مراسم تولد دوباره ت کندم.
‫چند تایی دارم، ولی این یکی رو ‫دور از خونه کندم.
‫فکر میکنم انرژیش برات عالی باشه، و...
‫آره. بهت نشونش میدم.
‫به هر حال، میبینمت.
‫سلام، لیده.
‫خوبی؟
‫داره دود میاد. ‫این نزدیکی ها آتیش سوزی شده.
‫بوش رو میفهمی؟
‫- تنهایی اومدی اینجا؟ ‫- آره.
‫چرا اینقدر تنهایی؟
‫داشتم یه سری از چیزهای ‫بابام رو اینجا میذاشتم.
‫میخوای ببینی؟
‫- اینا چیه؟ ‫- عکسه.
‫خیلی قشنگن.
‫مامانم میخواست بندازتشون دور.
‫من میشناختمش.
‫واقعا؟
‫وقتی مریض بود سعی کردم بهش کمک کنم.
‫- که خوبش کنی؟ ‫- که نذارم بترسه.
‫بترسه؟
‫از چی؟
‫از اینکه از شما دو تا دور باشه.
‫مامانم میگفت
‫بابا خودش نمیخواست خوب بشه.
‫- شنیدم داشت به عمه ام میگفت. ‫- چرا، میخواست.
‫نمیتونست، لیده.
‫- دست خودش نبود. ‫- واقعا؟
‫- آره. ‫- منم همین فکر رو میکنم.
‫مامانت هم یه روزی میفهمه. ‫اون فقط...
‫به زمان بیشتری نیاز داره.
‫این دستبند چیه؟
‫مال توئه؟
‫آره، ولی دیگه نمیخوامش. ‫مامانم بهم داده بودش.
‫- چیکارش کنیم؟ ‫- میتونی برداریش.
‫- نه، آخه... ‫- مال تو.
‫- پیش خودت نگهش دار. ‫- مطمئنی؟
‫- مطمئنم. ‫- ببین.
‫- به کسی چیزی نمیگی؟ ‫- معلومه که نه.
‫میگم گم اش کردم. ‫یا اینکه یه خرس دزدیدش.
‫قول میدی؟
‫قول میدم.
‫میخوای برسونمت خونه؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫میخوام با کلبه خداحافظی کنم.
‫کارت که تموم شد ‫یکراست میری خونه؟
‫- باشه. ‫- قول؟
‫بزن قدش.
‫خیله خب.
‫خداحافظ، لیده.
‫خداحافظ.
‫نه...
‫این درست نیست.
‫عقلتون رو از دست دادین.
‫داره دروغ میگه.
‫داره بهمون دروغ میگه.
‫اگه اشتباه کرده باشی چی؟
‫- نه. ‫- چرا.
‫باید مجبورش کنیم بگه لیده کجاست.
‫- نه عزیزم. ‫- چرا.
‫باید بریم، باشه؟ ‫زنگ بزنیم پلیس و از اینجا بریم.
‫هی، دنی.
‫دنی.
‫میتونی باز کنتم، لطفا؟
‫بیا با هم بریم دنبال دخترعموت بگردیم.
‫لطفا. باز کنتم.
‫دنی...
‫اگه...
‫اگه منو باز نکنی...
‫پدرت و... عمه ات و مامانت
‫همه شون میرن زندان.
‫- اونا این کار رو باهات کردن؟ ‫- آره.
‫آره، ولی اونا گیج شدن. ‫اشتباهی...
‫آدم اشتباهی رو گرفتن. ‫فکر میکنن من یه نفر دیگه ام.
‫یه آدم متفاوت. ‫ولی... من هیچ کار بدی نکردم.
‫پس چرا بهشون نگفتی؟
‫سعی کردم، ولی پدرت نمیخواد...
‫نمیخواد گوش بده.
‫فقط داد میزنه.
‫راستش رو بخوای، میترسم.
‫همه ش تقصیر منه.
‫به لیده گفتم رو اعصابه، ‫واسه همین گذاشت رفت.
‫تقصیر تو نیست.
‫ببین، منو باز کن، ‫با هم میریم... دخترعموت رو پیدا میکنیم.
‫من این جنگل رو ‫مثل کف دستم میشناسم.
‫لطفا، دنی.
‫باید بریم.
‫- نه. ‫- چرا.
‫باید بهش فشار بیاریم ‫تا حقیقت رو بگه.
‫فشار بیاریم؟
‫اگه داشته باشه راستش رو میگه چی؟
‫شاید شما دو تا دارین اشتباه میکنین.
‫اون اون شب توی جنگل پیش گاس بود.
‫- چیه؟ ‫- سانتی اونجا بود.
‫- پیش برادر من؟ ‫- لوییس...
‫برادر من؟
‫لوییس...
‫دنی، بیا خودمون قضیه رو حل کنیم. ‫فقط من و تو.
‫ممنونم، دنی.
‫- زنگ بزن پلیس. دنی رو هم ببر. ‫- نه.
‫- من به گشتن ادامه میدم. ‫- نه، خواهش میکنم.
‫- دنی رو ببر. ‫- نه، با ما بیا!
‫با ما بیا! آتیش سوزی شده!
‫ممنونم.
‫دنی!
‫دنی، کجایی؟ دنی!
‫ممنونم.
‫در رو باز کن!
‫این در لعنتی رو باز کن!
‫بچه پیش منه! باز کن!
‫- بازش کن! ‫- چی؟
‫مارا، بذار من برم بیرون!
‫- دنی؟ ‫- در رو باز کن!
‫- داشت فرار میکرد. ‫- چی؟
‫مجبورش میکنم حرف بزنه. ‫باید بهش فشار بیاریم.
‫- در رو باز کن! ‫- مجبورش کن حرف بزنه.
‫این در وامونده رو باز کن! لوییس!
‫حق نداری بیای بیرون!
‫اونقدر بهش فشار میارم تا حرف بزنه.
‫حرف میزنه، میبینی.
‫بابا!
‫- پسرم؟ ‫- لوییس، بچه اینجاست!
‫- دنی؟ ‫- در رو باز کن!
‫چی؟ دنی...
‫پسر من اونجا چیکار میکنه؟ دنی!
‫پسرت پیش منه!
‫- چرا دنی اون توئه؟ ‫- سانتی.
‫- دنی! ‫- بابا، داد نزن.
‫- چیه؟ ‫- میگه داد نزن!
‫تو اون تو چیکار میکنی؟ ‫دنی! پسرم! خوبی؟
‫من اینجام بابا.
‫آروم باش. آروم باش پسرم.
‫ازش فاصله بگیر.
‫- کلیدها رو بده به من. ‫- نه.
‫- چیه؟ ‫- پسرت پیش منه لوییس. باز کن.
‫- کلید رو بده بهم. ‫- اون کاریش نداره.
‫لوییس!
‫کلید رو بده به من.
‫نه!
‫باید بفهمم کجاست.
‫تو پسر منو با اون حرومزاده ‫اون تو زندانی کردی.
‫- بده شون به من. ‫- کاریش نداره.
‫باید بهم بگه ‫دخترم کجاست!
‫- دیوونه شدی؟ ‫- باز کن وگرنه بهش آسیب میزنم!
‫باز کن!
‫دارم در رو باز میکنم!
‫اگه بلایی سر پسرم بیاری، ‫قسم میخورم بکشمت.
‫- لوییس، ببین. ‫- گوش کن. کاریش نداشته باش.
‫منو بگیر. اونو ول کن.
‫- نه. ‫- منو بگیر.
‫لوییس، نگاه کن.
‫نگاه کن.
‫برین عقب. من با پسره میام بیرون.
‫پای اون رو وسط نکش.
‫همه آروم باشن.
‫- دنی، پسرم. ‫- هی!
‫- پسرم. ‫- دیگه نزدیکتر نیا!
‫- بیا اینجا. ‫- جلو نیا!
‫- بابا منو ببخش. ‫- متاسفم.
‫چیزی نیست رفیق.
‫خیلی معذرت میخوام.
‫این عوضی رو میکشم.
‫- به من صدمه نزن. ‫- لوئیس.
‫- بهش کاری نداشته باش. ‫- دیگه نزدیک نیا.
‫- اون فقط یه بچست! ‫- دنبال من نیا!
‫- اروم باش. ‫- دنی.
‫- سوار شو.
‫- برو اونجا وایسا. ‫- باشه. بیا اینجا.
‫- دنی، چیزی نیست. ‫- اروم باش.
‫- همینجوری خوبه. ‫- اون کاری نکرده.
‫- اون فقط یه بچست. ‫- خواهش میکنم.
‫ولش کن بره!
‫عقب بمون!
‫تو برو داخل!
‫- برو تو خونه! ‫- بذار بره.
‫دنی، عزیزم. منو ببخش.
‫چیزی نیست پسرم.
‫- دنی. ‫- ما همینجا میمونیم. ولش کن.
‫- بذار بره. ‫- لوئیس، همونجا بمون.
‫بهش اسیب نزن.
‫به من گوش کن.
‫سوییچ ماشینو میخوام.
‫سوییچو بده به من.
‫نده. اونو با خودش میبره.
‫- سانتیاگو، خواهش میکنم... ‫- کلیدو بده به من!
‫پیش من نیست!
‫- لعنتی! ‫- نمیدونم کجا گذاشتمشون.
‫خواهش میکنم.
‫بذار بره. اون کاری نکرده.
‫- ولش کن! ‫- بذار بره!
‫ولش کن. همین الان!
‫- نه! ‫- نه!
‫بیا بیرون، وگرنه بهش اسیب میزنم!
‫- باشه. ‫- مارا، همونجا دم در بمون!
‫لعنت بهش!
‫جلو نیا! لوئیس!
‫ما همینجا میمونیم! فقط اونو نبر!
‫اروم باش. بهش اسیب نزن.
‫- بهش کاری نداشته باش! ‫- سوییچ روی ماشینه.
‫- چی؟ ‫- سوییچ.
‫داره اونو با ون خودش میبره.
‫- مامان! ‫- نه!
‫- نه، دنی! ‫- ساکت باش!
‫- دنی! ‫- همونجا بمونید!
‫- چشماتو از کاسه در میارم. ‫- سوار شو. متاسفم.
‫خواهش میکنم، سانتی. اونو نبر. ‫داره میبردش!
‫- کمربندتو ببند. ‫- نه!
‫- هی! نه! ‫- وایستا!
‫- دنی! ‫- مامان!
‫- نه! دنی! ‫- مامان!
‫سانتی!
‫- دنی! ‫- عوضی پست فطرت!
‫دنی!
‫مامان!
‫خب، دنی. پیاده شو.
‫بدو برگرد پیش بقیه!
‫باشه؟ از ماشین بیا بیرون.
‫پیاده شو دنی!
‫دنی، برو بیرون!
‫برو بیرون!
‫- اشغال لجن! ‫- نه!
‫بسه!
‫تمومش کن لوئیس، ول کن! بسه!
‫سانتی، نه!
‫سانتی، ولش کن! لوئیس!
‫خواهش میکنم تمومش کنید!
‫بسه! سانتی، دیگه کافیه!
‫کاری به کارش نداشته باش!
‫نه!
‫خوبی. حالت خوبه؟
‫لوئیس!
‫ببخشید لوئیس. معذرت میخوام.
‫نه...
‫بسه! لوئیس! نه! داری چیکار میکنی؟
‫- نه! ‫- میخواستی با پسرم چیکار کنی؟
‫نه!
‫- لوئیس! ‫- برادرزادم کجاست؟
‫میدونم لیده کجاست!
‫- میدونم لیده کجاست! ‫- ولش کن.
‫میدونه اون کجاست.
‫- بهتون میگم. ‫- کجاست؟
‫- کجاست؟ بنال. ‫- به پلیس میگم.
‫- چی؟ ‫- اصلا راه نداره.
‫نه، به من بگو. کجاست؟
‫- فقط به پلیس میگم. ‫- بگو به من!
‫- فقط با پلیس حرف میزنم. ‫- بگو کدوم گوریه!
‫- توی جنگله. ‫- توی جنگل؟
‫- زندست؟ ‫- اره.
‫- النا، اون زندست. ‫- زندست.
‫حالش خوبه. منو ببر پیشش.
‫یالا، خواهش میکنم!
‫پاشو. راه بیفت!
‫- از کدوم طرف؟ ‫- این طرفی.
‫مستقیم؟
‫از این طرف؟
‫دنی رو بگیر.
‫اگه تا دو ساعت دیگه برنگشتیم، ‫زنگ بزن به پلیس.
‫- ما با ماشین اون برمیگردیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫بیا اینم کلید.
‫کدوم طرف؟
‫- از کدوم وری؟ ‫- مستقیم برو جلو.
‫بگو دیگه.
‫ما کاری که لازم بود رو انجام دادیم.
‫خفه شو!
‫- لوئیس، من ازت میترسم. ‫- از من؟
‫ما لیده رو پیدا میکنیم، خب؟
‫- کجاست؟ ‫- همینجاست! خیلی نزدیکیم!
‫- داره ما رو میبره سمت اتیش. ‫- وایستا!
‫- دخترم کجاست؟ ‫- توروخدا به من گوش کنید.
‫- چی؟ ‫- بنال!
‫متاسفم که دارید عذاب میکشید. ‫واقعا معذرت میخوام، ولی من...
‫چی؟
‫معذرت میخوام.
‫- لوئیس! ‫- فرار کرد!
‫وایستا! نه!
‫نمیبینمش!
‫کجا غیبش زد؟
‫- مارا! ‫- لوئیس!
‫مارا!
‫لوئیس!
‫مارا!
‫کمک!
‫لیده.
‫لیده!
‫داد بزن!
‫اینجام!
‫من اینجام!
‫لیده، جیغ بکش!
‫من اینجام!
‫توی یه گودالم.
‫من این پایینم!
‫لیده.
‫من این پایینم.
‫لیده!
‫لیده، به من نگاه کن.
‫- سانتی ام. ببین. ‫- گیر کردم. نمیتونم تکون بخورم.
‫- بذار ببینم. ‫- کمک!
‫دستتو بده به من.
‫یالا! دستتو دراز کن!
‫همینه. بکش خودتو. دستمو بگیر!
‫- بکش! ‫- دستتو بده به من.
‫دستت نمیرسه. اینو هل بده اونور.
‫- این خاکا... ‫- نمیتونم!
‫یالا! دستم بهت میرسه!
‫- نمیتونم! ‫- چرا، میتونی!
‫دستم نمیرسه!
‫سعی کن!
‫صبر کن.
‫- میرم یه تیکه چوب بیارم. ‫- نه!
‫- الان برمیگردم، خب؟ ‫- توروخدا برگرد!
‫- لیده، طاقت بیار. ‫- نمیتونم.
‫حالا!
‫همینه. میتونی. محکم بکش.
‫خب. بیا بالا.
‫گرفتمت.
‫همینه.
‫لیده.
‫لیده؟
‫صدامو میشنوی؟
‫نه!
‫- نه! ‫- مارا، نه!
‫- مامان؟ ‫- عزیزم.
‫خوبی؟
‫- مامان. ‫- حالت خوبه؟
‫- مامان! ‫- چی شده؟ چی شده عزیزم؟
‫- نمیدونستم کجایی. ‫- مامان!
‫ببخشید.
‫پام خیلی درد میکنه!
‫چیزی نیست عزیزم.
‫دیگه جات امنه.
‫بیا. صورتتو بپوشون. میتونی؟
‫باشه؟ اینجوری؟
‫بیا. بریم.
‫دیگه چیزی نمونده برسیم.
‫سانتی چی؟
‫اون بهت اسیب زد؟
‫من افتادم.
‫افتادم... توی یه گودال.
‫کلی خاک اونجا بود. ‫نمیتونستم بیام بیرون.
‫چی؟
‫یه خرس داشت دنبالم میکرد.
‫- بعدش افتادم. ‫- چی گفتی؟
‫خونه رو پیدا نمیکردم.
‫لیده...
‫اون...
‫اون تو رو هل داد توی اون گودال، نه؟
‫- هان؟ ‫- نه.
‫سانتیاگو. اره، اون کرد.
‫- اون نجاتم داد. ‫- اون هل ات داد.
‫اون نجاتم داد.
‫چـ...
‫اون هل ات نداد؟
‫نه.
‫- خودت افتادی؟ ‫- اره.
‫لیده، باید بهم بگی ‫که ایا سانتی بهت اسیب زده یا نه.
‫- کاری باهات کرد؟ ‫- نه.
‫خیله خب.
‫مارا!
‫لوئیس.
‫- لوئیس. ‫- لیده!
‫لیده!
‫- حالش خوبه؟ ‫- اره، خوبه.
‫- عزیزم، خوبی؟ ‫- اره.
‫روبراهی قربونت برم؟ کجا بود؟
‫- افتاده بود. ‫- کجا؟
‫توی یه گودال. ولی حالش خوبه.
‫- گودال؟ ‫- اره.
‫جاییش زخم شده؟ اسیب دیده.
‫خیال کرده یه خرس دیده، بعدش افتاده.
‫کار سانتی بود؟
‫نه، خودش افتاده. باید بره ‫بیمارستان، ولی حالش خوبه.
‫- سردمه. ‫- بیا از اینجا بریم.
‫- باشه. ‫- باید دکتر ببینتش.
‫- بیا از اینجا بریم. ‫- چیزی نیست.
‫- از مسیر اتیش بر میگردیم خونه. ‫- بریم.
‫دیگه رسیدیم.
‫- کلیدا؟ ‫- دست منه.
‫- ببین بازه. ‫- اره بازه.
‫تموم شد عزیزم.
‫بیا اینجا.
‫- یه کم اب بیار. ‫- باشه.
‫- پتو هم بیار. ‫- الان میارم.
‫عزیزم.
‫چیزی نیست. پات درد میکنه؟
‫- الان دیگه کمتر. ‫- نه؟
‫سرت درد میکنه؟
‫جای دیگت درد نداره؟
‫- نه؟ ‫- سردمه.
‫عموت داره پتو میاره.
‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم همینطور.
‫عاشقتم.
‫خب عزیزم...
‫عموت همین الان میبرتت ‫بیمارستان.
‫دکتر معاینت میکنه.
‫همه چی درست میشه.
‫اون مواظبته.
‫مارا؟
‫تشنمه.
‫باشه عزیزم.
‫بیا.
‫هی، وایسا. ارومتر عزیزم.
‫اروم.
‫همینه. مامانت کجا رفت؟
‫مامان کجاست؟
‫اون رفت.
‫- از کدوم طرف؟ ‫- مستقیم رفت.
‫رفت توی جنگل؟
‫- اره. ‫- جدی؟
‫مارا!
‫لیده.
‫لیده، هی.
‫لیده، خوابت نبره عزیزم.
‫به من نگاه کن لیده.
‫همینجا بمون.
‫لیده. بیدار شو.
‫اورژانس
‫مارا کجاست؟
‫شما از خانوادش هستید؟
‫نه. توی جاده پیداش کردم.
‫صدامو میشنوی؟ متوجه میشی؟
‫چرا توی جاده بودی؟
‫- چی شده؟ ‫- توی جنگل گم شده بود.
‫دود رفته تو حلقش.
‫- صدامو میشنوی؟ ‫- افتاده توی یه گودال.
‫- اب نخورده اصلا. ‫- میشنوی چی میگم؟ به من نگاه کن.
‫- واکنش نشون میده. ‫- اینجا سرش خورده به جایی.
‫باید از دستش عکس بگیریم.
‫- کِی پیداش کردی؟ ‫- حدود یه ساعت پیش.
‫- چند سالشه؟ ‫- هشت سالشه.
‫- قضیه چیه؟ ‫- استنشاق دود.
‫میرم دنبال دکتر بائوتیستا.
‫ضربان قلب، نبض و فشار خونشو چک کن.
‫شما نمیتونید بیاید تو اقا. خبرتون میکنیم.
‫صدامو میشنوی؟
‫اسمت چیه؟
‫- سانتیاگو. ‫- سانتیاگو، چرا توی جاده بودی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟ ‫بخش ترومای 4 رو اماده کنید.
‫مردمک ها نرمالن.
‫- جاییت درد شدید داری؟ ‫- همه جام.
‫- همه جات؟ ‫- اره.
‫- براش سرم وصل میکنیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫- سرگیجه دارم. ‫- میخوابونیمت.
‫اکسیژن لطفا.
‫- وزنش؟ ‫- چهل و دو پوند.
‫- اسمش چیه؟ ‫- لیده.
‫- لیده، میتونی چشماتو باز کنی؟ ‫- بی حاله. کلی دود رفته تو ریه هاش.
‫سطح اکسیژن 95. پرده ها رو بکشید.
‫لطفا در رو هم ببندید.
‫عزیزم، لیده رو پیدا کردیم. ‫بیمارستانیم.
‫ادرس رو برات میفرستم.
‫میخوام بیای اینجا.
‫- شب بخیر. ‫- سلام. حالتون چطوره؟
‫- شما زنگ زده بودید؟ ‫- اره، ما بودیم.
‫- از کدوم طرف؟ ‫- بخش تحت نظر.
‫دنبال من بیاید.
‫سانتیاگو.
‫به رادیولوژی خبر بدید. ‫سی تی اسکن رو اماده کنید.
‫ببخشید.
‫- بفرمایید تو. ‫- میشه یه لحظه ما رو تنها بذارید؟
‫- راحت باشید. ‫- ممنون.
‫نمیدونم... منو ببخش.
‫حلالم کن.
‫خیلی معذرت میخوام.
‫حالت چطوره، سانتیاگو؟
‫هر اتفاقی که افتاده، الان دیگه جات امنه.
‫خب. میتونی به ما بگی ‫این زخما چطوری روی صورتت افتاده؟
‫تقصیر...
‫ببخشید. من...
‫معذرت میخوام. ‫نمیخواستم اینطوری بشه. منو ببخش.
‫منو ببخش.
‫ببخشید.
‫یه خرس بود.
‫یه خرس؟
‫اره.
‫اره، بهم حمله شد.
‫توی جنگل یه خرس بهم حمله کرد.
‫فکر کنم داشته از... ‫بچه هاش محافظت میکرده.
‫یا حداقل خودش اینطوری فکر میکرده.
‫اصلا نمیشد باهاش کنار اومد.
‫- آقای سرانو. ‫- برادرزادم چطوره؟
‫نگران نباشید. با من بیاید.
‫- بفرمایید تو. ‫- حالش خوبه؟
‫بهش مسکن زدیم، ولی وضعیتش ثابته.
‫پس اینطوری که معلومه، ‫قرار نیست شکایتی بکنید.
‫نه.
‫اخه مگه میشه یه خرس رو انداخت زندان؟
‫لیده، عزیزم. چطوری؟
‫پاش یه کم زمان میبره تا خوب بشه، ‫سرش هم ضربه خورده، ولی حالش خوبه.
‫تو خودت چطوری؟
‫خوبم.
‫ببخشید که اون موقع باهات بد حرف زدم.
‫اشکالی نداره. منم معذرت میخوام.
‫خانم، شما نمیتونید اینجا باشید.
‫خطرناکه. زود باشید.
‫صدامو میشنوید؟
‫- دخترم کجاست؟ ‫- شما مادر اون دختر گم شده هستید؟
‫به ما خبر دادن که اون توی بیمارستانه.
‫میشه حواستون باشه که ‫خو‌نم توی اتیش نسوزه؟
‫نگران نباشید. اتیش مهار شده.
‫یالا. بریم!
‫این گل رو برای لیده اوردم.
‫این سوسن اتیشیه.
‫فقط بعد از اتیش سوزی، ‫از توی خاکسترا رشد میکنه.
‫فکر کردم شاید دلش بخواد داشته باشدش.
‫به هر حال...
‫سانتیاگو...
‫بله؟
‫مطمئنم خیلی خوشش میاد.
‫ممنونم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫[ آتش بند ]